Geri Dön

Akut miyeloid lösemi hastalarında ELN 2024 risk sınıflamasının tedavi yanıtı, hastalık seyri ve sağkalım ile ilişkisinin değerlendirilmesi

Evaluation of the relationship between the ELN 2024 risk classification and treatment response, disease course, and survival in patients with acute myeloid leukemia

  1. Tez No: 978116
  2. Yazar: SEDA ŞENYURT
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. PINAR TIĞLIOĞLU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Hematoloji, Hematology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Medeniyet Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Akut miyeloid lösemi, hematopoietik sistemden köken alan öncül hücrelerin kontrolsüz bir şekilde proliferasyonu ile kemik iliği, periferik kan ve diğer dokuları infiltre etmesiyle karakterize klonal bir hematolojik malignitedir. Hastalığın prognozu; sitogenetik değişiklikler, moleküler mutasyon profili, hastanın yaşı ve komorbiditeleri gibi çok sayıda faktörden etkilenmektedir. Avrupa Lösemi Ağı tarafından belirlenen risk sınıflamaları, akut miyeloid lösemi hastalarını sitogenetik ve moleküler özellikleri ile iyi, orta ve yüksek risk gruplarına ayırarak prognoz tayinini ve tedavi yaklaşımının belirlenmesini sağlamaktadır. Çalışmamıza 01.01.2020 ile 30.06.2025 tarihleri arasında Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın Şehir Hastanesi Hematoloji biriminde akut miyeloid lösemi tanısı konulan ve takibe alınan toplam 126 hasta dahil edilmiştir. Retrospektif olarak planlanan çalışmada tanı anı laboratuvar bulguları, sitogenetik ve yeni nesil dizileme sonuçları ile tedavi şekilleri kayıt altına alınmış; bu parametrelerin hastaların tedavi yanıtı, nüks riski, erken mortalite, progresyonsuz sağkalım ve genel sağkalım üzerindeki etkileri incelenmiştir. Hastaların ortalama takip süresi 18,3 ay olup, genel hasta popülasyonunda medyan genel sağkalım 15 ay olarak hesaplandı. Erken mortalite oranı %19,8 idi. Yoğun indüksiyon tedavisi alan hastalarda genel sağkalım ve progresyonsuz sağkalıma ulaşılamazken; düşük yoğunluklu tedavi alanlarda medyan genel sağkalım 12,7 ay ve progresyonsuz sağkalım 11 ay bulundu. Düşük yoğunluklu tedavi verilen hastalarda hipometile edici ajan + venetoklaks kombinasyonu, hipometile edici ajan monoterapisine kıyasla anlamlı düzeyde daha uzun progresyonsuz sağkalım sağladı (17 ay vs 5 ay; p=0,006). Allojenik kök hücre nakli yapılan hastalarda genel sağkalım, nakil yapılmayanlara göre anlamlı olarak uzundu (p<0,001). Erken mortalite ile ileri tanı yaşı, tanı anında yüksek lökosit, kreatinin, LDH arasında anlamlı ilişkili izlendi. Sitogenetik olarak del(5q), del(7q), kompleks karyotip, t(9;22) ve MLL yeniden düzenlenmesi kötü prognozla; t(8;21) ve inv(16) ise daha iyi prognoz ile ilişkiliydi. Yeni nesil dizileme ile saptanan FLT3 ve NPM1 mutant hastalarda erken mortalite daha fazla izlendi. ASXL1 mutasyonu ise özellikle yoğun tedavi alan hastalarda anlamlı şekilde düşük progresyonsuz sağkalım ile ilişkili bulundu. Akut miyeloid lösemide sağkalımı belirleyen en önemli faktörlerin başında genetik belirteçler yer almakta olup, bu çalışmanın verileri ELN 2024 risk sınıflandırmasını destekler niteliktedir. Tanı anında kapsamlı moleküler ve sitogenetik testlerin yapılması, risk grubunun doğru belirlenmesini ve bireyselleştirilmiş tedavi planlamasını mümkün kılmaktadır. Yoğun indüksiyon tedavi rejimlerine uygun olmayan hastalarda hipometile edici ajan ile venetoklaks kombinasyonu, yoğun tedaviye uygun hastalarda ise indüksiyon ile beraber risk gruplarına göre konsolidasyon tedavisi ve allojenik kök hücre nakli sağ kalımı anlamlı derecede uzatmaktadır.

