Geri Dön

Medial tibiofemoral diz osteoartritli hastalarda osteoartrit şiddeti, kliniği, denge ve düşme riski ile ayak postürü arasındaki ilişki

The relationship between osteoarthritis severity, clinical presentation, balance, and fall risk with foot posture in patients with medial tibiofemoral knee osteoarthritis

PDF İndir

  1. Tez No: 975551
  2. Yazar: ATİLLA İLHAN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ÜMİT SEÇİL DEMİRDAL
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon, Physical Medicine and Rehabilitation
  6. Anahtar Kelimeler: Osteoartrit-diz, Postural denge, Osteoarthritis-knee, Postural balance
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Diz osteoartritli (OA) hastalarda ayak posturu mevcut diz ağrısı gibi semptomları ağırlaştırabilir ve fonksiyonel kısıtlanmaya neden olabilir. Bu bağlamda çalışmamızda medial tibiofemoral diz OA'i olan hastalarda; diz OA şiddeti ile statik ayak posturu arasındaki ilişkiyi incelemek ve bu ilişkide diz ağrısının, eklem hareket açıklığının (EHA), fiziksel fonksiyonların ve radyolojik özelliklerin rolünü saptamak amaçlanmıştır. İkincil amacımız diz OA'li hastalarda ayak posturunun denge ve düşme riski üzerindeki etkisini belirlemektir. Yöntem: Bu tek merkezli, prospektif, kesitsel, kontrollü çalışmaya 40–75 yaş aralığında medial tibiofemoral diz OA'lı 80 hasta (semptomatik taraf Kellgren–Lawrence [K-L] evre 1–2: n=40 ve evre 3–4: n=40 şeklinde gruplandırıldı) ve yaş uyumlu 40 sağlıklı kontrol olmak üzere toplam 120 katılımcı dâhil edilmiştir. Tüm katılımcılarda sosyodemografik veriler ve vücut kütle indeksi (VKİ) kaydedilmiş; diz/ayak bilek ağrısı Görsel Analog Skala-VAS, diz ve ayak bileği EHA gonyometre, eklemle ilişkili fonksiyonlar Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index (WOMAC) ve Ayak ve Bilek Sonuç Skoru İndeksi (ABSSİ) ile değerlendirilmiştir. Radyolojik şiddet, direkt grafilerden K-L sınıflaması ve dizde varus deformitesini gösteren kondiler-plato açısı (KPA) ile belirlenmiştir. Semptomatik diz tarafındaki statik ayak postüru Ayak Postur İndeksi (API-6) ile değerlendirilerek nötral/supinasyon/pronasyon fenotipleri kaydedilmiştir. Statik denge performansı Tek Ayak Üzerinde Durma Testi (TADT), dinamik denge performansı Dört Adım Kare Testi (DAKT) ve fonksiyonel denge performansı Berg Denge Ölçeği (BDÖ) ile saptanmıştır. Gruplar arası karşılaştırmalarda uygun parametrik/non-parametrik testler, API-6 alt gruplarına göre analizlerde ki-kare ve Kruskal–Wallis/Mann–Whitney U testleri kullanılmış; istatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Diz OA'lı gruplarda kontrol grubuna göre; VKİ yüksek, diz ağrısı fazla ve diz fleksiyonu kısıtlı, WOMAC puanları ve ABSSİ skorları belirgin şekilde daha kötü ve dizde varus defromitesi daha fazla saptandı. API-6 ile değerlendirme sonucunda tüm gruplarda nötral ayak postürü en sık fenotip olarak saptandı. İstatistiksel anlamlı olmamakla birlikte, nötral ayak postüründen sonra erken evre diz OA'de pronasyon ileri evre diz OA'de supinasyon fenotipi daha fazla saptandı. Supinasyon/pronasyon fenotipleri OA'lı gruplarda kontrol grubuna kıyasla daha sık gözlenmekle birlikte bu durum istatistiksel anlamlı değildi. Tüm denge ölçeklerinde kontrol grubu, diz OA'li gruplara göre daha iyi performans sergiledi. Diz OA'li gruplarda ayak posturu ile ilişkili parametreler incelendiğinde, erken evre diz OA'li grupta hiçbir parametre ilişkili bulunmazken, ileri evre diz OA grubunda ayak posturunun daha genç hastalarda supinasyona ve obesitede pronasyon fenotipine kaydığı saptandı. Ayrıca pronasyon fenotipli hastalarda diz ekstansiyonu, diğer nötral/supinasyon fenotipli hastalara göre, daha kısıtlanmıştı. Diz OA evresine göre denge ile ayak posturu arasında bir ilişki saptanmadı. Sonuçlar: Erken ve ileri evre medial tibiofemoral diz OA'li hastalarda en sık saptanan statik ayak posturu nötraldir ve sağlıklı gruptan farklı değildir. İleri evre diz OA'li hastada yaş ve VKİ ayak posturunde nötral fenotipten kaymalara neden olabilir ve ayak posturunda pronasyon yönünde değişim diz ekstansiyon hareket açıklığını kısıtlayabilir ve fleksiyon kontraktürüne yatkınlık sağlayabilir. Nötralden farklı tipteki ayak posturu dengeyi etkilemez. Çalışmamızdan elde edilen bu sonuçlar; özellikle yaşlı ve obes ileri evre diz OA'li hastalarda tedavi protokolleri belirlenirken ayak postur değişikliklerinin göz önüne alınmasını düşündürmektedir. Ancak ayak postürü ile diz OA arasındaki ilişkisinin daha iyi aydınlatılabilmesi için dinamik yük dağılımı ve yürüme analizi içeren ayak postur değerlendirme yöntemleri ile tasarlanmış daha geniş örneklemli prospektif çalışmalar gereklidir.

