Swıss albino farelerde metronidazol tarafındanteşvik edilen genotoksisite
Genotoxicity induced by metronidazole in swiss albino mice
- Tez No: 972121
- Danışmanlar: PROF. DR. KÜLTİĞİN ÇAVUŞOĞLU
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Biyoloji, Genetik, Biology, Genetics
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Giresun Üniversitesi
- Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Biyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışmada Swiss albino farelerde (Balb/c) metronidazol'ün canlı ağırlık üzerine etkileri ve farklı hücre tiplerinde teşvik ettiği genotoksisite araştırılmıştır. Mitotik indeks (MI) yüzdesi ile mikronukleus (MN) ve kromozomal anormallik (CAs) sayıları genotoksisitenin belirteçleri olarak kullanılmıştır. Fareler 1 kontrol ve 3 uygulama şeklinde 4 gruba ayrılmışlardır. Kontrol grubundaki fareler serum fizyolojik ve uygulama gruplarındaki fareler ise serum fizyolojik içinde çözünmüş metronidazol'ün 125, 250 ve 500 mg/kg c.a dozları ile ardışık 14 gün süresince oral gavaj yoluyla beslenmişlerdir. Deney periyodunun başında ve sonunda hayvanların canlı ağırlıkları ölçülmüştür. 14 günün sonunda tüm fareler halotan anestezisi altında sakrifiye edilmiş ve kan, kemik iliği ve yanak mukoza epitel hücreleri toplanmıştır. Sonuçta en fazla canlı ağırlık artışı Grup I (kontrol)'de ölçülürken, metronidazol uygulanan gruplarda ise canlı ağırlık artış oranında doza bağlı olarak, anlamlı (p<0,05) azalmalar tespit edilmiştir. Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında bu azalma metronidazol'ün 500 mg/kg c.a dozuna maruz kalan grup IV'de yaklaşık 5,86 kata kadar ulaşmıştır. Ayrıca canlı ağırlıktaki azalmanın farelerin yem tüketimiyle doğrudan ilişkili olduğu da belirlenmiştir. En yüksek MI ile en düşük MN ve CAs sayıları da yine Grup I (konrol)'de gözlenmiştir. Bu grupta %5,6 oranında MI belirlenirken, her hangi bir CAs oluşumu da gözlenmemiştir. MN ise sadece lökosit hücrelerinde gözlenmiş ve onunda anlamlı olmayan (p>0,05) düzeylerde olduğu belirlenmiştir. Metronidazol maruziyeti ise doza bağlı olarak MI yüzdesinde anlamlı (p<0,05) azalmaya, MN ve CAs sayılarında ise anlamlı (p<0.05) artışlara neden olmuştur. Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında metronidazol'ün 500 mg/kg c.a dozuna maruz kalan Grup IV'de MI yaklaşık %25,6 azalmıştır. MN sayılarında ise en fazla artış lökosit>eritrosit>yanak mukoza epitel hücrelerinde gözlenmiştir. Metronidazol doza bağlı olarak kemik iliği hücrelerinde kırık>fragment>ring>gap>asentik gibi kromozomal anormallikleri teşvik etmiştir. Sonuç olarak bakteriyel enfeksiyonlarda en fazla tercih edilen antibiyotik etken maddelerden biri olan metronidazol'ün sadece hedef organizmalar için toksik olmadığı, hedef dışı hücrelerde de genotoksisiteyi teşvik ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle antibiyotiklerde kullanılan metronidazol dozlarının ve uygulama sürelerinin tekrar gözden geçirilmesi yâda mümkünse tamamen kullanımından vazgeçilerek, alternatif etken maddelere yönelinmesi toksisitenin önüne geçmek için öncelik olmalıdır.
Özet (Çeviri)
In this study, the effects of metronidazole on live weight and the genotoxicity it induces in different cell types in Swiss albino mice (Balb/c) were investigated. Mitotic index (MI) percentage and micronucleus (MN) and chromosomal abnormality (CAs) numbers were used as markers of genotoxicity. Mice were divided into 4 groups as 1 control and 3 treatments. Mice in the control group were fed with saline and mice in the treatment groups were fed with 125, 250 and 500 mg/kg b.w. of metronidazole dissolved in physiological saline via oral gavage for 14 consecutive days. Live weights of the animals were measured at the beginning and end of the experimental period. At the end of 14 days, all mice were sacrificed under halothane anesthesia and blood, bone marrow and buccal mucosa epithelial cells were collected. As a result, while the highest live weight gain was measured in Group I (control), significant (p<0,05) decreases in the live weight gain rate were detected in the groups administered metronidazole, depending on the dose. Compared to the control group, this decrease reached approximately 5,86 times in group IV exposed to 500 mg/kg b.w. dose of metronidazole. It was also determined that the decrease in live weight was directly related to the feed consumption of mice. The highest MI and lowest MN and CAs numbers were also observed in Group I (control). While MI was detected at a rate of 5,6% in this group, no CAs formation was observed. MN was observed only in leukocyte cells and was found to be at non-significant levels (p>0,05). Metronidazole exposure caused a significant (p<0.05) decrease in the percentage of MI and a significant (p<0,05) increase in the number of MNs and CAs, depending on the dose. Compared to the control group, MI decreased by approximately 25,6% in Group IV exposed to 500 mg/kg b.w. dose of metronidazole. The highest increase in MN numbers was observed in leukocyte>erythrocyte>buccal mucosa epithelial cells. Metronidazole dose-dependently promoted CAs such as break>fragment>ring>gap>acentric in bone marrow cells. As a result, it has been understood that metronidazole, one of the most preferred antibiotic active ingredients in bacterial infections, is not only toxic to target organisms, but also promotes genotoxicity in non-target cells. For this reason, reconsidering the dose and application times of metronidazole used in antibiotics or, if possible, abandoning its use completely and turning to alternative active ingredients should be a priority to prevent toxicity.
Benzer Tezler
- Albino farelerde metronidazol'ün hepatotoksik ve nefrotoksik etkileri
Hepatotoxic and nephrotoxic effects of metronidazole on albino mice
TUANA RANA TOPAL
- Swiss albino farelerde dietilnitrözamin tarafından oluşturulan deneysel karaciğer hasarında curcuminin SOD ve CAT aktivitelerine ve gsh,mda,aopp seviyelerine etkisinin incelenmesi
Examination of the effect of curcumin in experimental liver damage created by diethylnitrosamine in swiss albino mice to superoxide dismutase and catalase activities and glutathione, malandialdehyde, and advanced oxidation protein products levels
RAMAZAN SERİNER
- Swiss albino farelerde parakuat toksisitesinin araştırılması: Fizyolojik, genetik ve biyokimyasal yaklaşım
Investigation of paraquat toxicity in Swiss albino mice: Physiological, genetic and biochemical approach
BİLAL ONUR
Yüksek Lisans
Türkçe
2022
BiyolojiGiresun ÜniversitesiBiyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. KÜLTİĞİN ÇAVUŞOĞLU
- Swiss albino farelerde aflatoksin M1 tarafından indüklenen toksisiteye karşı resveratrolün koruyucu rolü
The protective role of resveratrol against toxicity induced by aflatoxin M1 in swiss albino mice
İLKNUR GÜÇ
- Swiss albino farelerde sipermetrin toksisitesinin araştırılması: Fizyolojik, genetik ve biyokimyasal yaklaşım
Investigation of cypermethrin toxicity in swiss albino mice: Physiological, genetic and biochemical approach
BARAN SEVEN