İntravenöz ve intraarteriyel iyotlu kontrast madde kullanımı sonrası kontrast nedenli akut böbrek hasarı gelişme sıklığı ve mortalite
Incidence of contrast-associated acute kidney injury and 6-month mortality following intravenous and intra-arterial iodinated contrast media administration
- Tez No: 980079
- Danışmanlar: PROF. DR. NUMAN GÖRGÜLÜ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
- Anahtar Kelimeler: Kontrast ilişkili akut böbrek hasarı, kontrast nedenliakut böbrek hasarı, kronik böbrek hastalığı, Akut böbrek hasarı, Radyokontrast maddeler, Contrast-associated acute kidney injury, Contrast-induced acute kidney injury, Chronic kidney disease, Acute kidney injury
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Kontrast madde nedenli Akut Böbrek Hasarı (ABH), nedensel olarak direkt kontrast madde uygulanmasına bağlı olduğu düşünülen bir ABH'dir. Hasta ilişkili faktörler dışında kontrast maddenin veriliş yolu ve miktarının da ABH üzerine etkili olabileceği düşünülmüştür. Bu çalışmayla, riskli hasta gruplarında kontrast madde içeren işlem sonrası ABH incelenmiş ve 12 aylık hasta takibi ile hasta sağ kalımı ve renal sağ kalım değerlendirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda Aralık 2021 – Ağustos 2024tarihleri arasındaSağlık Bilimleri Üniversitesi Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde tanı veya tedavi amacıyla uygulanan intraarteriyel ve intravenöz kontrast madde kullanımı öncesi ve sonrası kreatinin değerleri karşılaştırılıp kontrast madde ilişkili ABH'ye etkili olan faktörler incelendi. Bunun yanında hastaların işlemden sonra 6.ve 12.aydaki böbrek fonksiyon testleri incelenip iyodlu kontrast maddenin uzun dönemdeki renal sağ kalıma etkisi araştırıldı. Bulgular: Çalışmaya kontrast madde uygulanan 230 hasta dahil edilmiş olup, hastaların büyük çoğunluğunda hipertansiyon, diabetes mellitus, kronik böbrek hastalığı ve kardiyovasküler hastalıklar gibi eşlik eden risk faktörleri mevcuttu. İşlem öncesinde olguların % 56'sında ABH bulunmaktaydı. KM uygulamasını takiben 72. saatte hastaların % 80'inde kreatinin düzeyi değişmezken veya gerilerken, % 20'sinde ABH gelişti; bu olguların çoğu Evre 1 düzeyindeydi ve yalnızca %1,3'ünde tek seans hemodiyaliz gerekti. Kontrast madde ilişkili ABH (CA-AKI) gelişen hastalarda sepsis ve septik şok en sık ABH nedenleri olarak saptandı. İntraarteriyel kontrast uygulanan hastalarda ABH oranı (% 24) venöz uygulamaya göre (% 14,9) daha yüksekti; acilendikasyonla işlem yapılanlarda risk daha belirgindi. GFR değerleri erken dönemde her iki grupta da düşmekle birlikte, 6. ve 12. aylarda genel olarak toparlama izlendi; venöz uygulanan hastalarda iyileşme daha belirgindi. Takip süresince son dönem böbrek yetmezliği gelişimi % 1,7 olup, gruplar arasında anlamlı fark yoktu. Bir yıllık sağ kalım % 97,8 olarak bulundu ve mortalite esas olarak kardiyolojik ve serebrovasküler olaylarla ilişkiliydi. Sonuç: Kontrast madde uygulanan yüksek riskli hasta grubunda ABH çoğunlukla hafif seyretmiş ve diyaliz gereksinimi oldukça düşük kalmıştır. Erken dönemdeki GFR düşüşüne rağmen çoğu hastada 6. ve 12. aylarda belirgin iyileşme izlenmiş, kalıcı fonksiyon kaybı nadir görülmüştür. Arteriyel uygulamada ABH daha sık olsa da bu durum kontrast etkisinden çok hastaların klinik profiliyle ilişkili görünmektedir. Genel olarak, uygun endikasyon ve dikkatli izlem ile kontrast maddelerin uzun dönem renal prognoz üzerinde anlamlı bir olumsuz etkisi olmadığı görülmüştür.
Özet (Çeviri)
Aim:Contrast-Associated Acute Kidney Injury (AKI) is defined as an acute kidney injury that is thought to be causally related to the administration of contrast media. In addition to patient-related factors, the route of administration and the volume of contrast media are also considered to influence the development of AKI. In this study, AKI occurring after procedures involving contrast media in high-risk patient groups was evaluated, and both patient survival and renal survival were assessed with a 6-month follow-up. Materials and Methods:Our study compared pre- and post-procedural serum creatinine levels in patients who received intra-arterial or intravenous contrast media for diagnostic or therapeutic purposes between December 2021 and August 2024 at the University of Health Sciences Bağcılar Training and Research Hospital, and investigated the factors influencing contrast-induceed acute kidney injury (CI-AKI). In addition, renal function tests at 6 and 12 months after the procedures were evaluated to assess the long-term impact of iodinated contrast media on renal survival. Results:A total of 230 patients who received contrast media were included in the study, and most had accompanying risk factors such as hypertension, diabetes mellitus, chronic kidney disease (CKD), and cardiovascular comorbidities. Acute kidney injury (AKI) was present in 56% of patients before the procedure. At 72 hours after contrast exposure, serum creatinine levels remained stable or decreased in 80% of patients, whereas 20% developed AKI; most cases were Stage 1, and only 1.3% required a single hemodialysis session. Among patients with CA-AKI, sepsis and septic shock were the most common underlying etiologies. The incidence of AKI was higher with intra-arterial contrast administration (24%) compared to venous administration (14.9%), and the risk was particularly elevated in patients undergoing urgent procedures for acute coronary syndrome. Although GFR values declined in the early period across all groups, partial recovery was observed at 6 and 12 months, with more pronounced improvement in those receiving venous contrast. The incidence of end-stage kidney disease during follow-up was 1.7%, with no significant differences between groups. One-year survival was 97.8%, and mortality was predominantly attributable to cardiovascular and cerebrovascular causes. Conclusion:In this high-risk patient population, contrast-associated acute kidney injury was mostly mild, and the need for dialysis was rare. Despite an early decline in GFR, most patients showed substantial recovery by 6 and 12 months, with permanent loss of renal function being uncommon. Although AKI was more frequent after intra-arterial contrast administration, this appeared related to patient comorbidity rather than contrast toxicity itself. Overall, when used with appropriate indications and careful monitoring, contrast media did not demonstrate a significant long-term adverse effect on renal outcomes.
Benzer Tezler
- Sivas ili cumhuriyet üniversitesi tip fakültesi numune ve sosyal sigortalari kurumu hastanelerinde çalişan hemşirelerin intra venöz (damar içi) sivi tedavisine ilişkin bilgi ve uygulamalari
The knowledge and practice related to the intravenous fluid theraph of the nurses working at the hospital of the medical faculty in cumhuriyet university, numune hastanesi and sosyal sigortalar kurumu hastanesi in sivas
İLKAY KALELİ
- Hipoksik ve hiperoksik koşullarda serebral kan akımı değişimlerinin ventilasyon parametrelerine etkisi
Başlık çevirisi yok
NAZAN FIRAT
- Dopaminin normal sıçanlarda renin granülleri üzerine etkisi
Başlık çevirisi yok
RIFKİYE SARICA (KÜÇÜKOĞLU)