Özet (Çeviri)

Objective: Foot posture in patients with knee osteoarthritis (OA) can exacerbate symptoms such as existing knee pain and cause functional limitations. In this context, our study aimed to examine the relationship between knee OA severity and static foot posture in patients with medial tibiofemoral knee OA and to determine the role of knee pain, joint range of motion (ROM), physical function, and radiological features in this relationship. Our secondary aim is to determine the effect of foot posture on balance and fall risk in patients with knee OA. Materials and Methods: This single-center, prospective, cross-sectional, controlled study included a total of 120 participants: 80 patients aged 40–75 years with medial tibiofemoral knee osteoarthritis (OA) (symptomatic side Kellgren–Lawrence [K-L] stage 1–2: n=40 and stage 3–4: n=40) and 40 age-matched healthy controls, for a total of 120 participants. Sociodemographic data and body mass index (BMI) were recorded for all participants; knee/ankle pain was assessed using the Visual Analog Scale-VAS, knee and ankle EHA goniometer, joint-related symptoms and functions were assessed using the Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index (WOMAC) and the Ankle and Foot Outcome Score Index (ABSSI). Radiographic severity was determined using the K-L classification from direct radiographs and the condylar-plateau angle (CPA) indicating varus deformity in the knee. The static foot posture on the symptomatic knee side was assessed using the Foot Posture Index (API-6), and neutral/supination/pronation phenotypes were recorded. Static balance performance was assessed using the One-Leg Standing Test (OLST), dynamic balance performance using the Four-Step Square Test (FST), and combined static and dynamic balance performance using the Berg Balance Scale (BBS). Appropriate parametric/non-parametric tests were used for intergroup comparisons; chi-square and Kruskal–Wallis/Mann–Whitney U tests were used for analyses according to API-6 subgroups; statistical significance was set at p<0.05. Results: Compared to the control group, groups with knee OA had higher BMI, more knee pain, and limited knee flexion; WOMAC scores and ABSSI scores were significantly worse, and varus deformity of the knee was detected more frequently. Evaluation with FPI-6 revealed that neutral foot posture was the most common phenotype in all groups. Although not statistically significant, pronation was more frequently observed in early-stage knee OA and supination in advanced-stage knee OA after neutral foot posture. Supination/pronation phenotypes were more frequently observed in OA groups compared to the control group, but this was not statistically significant. The control group performed better than the knee OA groups on all balance scales. When parameters related to foot posture were examined in knee OA groups, no parameters were found to be related in the early-stage knee OA group, while in the advanced-stage knee OA group, foot posture shifted toward supination in younger patients and toward pronation in obese patients. Furthermore, knee extension was more restricted in pronation phenotype patients compared to other neutral/supination phenotype patients. No relationship was found between balance and foot posture according to knee OA stage. Conclusion: The most commonly observed static foot posture in patients with early and advanced medial tibiofemoral knee OA is neutral and does not differ from that of the healthy group. In patients with advanced knee OA, age and BMI may cause deviations from the neutral phenotype in foot posture, and pronation-oriented changes in foot posture may limit knee extension range of motion and predispose to flexion contracture. Foot postures different from neutral do not affect balance. These results from our study suggest that foot posture changes should be considered when determining treatment protocols, especially in elderly and obese patients with advanced knee OA. However, prospective studies with larger samples, designed using foot posture assessment methods that evaluate dynamic gait analysis and load distribution, are needed to better elucidate the relationship between foot posture and knee OA.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    157134

    Diz osteoartritli hastalarda 3 boyutlu haraket analizi ile elde edilen kinematik ve kinetik verilerin hastalık şiddeti, yaşam kalitesi ve fonksiyonel indeksler ile ilişkisi

    The relationship of kinematic and kinetic data obtained from 3 dimensional movement analysis with disease severity, quality of life and functional index in patients with knee osteoarthiritis

    NECATİ KADIOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonHacettepe Üniversitesi

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. FİTNAT DİNÇER

  2. Tez No

    86573

    Gonartrozda konvansiyonel radyografi ve manyetik rezonans görüntüleme bulguları ile Womac osteoartrit indeksi parametrelerinin karşılaştırılması

    Başlık çevirisi yok

    TURGUT KÜLTÜR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonSağlık Bakanlığı

    Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

  3. Tez No

    428432

    Osteoartritli hastalarda biyolojik markerlarla kuadriseps kas gücü arasındaki ilişki

    Relation between biological markers and quadriceps muscle strength in patients with osteoarthritis

    NESLİHAN GÖKÇEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonÇukurova Üniversitesi

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SİBEL BAŞARAN

  4. Tez No

    484897

    Diz osteoartritli hastalarda ayak postürünün klinik ve radyolojik değişkenlerle ilişkisi

    Relation of clinical and radiological variables of foot posture to patients with knee osteoarthritis

    ZAİNB BURHAN ABD AL RAZAK AL BAYATİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonÇukurova Üniversitesi

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. İLKE COŞKUN BENLİDAYI

  5. Tez No

    325343

    Diz osteoartritinde diz eklemi kompartımanlarının Kellgren-Lawrence radyografik skorları ile diz eklem hareket açıklığı, diz ağrısı ve disabilite arasındaki ilişki

    Relationship between Kellgren-Lawrence radiographic scores of knee joint compartments and knee range of motion, knee pain, disability in the knee osteoarthritis

    HAKAN ÜNVER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonYüzüncü Yıl Üniversitesi

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. ÖZCAN HIZ

Geri Dön