Hibrit blok ve tam seramik blokların farklı konsantrasyonlarda sülfürik asit kullanılarak hazırlanmış polimer ile kaplanması
Coating of hybrid and all-ceramic blocks with a polymer prepared using different concentrations of sulfuric acid
- Tez No: 970504
- Danışmanlar: PROF. DR. SEZER DEMİRBUĞA
- Tez Türü: Diş Hekimliği Uzmanlık
- Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Erciyes Üniversitesi
- Enstitü: Diş Hekimliği Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Restoratif Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu tezin amacı, tam seramik ve hibrit CAD/CAM bloklarının yüzeylerini, sülfürik asit içerisinde çözünmüş farklı konsantrasyonlardaki polimer esaslı bir materyal olan polieter eter keton (PEEK) ile modifiye ederek, bu restoratif materyallerin yüzey özelliklerini ve hücresel adezyonlarını iyileştirmek ve biyouyumluluğu artırılmış, gelişmiş bir materyal elde etmektir. Çalışmada 2 farklı alt yapı materyali (Cerasmart, GC Dental Products Europe, Leuven, Belçika, IPS e-max CAD, Ivoclar, Vivadent, Schaan, Liechtenstein) kullanıldı. Bloklardan 6 mm çap x 2 mm yüksekliğinde disk şeklinde örnekler elde edildi. Çalışmada PEEK polimerinin, sülfürik asitte çözünmüş 4 farklı konsantrasyonu kullanıldı. PEEK polimerinin, 10 ml sülfürik asit içerisine ağırlıkça %0,5, %1, %2 ve %4 oranlarında çözeltileri elde edildi. Hazırlanan polimer çözeltileri ile disk yüzeyleri ince film şeklinde kaplandı. Örnek yüzeylerinin karakterizasyonunu değerlendirmek amacıyla EDX, XRD, SEM, FTIR analizleri yapıldı. Kaplanmış restoratif materyallerin yüzeylerine oral fibroblast hücre adezyonu ve sitotoksisitesi, MTT testiyle 24. saatte değerlendirildi. Veriler IBM SPSS v23 ve Minitab 19 kullanılarak analiz edildi. Normal dağılım Shapiro-Wilk testiyle kontrol edildi. Hücresel adezyon ve sitotoksisite için Genelleştirilmiş Lineer Modeller yöntemi kullanıldı; çoklu karşılaştırmalar Tukey testi ile yapıldı. Sonuçlar ortalama ± standart sapma olarak sunuldu ve anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edildi. Karakterizasyon testi sonuçları değerlendirildiğinde, her iki gruptaki (tam seramik ve hibrit materyal) tüm konsantrasyonlarda, örneklerin PEEK ile başarıyla kaplandığı ve kaplama sonrası yüzey özelliklerinin kontrol gruplarına kıyasla belirgin şekilde değiştiği ortaya konmuştur. Hücresel adezyon testi sonuçlarına göre kullanılan materyalden bağımsız olarak sonuçlar incelendiğinde %0,5 ve %4 lük PEEK konsantrasyonlarının, materyal yüzeyine hücre adezyonu üzerinde olumsuz etkiler oluşturmazken, %1 ve %2'lik PEEK konsantrasyonlarında, hücresel adezyonda azalma görülmüştür. Materyaller dikkate alındığında ise tam seramik materyalin, hibrit materyale kıyasla hücresel adezyonu daha çok desteklediği görülmüştür. Sitotoksisite testi sonuçlarına göre en yüksek canlılık ortalama değeri tam seramik materyalde %2 konsantrasyon düzeyinde %25 dilüsyon etkileşiminde 114,793 olarak elde edilmiştir. En düşük canlılık ortalama değeri ise hibrit materyalde %4 konsantrasyon düzeyinde %100 dilüsyon etkileşiminde 67,285 olarak elde edilmiş olup, sitotoksik olduğu görülmüştür. Elde ettiğimiz sonuçlara göre PEEK'in konsantrasyon açısından farklı yüzdeleri kaplama sonrası tam seramik ve hibrit materyalini biyouyumluluk açısından farklı oranlarda etkilemiştir.
