Geri Dön

Farklı eğitim yöntemlerinin acil tıp prosedürel sedasyon bilgi ve uygulama tutumları üzerine etkisi: Randomize kontrollü bir çalışma

The effect of different educational methods on knowledge and practice attitudes toward procedural sedation in emergency medicine: A randomized controlled trial

  1. Tez No: 983941
  2. Yazar: HAMDİ CAN TALHAK
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. SELAHATTİN GÜRÜ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Acil Tıp, Emergency Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Acil Tıp Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmada, tıp eğitiminde sık kullanılan konvansiyonel eğitim (KE), vaka bazlı eğitim (VBE) ve asenkron çevrim içi eğitim (AÇİE) yöntemlerinin, acil tıp asistanlarının prosedürel sedasyon konusundaki bilgi, tutum ve uygulama eğilimleri üzerindeki etkileri karşılaştırılmıştır. Prosedürel sedasyon, klinik önemi yüksek olmasına rağmen eğitim süreçlerinde sınırlı yer bulması nedeniyle seçilmiştir. Acil serviste sık uygulanan bu işlem, doğrudan hasta güvenliğiyle ilişkili olduğundan, eğitimin niteliği klinik sonuçlar açısından önem taşımaktadır. Tıp eğitiminde başarı, yalnızca teorik bilgiyle değil; beceri, karar verme ve özgüven gelişimiyle ölçülmelidir. Literatür, dijital ve vaka temelli yaklaşımların bu alanlarda etkin olduğunu göstermektedir. Bu doğrultuda çalışma, bilgi düzeyi ve klinik tutum değişikliklerini inceleyerek en etkili eğitim modelini belirlemeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, prosedürel sedasyon eğitiminde KE, VBE ve AÇİE modellerinin etkinliğini karşılaştıran prospektif bir araştırmadır. Çalışmaya gönüllü olarak katılan 98 acil tıp asistanı, tabakalı randomizasyon yöntemiyle üç gruba ayrılmıştır. Eğitim öncesinde ve sonrasında katılımcılara iki ölçme aracı uygulanmıştır. İlki, prosedürel sedasyon konusundaki eğilim, özgüven ve klinik yaklaşımları değerlendiren Likert tipi bir tutum anketidir. İkincisi ise bilgi düzeyini ölçmek amacıyla hazırlanan on çoktan seçmeli sorudan oluşan testtir. Aynı test, eğitim öncesinde ön test, eğitim sonrasında son test olarak uygulanmıştır. Bulgular: Çalışmaya 98 Acil Tıp asistan doktoru katıldı. Eğitim sonrası yapılan incelemede AÇİE grubunda prosedürel sedasyon uygulama eğilimindeki artış KE ve VBE grubuna göre anlamlı derecede fazla saptandı (p=0,003). Ön test başarısında KE grubu daha başarılıydı (p=0,034). Son test başarılarında gruplar arasında anlamlı farklılık saptanmadı (p=0,234). Asistanlık yılı arttıkça hem ön test başarısı hem de son test başarısı arttı (sırasıyla p=0,004 p=0,006). Cinsiyetlere göre ön test ve son test puanlarında farklılık saptanmadı (sırasıyla p=0,496 p=0,286) Sonuç: Acil tıp eğitim programlarında yalnızca KE yöntemlerinin kullanılması, günümüzün eğitim gereksinimlerini karşılamada yetersiz kalmaktadır. Bu nedenle klasik eğitim modelleri, çevrim içi öğrenme ortamları ve etkileşimi artırılmış yenilikçi yöntemlerle desteklenmelidir. Böyle bir bütüncül yaklaşım, hem bilgi aktarımını güçlendirecek hem de klinik beceri ve özgüven gelişimine katkı sağlayacaktır.

