Geri Dön

Hemipleji hastalarının yutma rehabilitasyonunda nöromuskuler elektrik stimülasyonu ve konvansiyonel tedavisinin etkinliklerinin değerlendirilmesi

Evaluation of the effectiveness of neuromuscular electrical stimulation and conventional treatment in swallowing rehabilitation of patients with hemiplegia

PDF İndir

  1. Tez No: 977878
  2. Yazar: İSMAİL HAKKI AYDOĞDU
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MELİHA KASAPOĞLU AKSOY
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon, Physical Medicine and Rehabilitation
  6. Anahtar Kelimeler: Hemipleji, Disfaji, Nöromüsküler Elektrik Stimülasyonu, Konvansiyonel Tedavi, Yutma Rehabilitasyonu, Hemiplegia, Dysphagia, Neuromuscular Electrical Stimulation, Conventional Treatment, Swallowing Rehabilitation
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: İnme sonrası gelişen disfaji, hemiplejik hastalarda sık görülen komplikasyonlardan biridir ve morbidite ile mortaliteyi artıran önemli bir klinik sorundur. Yutma rehabilitasyonunda kullanılan konvansiyonel yöntemlere ek olarak son yıllarda nöromüsküler elektrik stimülasyonu (NMES) tedavisinin etkinliği tartışılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, hemiplejiye bağlı disfajisi olan hastalarda konvansiyonel tedavi ile konvansiyonel tedaviye eklenen NMES uygulamalarının etkinliklerini karşılaştırmaktı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Kliniğinde takip edilen ve inme sonrası disfaji tanısı konan 45 hemipleji hastası dahil edildi. Hastalar, kapalı zarf yöntemiyle rastgele iki gruba ayrıldı. Birinci gruptaki hastalara yalnızca konvansiyonel yutma rehabilitasyonu uygulanırken, ikinci gruptaki hastalara konvansiyonel tedaviye ek olarak NMES tedavisi uygulandı. Konvansiyonel tedavi kapsamında postüral manevralar, yutma egzersizleri ve oral-motor egzersizler verildi. NMES uygulamaları CefarCompex/2010 cihazı ile masseter ve submental kaslara yüzey elektrotları aracılığıyla yapıldı. Tedaviler 3hafta süreyle, haftada 5 gün, günde 30 dakika olmak üzere uygulandı. Hastaların değerlendirmeleri tedavi öncesinde, 3. hafta ve 6. haftada yapıldı. Ölçümlerde Fonksiyonel Oral Yutma Skalası (FOİS), Fonksiyonel Yutma Skalası (FSS), Eating Assessment Tool-10 (EAT-10), MD Anderson Dysphagia Inventory (MDADI), Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ), Mini Nütrisyonel Değerlendirme (MNA) ve Yale Farengeal Rezidü Şiddet Skalası (YPRSRS) kullanıldı; ayrıca Fiberoptik Endoskopik Yutma Değerlendirmesi (FEES) ile değerlendirildi. Bulgular: Her iki grupta da 3 haftalık tedavi süreci sonunda yutma fonksiyonlarında anlamlı düzelmeler gözlendi (p<0.05). FOİS, FSS, EAT-10, MDADI, BDÖ, MNA skorlarında her iki grupta 6 hafta sonunda anlamlı iyileşme görüldü. FEES bulgularında penetrasyon ve aspirasyon olaylarının sıklığı her iki grupta da azaldı. YPRSRS ile rezidü şiddetinde kayda değer düşüşler izlendi. NMES uygulanan grupta özellikle FOİS ve FSS skorlarında daha belirgin klinik gelişmeler gözlendi, rezidü şiddetinde azalma ve oral alıma geçiş sürecinde kısalma kaydedildi. Ancak, FOİS, FSS, MDADI, BDÖ skorlarında gruplar arası karşılaştırmada istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı(p>0.05). EAT -10 skorunda NMES grubunda anlamlı üstünlük saptandı(p<0.05). Ayrıca MNA değeri 3. hafta ve 6. haftada sırasıyla p skoru = 0.051 ve p skoru = 0.098 gelmiş olup anlamlı farka çok yakın tespit edildi. Çalışmamız sırasında hastalara uygulanan NMES ve egzersiz tedavisinde hastalarda herhangi bir yan etki oluşmadı. Sonuç: Hem konvansiyonel yutma rehabilitasyonu hem de NMES ile desteklenen konvansiyonel yutma rehabilitasyonu tedavisi, hemipleji sonrası disfajisi olan hastalarda yutma fonksiyonlarını, beslenme durumunu ve yaşam kalitesini iyileştirmede etkisi saptandı. NMES'in konvansiyonel tedaviye eklenmesi klinik açıdan daha hızlı ve belirgin iyileşme eğilimi gösterdi. Bu nedenle, NMES'in disfaji rehabilitasyonundaki faydalı bir tedavi seçeneği olduğu gösterildi. Bu durumu daha net ortaya koyabilmek için geniş örneklemli, çok merkezli ve uzun süreli çalışmalara ihtiyaç vardır.

