Geri Dön

Streptozotosin ile diyabet oluşturulmuş sıçanlarda Duloksetin'in sinir sistemi üzerine koruyucu ve tedavi edici etkileri

Protective and therapeutic effects of Duloxetine on the nervous system in streptozotocin-induced diabetic rats

  1. Tez No: 982273
  2. Yazar: AYŞEGÜL KISAOĞLU
  3. Danışmanlar: PROF. DR. EVREN KÖSE, DOÇ. DR. ONURAL ÖZHAN
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Histoloji ve Embriyoloji, Anatomi, Fizyoloji, Histology and Embryology, Anatomy, Physiology
  6. Anahtar Kelimeler: Davranış ve ağrı testleri, Diyabet, Duloksetin, Hipokampus, Behavioral and pain tests, Diabetes, Duloxetine, Hippocampus
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İnönü Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Anatomi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Diyabetin neden olduğu bilişsel ve motor fonksiyon bozukluklarına karşı duloksetin'in koruyucu ve tedavi edici etkilerini araştırmaktır. Materyal ve metot: Çalışmada 44 adet Spraque-Dawley cinsi sıçan kullanıldı. Sıçanlar kontrol, DM, DM+DLX ve DLX+DM olmak üzere 4 gruba ayrıldı. 21 gün boyunca kontrol grubundaki sıçanlara DLX taşıt çözücüsü, DM+DLX ve DLX+DM gruplarındaki sıçanlara ise 30 mg/kg DLX gavajla verildi. Ardından davranış ve ağrı testleri yapıldı. Prefrontal korteks, hipokampus ve siyatik sinir dokularından ELİSA yöntemiyle oksidatif stres, inflamasyon ve nörotrofik faktörlere ilişkin parametre düzeyleri ölçüldü. Histopatolojik değerlendirme için Hematoksilen-Eozin yöntemi, immünohistokimyasal analizler için Kaspaz-3 immünreaktivitesi değerlendirildi. Bulgular: DM grubunda kontrol grubuna kıyasla platformun bulunduğu alanda geçirilen sürenin azaldığı, DLX uygulanan gruplarda ise artış eğiliminde olduğu görüldü. Hot plate ve tail flick testinde DM grubunda tepki süresi artarken, DLX uygulanan gruplarda azalma eğiliminde olduğu izlendi. Rotarod ve accelerod testinde DM grubunda silindir üzerinde kalış süresinin azaldığı, DLX uygulanan gruplarda değişmediği görüldü. DM grubunda MDA, TOS, Nf-kB, TNF-a, IL-1B seviyeleri artış gösterirken, SOD, GSH, TAS, NGF ve BDNF seviyelerinin azaldığı belirlendi. DLX uygulanan gruplarda MDA, TOS, Nf-kB, TNF-a, IL-1B seviyelerinin azaldığı, SOD, GSH, TAS, NGF ve BDNF seviyelerinin arttığı görüldü. DM grubunda Kaspaz-3 immünreaktivitesinin arttığı, DLX uygulanan gruplarda ise azaldığı gözlemlendi. Sonuç: Elde edilen bulgular, DLX'in diyabete bağlı nörodejeneratif süreçlerde oksidatif stresin baskılanması, inflamatuvar yanıtın azaltılması, nörotrofik düzeylerin düzeltilmesi aracılığıyla koruyucu ve tedavi edici roller üstlenebileceğine işaret etmektir. Ancak bu etkilerin bir kısmının istatistiksel olarak eğilim düzeyinde kaldığı görüldü.

Özet (Çeviri)

Objective: To investigate the protective and therapeutic effects of duloxetine against diabetes-induced cognitive and motor dysfunctions. Materials and Methods: Forty-four Sprague–Dawley rats were divided into four groups: Control, DM, DM+DLX, and DLX+DM. For 21 days, the control group received vehicle, and the DM+DLX and DLX+DM groups received 30 mg/kg duloxetine by gavage. Subsequently, behavioral and pain tests were performed. Levels of parameters related to oxidative stress, inflammation, and neurotrophic factors were measured in the prefrontal cortex, hippocampus, and sciatic nerve tissues using the ELISA method. Hematoxylin–Eosin staining was used for histopathology, and Caspase-3 immunoreactivity was assessed. Results: In the DM group, the time spent in the target area was reduced, while it tended to increase in DLX-treated groups. Hot plate and tail flick reaction times increased in the DM group and tended to decrease with DLX. Rotarod and accelerod performance decreased in the DM group and remained unchanged in DLX groups. MDA, TOS, Nf κB, TNF-α, and IL-1β increased in DM, while SOD, GSH, TAS, NGF, and BDNF decreased. These parameters showed the opposite trend in DLX groups. Caspase-3 immunoreactivity increased in DM and decreased in DLX groups. Conclusion: These findings indicate that DLX may have protective and therapeutic roles in diabetes-related neurodegeneration by suppressing oxidative stress, reducing inflammatory responses, and improving neurotrophic levels, though most effects remained at the level of statistical trends.

Benzer Tezler

  1. Streptozotosin ile diyabet oluşturulmuş sıçanlarda alfa lipoik asidin testis dokularına etkisinin histolojik yönden incelenmesi

    Histological investigation of alpha lipoic acid?s effect on the testis tissues in streptozotocin-induced diabetes rats

    İNCİ KARA

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Histoloji ve EmbriyolojiSelçuk Üniversitesi

    Histoloji ve Embriyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYDAN CANBİLEN

  2. Streptozotosin ile diyabet oluşturulmuş sıçanlarda achillea millefolium (civanperçemi)'un dna koruyucu etkisi

    Dna protective effect of achillea millefolium (yarrow) in diabetic rats treated by streptozotocin

    KÜBRA GÜNEY KAYA

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Veteriner HekimliğiAydın Adnan Menderes Üniversitesi

    Veterinerlik Farmakoloji ve Toksikolojisi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SELİM SEKKİN

  3. Streptozotosin ile diyabet oluşturulmuş sıçanlarda metforminin vasküler reaktivite üzerindeki etkisi

    Effects of metformin on vascular reactivity in streptozotocin induced diabetic rats

    CEMRE TOSUN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Eczacılık ve FarmakolojiEge Üniversitesi

    Farmakoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ZELİHA KERRY

    DOÇ. DR. GÖNEN ÖZŞARLAK SÖZER