Özet (Çeviri)

Objective: This study compared the effects of three common medical education methods - lecture-based education (LBE), case-based education (CBE), and asynchronous online education (AOE) -on the knowledge, attitudes, and practical tendencies of emergency medicine residents regarding procedural sedation. Procedural sedation was chosen because, despite its high clinical significance, it remains underrepresented in medical training. As it is frequently performed in emergency departments and directly related to patient safety, the quality of education is critical for clinical outcomes. Success in medical education depends not only on theoretical knowledge but also on the development of skills, decision-making, and self-confidence. The literature supports the effectiveness of digital and case-based approaches in these areas. Accordingly, this study aims to determine the most effective educational model by assessing changes in knowledge and clinical attitudes. Materials and Methods: This study is a prospective research comparing the effectiveness of LBE, CBE and AOE models in procedural sedation training. A total of 98 emergency medicine residents who voluntarily participated in the study were divided into three groups using a stratified randomization method. Two assessment tools were administered to the participants before and after the training. The first was a Likert-type attitude questionnaire designed to evaluate tendencies, self-confidence, and clinical approaches related to procedural sedation. The second was a test consisting of ten multiple-choice questions developed to measure knowledge levels. The same test was administered as a pre-test before and as a post-test after the training. Results: A total of 98 EM residents participated in the study. Post-training analysis showed that the increase in procedural sedation tendency was significantly higher in the AOE group compared to the LBE and CBE groups (p=0.003). In the pre-test, the LBE group performed better (p=0.034). No significant difference was found among the groups in post-test scores (p=0.234). As residency years increased, both pre-test and post-test performance improved (p=0.004 and p=0.006, respectively). No significant difference was observed between genders in either pre-test or post-test scores (p=0.496 and p=0.286, respectively). Conclusion: The exclusive use of LBE methods in emergency medicine training programs is insufficient to meet the educational needs of today's medical practice. Therefore, traditional education models should be supported with online learning environments and innovative, interaction-enhanced approaches. Such a holistic approach will not only strengthen knowledge transfer but also contribute to the development of clinical skills and self-confidence.

Benzer Tezler

  1. Enhancement of the engine room resource management concept via the integrated model of training effectiveness and evaluation

    Eğitim etkinliği ve değerlendirmesi bütünleşik modeli ile makine dairesi kaynak yönetimi konseptinin iyileştirilmesi

    BULUT OZAN CEYLAN

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2020

    Gemi Mühendisliğiİstanbul Teknik Üniversitesi

    Deniz Ulaştırma İşletme Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. METİN ÇELİK

  2. A model for analysing ship emergency preparedness level

    Gemilerde acil durum hazırlık seviyesinin analizi üzerine bir model

    BURCU ÖZTÜRK TAÇ

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    2019

    Denizcilikİstanbul Teknik Üniversitesi

    Deniz Ulaştırma İşletme Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. METİN ÇELİK

  3. GIS-based multi-criteria decision analysis for optimal urban emergency facility planning

    Kentsel optimal acil durum tesis planlaması için CBS tabanlı çok kriterli karar analizi

    PENJANI HOPKINS NYIMBILI

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    2022

    Jeodezi ve Fotogrametriİstanbul Teknik Üniversitesi

    Geomatik Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. TURAN ERDEN

  4. Sahte GPS sinyallerine karşı gömülü sistem tasarımı ve mekatronik sistemlerde uygulanması

    Embedded system design against spoofing GPS signals and its application in mechatronic systems

    MUSTAFA TANIŞ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Elektrik ve Elektronik Mühendisliğiİstanbul Teknik Üniversitesi

    Mekatronik Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MÜŞTAK ERHAN YALÇIN

  5. Akut apandisit olgularında nötrofil/lenfosit oranının tanıda ve hastalığın şiddetini belirlemedeki prediktif değeri ve bu olgularda görüntüleme yöntemlerinin tanısal değeri

    The predictive and diagnostic value of neutrophil/lymphocyte ratio in the cases with acute appendicitis and the diagnostic value of imaging methods in these cases

    ONUR YÜCESOY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    İlk ve Acil YardımSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET KÜÇÜK