Geri Dön

Donatıların uçlarını forjing yöntemi ile kaynatarak bindirme boylarını hazfetmesi

Welding ends of reinforcement bars using forging method to remove overlap lengths

  1. Tez No: 975801
  2. Yazar: NASIBULLAH MAMUZAI
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ HAFEZ KEYPOUR
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: İnşaat Mühendisliği, Civil Engineering
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Aydın Üniversitesi
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: İnşaat Mühendisliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: İnşaat Mühendisliği Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu makalede forjing yöntemi iki donatı uçlarını kaynak veya ısı yöntemle bağlanmaktır. Forjing bir kaynak yöntemi olarak da bilinir ve çok etkili bir bağlantıdır. Forjing sıcak veya soğuk olarak sınıflandırılan basınçlı bir yöntemle kaynaştırma dahil olmak üzere, parçaları birleştirmek için çeşitli sıcak veya soğuk kaynaştırma veya yapıştırma çeşitleri vardır. Bu tekniklerin her biri kendi avantajları ve dezavantajları vardır. Donatıların uçlarını forjing yönteminle kaynatarak birleştirmek, daha yüksek mukavemetli bir kaynaştırma oluşturur. Bu yöntem, birçok sektörde, özellikle de endüstride yaygın olarak kullanılır. Bu yöntemi avantajları şunlardır: Daha yüksek mukavemetli bir kaynaştırma oluşturulabilir. Yapılan testler kaynaştığı yerlerden kopma meydana gelmiyor. Forjing yapılması kolaydır ve zaman inşaatlarda zaman bakımından %40-50'ye kadar tasarruf sağlar. Maliyet açısından kolonlarda %35-40 döşemelerde ve radiye temellerde ortalama %15-20 ve kirişlerde de %10-25 daha az demir kullanılmasını sağlar. Eğer etriyeler fabrikada üretilirse saha da nerede ise işçilik üretimde zamandan 100% tasarruf sağlar. Bu şekilde İşçiliği gerektirmediğinden iş sağlığı ve güvenliği sorunları da giderilir. En önemli özelliği de teknik bakımından çok faydalıdır ve deprem dayanıklığını arttır. Etriyelerin uçları kaynatma genelde sahada yapılmıyor. Amaç etriyeleri fabrikada seri üretim yapmak veya belli bir ebatlarla standartlara uygun olarak hazırlamak da önemli bir ilerleme kat eder. Böylece mimarlar ve tasarımcılar etriyelere göre yapılarını uydurabilirler ve seri üretim yapan üreticiler için önemli bir kolaylık sağlamaktadır.

Özet (Çeviri)

In this study, the forging method refers to the process of joining two rebar ends by applying heat or pressure. Considered a specialized form of welding, forging provides a highly durable connection. It can be performed as hot or cold forging, each offering distinct advantages and limitations. Joining reinforcing bar ends through this technique results in superior mechanical strength, making it widely used across various industrial applications, particularly in construction. The primary advantages of the forging method include the formation of joints with superior strength and integrity. Experimental studies have shown that failure rarely occurs at the fused sections. Forging is relatively simple to implement and can reduce construction time by approximately 40–50%. From an economic standpoint, it provides material savings of about 35–40% in columns, 15–20% in slabs and raft foundations, and 10–25% in beams. When stirrups are produced under controlled factory conditions, nearly 100% savings in on-site labor and fabrication time can be achieved. In such cases, stirrups are no longer bent on site; only assembly operations are required. Reducing manual labor enhances productivity and occupational safety by minimizing on-site risks. Technically, this method improves the seismic performance of reinforced concrete structures. As stirrup welding is rarely done on-site, it enables standardized factory production in compliance with relevant codes. This advancement allows architects and engineers to design with uniform elements, supporting efficient and large-scale construction.

Benzer Tezler

  1. Kiriş-kolon birleşim bölgelerinin ileri teknoloji malzemelerle güçlendirilmesi

    Beam-column joints retrofitted with advanced technological materials

    SİNAN MURAT CANSUNAR

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    İnşaat Mühendisliğiİstanbul Teknik Üniversitesi

    İnşaat Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. KADİR GÜLER

  2. Effect of bending ends of transverse reinforcement on lateral load carrying capacity of axially loaded columns

    Eksenel yük altındaki betonarme kolonlarda enine donatı kanca uçlarının yatay yük taşıma kapasitesine etkisi

    SELAHATTİN BATUHAN AYDOĞAN

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2026

    İnşaat MühendisliğiAtılım Üniversitesi

    İnşaat Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HALİT CENAN MERTOL

  3. DBYBHY-2007 ve TBDY-2018 yönetmeliklerinin mevcut yapıların sismik davranış özellikleri açısından karşılaştırılması

    Comparasions of DBYBHY-2007 and TBDY-2018 Turkish earthquake codes in terms of seismic behaviour of existing buildings

    OSMAN ELDEMİR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    İnşaat MühendisliğiPamukkale Üniversitesi

    İnşaat Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ BAYRAM TANIK ÇAYCI

  4. Aşınmış seramik kesici uçların yeniden kullanılabilirliği

    Reusage of worn ceramik cutting tools

    BURAK ÖZKİPER

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Makine MühendisliğiEskişehir Osmangazi Üniversitesi

    Makine Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. ALİ MALKOÇ

  5. Yüksek gerilim ayırıcılarının karma gerilimlerde sonlu elemanlar yöntemi ile elektrik alan analizi

    Electric field analysis of high voltage disconnectors at composite voltage with finite element method

    MİRAÇ YAZICI

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Elektrik ve Elektronik Mühendisliğiİstanbul Teknik Üniversitesi

    Elektrik Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖZCAN KALENDERLİ