Özet (Çeviri)

Acute myeloid leukemia is a clonal hematologic malignancy characterized by the uncontrolled proliferation of hematopoietic progenitor cells, leading to the infiltration of the bone marrow, peripheral blood and other tissues. The prognosis of acute myeloid leukemia is influenced by numerous factors, including cytogenetic alterations, molecular mutation profile, patient age, and comorbidities. The updated 2024 European LeukemiaNet risk classification stratifies acute myeloid leukemia patients into favorable, intermediate, and adverse risk groups based on molecular and cytogenetic findings, aiming to predict survival and also personalize therapeutic approaches accordingly. A total of 126 patients diagnosed with acute myeloid leukemia and followed between January 1, 2020, and June 30, 2025, at the Hematology Department of Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın City Hospital were included in this study. This retrospective analysis recorded patients' baseline laboratory findings, cytogenetic and next-generation sequencing (NGS) results, and treatment modalities, evaluating their associations with treatment response, relapse risk, early mortality, progression-free survival and overall survival. The mean follow-up period was 18.3 months, and the median overall survival for the entire cohort was 15 months. The early mortality rate was 19.8%. Median overall survival and progression-free survival were not reached in patients receiving intensive induction chemotherapy, while in those treated with low-intensity regimens, median overall survival and progression-free survival were 12.7 and 11 months, respectively. The combination of a hypomethylating agent with venetoclax provided significantly longer progression-free survival compared to hypomethylating agent monotherapy (17 vs. 5 months; p=0.006). Patients who underwent allogeneic stem cell transplantation had significantly longer overall survival compared to non-transplanted patients (p<0.001). Early mortality was associated with advanced age and higher baseline levels of leukocytes, creatinine, and LDH. Cytogenetically, del(5q), del(7q), complex karyotype, t(9;22) and MLL rearrangement were associated with poor prognosis, whereas t(8;21) and inv(16) correlated with better survival outcomes. Among molecular findings, FLT3 and NPM1 mutations were associated with higher remission rates but also increased early mortality risk. ASXL1 mutations were significantly associated with shorter progression-free survival, particularly in patients receiving intensive therapy. Genetic markers remain among the most critical determinants of survival in acute myeloid leukemia, and the findings of this study are consistent with the ELN 2024 classification framework. Performing comprehensive molecular and cytogenetic testing at diagnosis enables accurate risk stratification and facilitates individualized treatment planning. Combining hypomethylating agent with venetoclax in patients who are not suitable for intensive induction regimens, and allogeneic stem cell transplantation after consolidation according to risk grouping in patients suitable for intensive treatment, significantly prolongs survival in acute myeloid leukemia patients.

Benzer Tezler

  1. Talasemi minör ve kronik myeloproliferatif hastalık (KMPH) birlikteliği

    Coexistence of thalassemia minor and chronic myeloproliferative diseases (CMPD)

    EMİR ALİ BÜYÜKAŞIK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    İç HastalıklarıÇukurova Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. BİROL GÜVENÇ

  2. 65 yaş üstü akut miyeloid lösemi hastalarında uygulanan tedavi algoritmalarının prognoz ve sağ kalım üzerine etkisi

    Başlık çevirisi yok

    DİLA ELİFSU YÜKSEKLİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    İç HastalıklarıMarmara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ASU FERGÜN YILMAZ

  3. Akut miyeloblastik lösemi hastalarında tanı ve tedavi sürecinde PD-1 ve PD-L1 ekspresyon düzeylerinin prognoz üzerine etkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the effect of PD-1 and PD-L1 expression levels on prognosis in acute myeloblastic leukemia patients during diagnosis and treatment

    UĞUR ÇALIŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    HematolojiAnkara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SELAMİ KOÇAK TOPRAK

  4. Akut Miyeloid Lösemi tanılı hastalarda tanıya kadar geçen sürenin tedavi yanıta ve sağ kalıma etkisi

    The effect of time to diagnosis on treatment response and survival in patients with Acute Myeloid Leukemia

    ZEYNEP KALKUZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    HematolojiOndokuz Mayıs Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ENGİN KELKİTLİ

  5. Yeni tanılı erişkin akut miyeloid lösemili hastalarda, hücre proliferasyonu, hücre farklılaşması ve apopitozis üzerine etkili uzun kodlamayan rna'ların araştırılması

    Investigation of long non coding rnas effective on cell proliferation, cell differentiation and apoptosis in de novo adult patients with acute myeloid leukemia

    EBRU GÖNCÜ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    HematolojiTrakya Üniversitesi

    Biyoteknoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. JÜLİDE TOZKIR