Geri Dön

Dayanıklı kentlerin inşası sürecinde tarihi çevrenin korunması: Hatay, Antakya örneği

Preservation of the historical environment in the process of constructing resilient cities: The case of Hatay, Antakya

  1. Tez No: 983515
  2. Yazar: FİLİZ ŞÜKRAN ATEŞ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. KIVANÇ ERTUĞAY
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Şehircilik ve Bölge Planlama, Urban and Regional Planning
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Akdeniz Üniversitesi
  10. Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Şehir ve Bölge Planlama Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Dayanıklılık; ekolojik, sosyal ve fiziksel sistemlerin dışsal şoklara, ani değişimlere ve risk unsurlarına karşı adaptasyon yeteneğini tanımlayan çok boyutlu bir kavram olup (Folke, 2006), özellikle kentleşme, iklim değişikliği ve doğal afetler gibi tehditlere karşı sistemlerin ayakta kalabilme ve dönüşebilme kapasiteleri açısından büyük önem taşımaktadır. Ancak bu kavramın tarihî çevreler özelinde ele alınışı literatürde oldukça sınırlıdır; geçmişin değerlerini koruyarak geleceğe aktarma amacı güden, aynı zamanda afet risklerine karşı fiziksel ve yönetsel dayanıklılığı hedefleyen bütüncül yaklaşımların eksikliği dikkat çekmektedir (Jigyasu, 2002). Oysa tarihî çevrelerin korunması yalnızca kültürel bir sorumluluk değil, aynı zamanda kentlerin sosyo-mekânsal belleğini ve kimliğini devam ettirmesi açısından stratejik bir gerekliliktir. Bu nedenle koruma planlaması, mevcut değerlerin muhafazasını olduğu kadar, bu alanların gelecekte karşılaşılabilecek depremler, seller ve yangınlar gibi afetlere karşı dayanıklı hâle getirilmesini de içermelidir (UNESCO, 2011).Türkiye gibi zengin kültürel mirasa sahip ülkelerde, bu değerler yasal mevzuattaki eksiklikler, koruma ve yönetim süreçlerindeki koordinasyon yetersizlikleri ile sık yaşanan doğal afetler nedeniyle ciddi tehdit altındadır (Yıldırım, 2012). Dolayısıyla tarihî çevrelerin dayanıklılığı yalnızca fiziksel güçlendirme ile sınırlı tutulmamalı; mekânsal planlama, toplumsal farkındalık, yönetişim ve risk yönetimi gibi bileşenleri içeren bütüncül bir çerçevede ele alınmalıdır (Roders, 2011). Bu bağlamda, bu çalışmanın temel amacı, tarihî çevrelerin sürdürülebilirliğini sağlayacak şekilde, gelecekteki olası tehditlere karşı dayanıklı hâle getirilmelerini amaçlayan bir dayanıklılık yaklaşımı geliştirmektir; böylece yalnızca korunmaları değil, aynı zamanda afetler karşısında işlevselliklerini sürdürebilmeleri de sağlanabilecektir.

Özet (Çeviri)

The concept of resilience is a multi-dimensional idea that means the ability of ecological, social, and physical systems to adapt to external shocks, sudden changes, and risks (Folke, 2006), It is especially important for areas under risk, such as cities facing urbanization, climate change, and natural disasters. However, in the literature, resilience is not often studied in relation to historical environments. There is a lack of approaches that focus on protecting the past while also preparing these areas to be physically and administratively strong against disasters (Jigyasu, 2002). Protecting historical environments is not only a cultural responsibility but also important for keeping the identity and memory of cities. Therefore, conservation plans should aim not only to protect the existing values but also to make these areas more resistant to future dangers like earthquakes, floods, and fires (UNESCO, 2011). Turkey has many valuable cultural heritage areas, but they are under threat because of weak legal systems, poor coordination in protection and management processes, and frequent natural disasters (Yıldırım, 2012). For this reason, resilience in historical areas should not only mean strengthening buildings. It should also include spatial planning, public awareness, good governance, and risk management (Roders, 2011). The main goal of this study is to develop a resilience approach that helps historical areas survive in the future. This way, these areas will not only be protected but also continue to function after disasters.

Benzer Tezler

  1. Soğuk şekillendirilmiş kirişlerin gövdesinde açılmış dairesel deliklerin eğilme davranışının etkisi: Sonlu eleman analizleri

    Effect of flexural behavior of circular holes opened in the body of cold-formed beams: Finite element analyzes

    EKİN ABANOZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    İnşaat MühendisliğiSakarya Üniversitesi

    İnşaat Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ZEYNEP YAMAN

    DOÇ. DR. MAHYAR MAALI

  2. Küreselleşme bağlamında Arnavutluk tiran tarihi kent merkezinin sosyalist dönem sonrası gelişimi ve mekansal analizi

    The development and spatial analysis of Albania's tirana historic city center in the post-socialist period within the context of globalization

    KEVI BEQIRAJ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Şehircilik ve Bölge Planlamaİstanbul Gelişim Üniversitesi

    Mimarlık Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. TÜRKAN UZUN

  3. Deprem afet yönetiminde disiplinler arası bilgi paylaşım sistemleri

    Inter-disciplinary information sharing systems in earthquake disaster management

    FAZEL AHMAD SIAWASH OCHMAS

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Mimarlıkİstanbul Aydın Üniversitesi

    Mimarlık Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ SÜLEYMAN BALYEMEZ

  4. Kentsel sığınaktan kapsayıcı kente; Tarsus (Mersin)'daki kentli mülteciler

    From urban refuge to inclusive city; urban refugees in Tarsus (Mersin)

    HARİKA TOS

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Şehircilik ve Bölge PlanlamaSüleyman Demirel Üniversitesi

    Şehir ve Bölge Planlama Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. DUYGU GÖKCE

  5. Deprem bölgelerinde yığma yapı tasarımının yönetmeliğe göre incelenmesi

    Examination of masonry structure design on seismic zones in accordance with the relevant regulation

    NURGÜL AKGÜNDÜZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    Mimarlıkİstanbul Teknik Üniversitesi

    Mimarlık Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BİLGE IŞIK