Özet (Çeviri)
The aim of this thesis is to modify the surfaces of all-ceramic and hybrid CAD/CAM blocks using polyether ether ketone (PEEK), a polymer-based material dissolved in sulfuric acid at different concentrations, in order to improve the surface properties and cellular adhesion of these restorative materials, and to develop an advanced material with enhanced biocompatibility. In this study, two different core materials were used: Cerasmart (GC Dental Products Europe, Leuven, Belgium) and IPS e.max CAD (Ivoclar, Vivadent, Schaan, Liechtenstein). Disc-shaped specimens measuring 6 mm in diameter and 2 mm in height were prepared from the blocks. In this study, four different concentrations of PEEK polymer dissolved in sulfuric acid were used. Solutions were prepared by dissolving PEEK in 10 mL of sulfuric acid at weight ratios of 0.5%, 1%, 2%, and 4%. The prepared polymer solutions were applied to the disk surfaces as thin films. To characterize the sample surfaces, EDX, XRD, SEM, and FTIR analyses were performed. The surface adhesion and cytotoxicity of oral fibroblast cells to the coated restorative materials were evaluated 24 hours using the MTT assay. Data were analyzed using IBM SPSS v23 and Minitab 19. The normality of data distribution was assessed using the Shapiro-Wilk test. Generalized Linear Models were used for the comparison of cellular adhesion and cytotoxicity, and multiple comparisons were performed using the Tukey test. Results were presented as mean ± standard deviation, and the level of significance was set at p < 0.05. Based on the characterization test results, it was demonstrated that in all concentrations for both groups (all-ceramic and hybrid materials), the specimens were successfully coated with PEEK, and the surface properties significantly changed compared to the control groups following the coating process. According to the cellular adhesion test results, when the data were evaluated independently of the material type, PEEK concentrations of 0,5% and 4% did not exhibit negative effects on cell adhesion to the material surfaces, whereas 1% and 2% concentrations resulted in decreased cellular adhesion. When the material types were considered, the all-ceramic material was found to support cellular adhesion more effectively than the hybrid material. According to the cytotoxicity test results, the highest mean cell viability value was obtained with the all-ceramic material at the 2% PEEK concentration and 25% dilution level, with a value of 114.793. The lowest mean cell viability value was observed in the hybrid material at the 4% concentration and 100% dilution level, with a value of 67.285, indicating cytotoxicity. Based on our findings, different concentration levels of PEEK influenced the biocompatibility of both all-ceramic and hybrid materials to varying degrees following surface coating.
Benzer Tezler
- CAD-CAM materyallerine farklı konsantrasyon ve sürelerde hidroflorik asit uygulanmasının renk ve parlaklığa etkisi
The effect of application of hydrofloric acid to CAD-CAM materials in different concentrations and times on color and brightness
MERVE ÖZTÜRK AK
Diş Hekimliği Uzmanlık
Türkçe
2021
Diş HekimliğiVan Yüzüncü Yıl ÜniversitesiProtetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ İDRİS KAVUT
- Farklı CAD/CAM seramik materyallerinin yaşlandırma işlemi sonrası renk özelliklerinin/stabilitelerinin incelenmesi
Investigation of color properties/stability of different CAD/CAM ceramic materials after aging process
SEÇKİN GÜL
Diş Hekimliği Uzmanlık
Türkçe
2021
Diş HekimliğiDicle ÜniversitesiProtetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SABİHA ZELAL ÜLKÜ
- Farklı ağız gargaralarının güncel CAD/CAM materyallerinin optik özellikleri üzerine etkilerinin incelenmesi
Investigation of the effects of different mouthwashes on the optical properties of current CAD/CAM materials
GÖZDE YAVUZKILIÇ
Diş Hekimliği Uzmanlık
Türkçe
2025
Diş HekimliğiOndokuz Mayıs ÜniversitesiProtetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GÖZLEM CEYLAN
- Kök kanal tedavisi tamamlanmış dişlerde üç boyutlu baskı ve CAD-CAM sistemi ile üç farklı materyal kullanılarak üretilen endokronların klinik başarılarının araştırılması
Investigation of the clinical outcomes of endocrowns manufactured from three different materials using 3D printing and CAD-CAM technology in teeth with completed root canal treatment
MISTIK MUSTAFA KORKMAZ
Diş Hekimliği Uzmanlık
Türkçe
2024
Diş HekimliğiEge ÜniversitesiProtetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GÜLCAN COŞKUN AKAR
- A new monocular depth estimation model using hybrid architecture
Hibrit mimari kullanarak yeni bir monoküler derinlik tahmini modeli
HAMİDULLAH TÜRKMEN
Doktora
İngilizce
2026
Bilgisayar Mühendisliği Bilimleri-Bilgisayar ve KontrolSakarya ÜniversitesiBilgisayar Mühendisliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. DEVRİM AKGÜN