Özet (Çeviri)

PURPOSE: Post-stroke dysphagia is a common complication in hemiplegic patients and a significant clinical problem that increases morbidity and mortality. In addition to conventional methods used in swallowing rehabilitation, the effectiveness of neuromuscular electrical stimulation (NMES) therapy has been debated in recent years. This study aims to compare the effectiveness of conventional therapy with NMES added to conventional therapy in patients with hemiplegic dysphagia. MATERIALS AND METHODS: Fifty hemiplegia patients who were followed up at the Bursa Yüksek İhtisas Training and Research Hospital Physical Medicine and Rehabilitation Clinic and diagnosed with post-stroke dysphagia were included in the study. Patients were randomly divided into two groups using the sealed envelope method. While patients in the first group received only conventional swallowing rehabilitation, patients in the second group received NMES treatment in addition to conventional treatment. Postural maneuvers, swallowing exercises, and oral-motor exercises were given within the scope of conventional treatment. NMES applications were performed using the CefarCompex/2010 device via surface electrodes on the masseter and submental muscles. Treatments were applied for 3 weeks, 5 days a week, 30 minutes a day. Patients were evaluated before treatment, at week 3 and week 6. Functional Oral Swallowing Scale (FOIS), Functional Swallowing Scale (FSS), Eating Assessment Tool-10 (EAT-10), MD Anderson Dysphagia Inventory (MDADI), Beck Depression Inventory (BDI), Mini Nutritional Assessment (MNA) and Yale Pharyngeal Residue Severity Scale (YPRSRS) were used for measurements and also evaluated with Fiberoptic Endoscopic Swallowing Evaluation (FEES). FINDINGS: Significant improvements in swallowing functions were observed in both groups at the end of the 3-week treatment period (p<0.05). Significant improvement was observed in FOIS, FSS, EAT-10, MDADI, BDI, and MNA scores in both groups after 6 weeks. The frequency of penetration and aspiration events in FEES findings decreased in both groups. Significant decreases in residual severity were observed with YPRSRS. More significant clinical improvements were observed in the NMES group, particularly in FOIS and FSS scores, with a decrease in residual pain and a shorter transition time to oral intake. However, no statistically significant difference was found in the FOIS, FSS, MDADI, or BDI scores in the intergroup comparison (p>0.05). A significant superiority was found in the NMES group in the EAT-10 score (p<0.05). In addition, the MNA value was found to be p score = 0.051 and p score = 0.098 in the 3rd week and 6th weeks, respectively, and was found to be very close to a significant difference. During our study, no side effects occurred in the NMES and exercise therapy applied to the patients. RESULTS: Both conventional swallowing rehabilitation and conventional swallowing rehabilitation supplemented with NMES were found to be effective in improving swallowing function, nutritional status, and quality of life in patients with post-hemiplegic dysphagia. The addition of NMES to conventional treatment tended to produce more rapid and significant clinical improvement. Therefore, NMES has been shown to be a beneficial treatment option in dysphagia rehabilitation. Large-scale, multicenter, and long-term studies are needed to further clarify this finding.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    272713

    Disfajili hemiplejik hastalarda nöromusküler elektrik stimülasyonu; klinik, radyolojik ve sintigrafik değerlendirme

    Neuromuscular electrical stimulation in dysphagic stroke patients; clinical, radiological and scintigraphic evaluation

    İSMAİL BİNBİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonKocaeli Üniversitesi

    Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. MURAT İNANIR

  2. Tez No

    452493

    İnmeli hastalarda yutma disfonksiyonunda elektrik stimülasyonunun etkinliği

    Effects of electrical stimulation on dysphagia in stroke patients

    ELİF TEKİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonGata

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İSMAİL SAFAZ

  3. Tez No

    480106

    Subakut ve kronik dönemde hemiplejik hastalarda disfaji düzeylerinin ve risk faktörlerinin belirlenmesi ve rehabilitasyon sonuçlarına etkisi

    Determination of dysphagia levels and risk factors of the subacute and chronic hemiplegic patients and their effects on rehabilitation results

    BETÜL YAVUZ KELEŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonSağlık Bakanlığı

    Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    UZMAN MERYEM DOĞAN ASLAN

  4. Tez No

    393972

    Travmatik beyin hasarlı hastalarda rehabilitasyon sonuçları

    Rehabilitation results of the traumatic brain injury patients

    SAVAŞ KARPUZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonNecmettin Erbakan Üniversitesi

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. SAMİ KÜÇÜKŞEN

  5. Tez No

    613449

    Sağ ve sol hemiplejik hastalarda su yutma performansı ile servikal fleksör kassal endurans ve maksimum fonasyon süresi arasındaki ilişki

    Investigation of relation between water swallowing performance and cervical flexor muscular endurance, maximal phonation timein right and left patients with hemiplegia

    TAHA YASİN ŞAPCIOĞLU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonÜsküdar Üniversitesi

    Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. DEFNE KAYA

Geri Dön