Posthuman aesthetics in essay film
Deneme filmde insan sonrası estetiği
- Tez No: 985305
- Danışmanlar: DOÇ. DR. ZEYNEP TALAY TURNER
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Felsefe, Philosophy
- Anahtar Kelimeler: Deneme filmi, Siyaset felsefesi, İnsan sonrası, Essay film, Political philosophy, Posthuman
- Yıl: 2025
- Dil: İngilizce
- Üniversite: İstanbul Bilgi Üniversitesi
- Enstitü: Lisansüstü Programlar Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Karşılaştırmalı Edebiyat Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu tez, deneme filmin, insanmerkezci ve dualistik dünya görüşlerine karşı bir“insan sonrası estetiği”önererek insan, insan-olmayan ve madde arasındaki ilişkiyi yeniden kurgulama potansiyelini araştırmaktadır. Tez, deneme filminin, geleneksel olmayan bir sinematik form olarak Aydınlanma düşüncesine dayalı hiyerarşik ayrımları, özellikle akılcılığın ve insan ayrıcalığının orantısız yüceltilmesini sorgulamaya yardımcı olabileceğini öne sürmektedir. Bu kavramsal yaklaşımlar, ekolojik sömürüyü, tür hiyerarşilerini ve marjinal grupların ötekileştirilmesini meşrulaştırmıştır. Çalışmanın kapsamı, bu inançların tarihsel ve ideolojik temellerine yönelik felsefi bir analizi içermektedir. Tez, bunun karşıtı olarak zihin ve beden, doğa ve kültür arasındaki bağlılığı vurgulayan posthümanist teorileri de kapsayan monistik felsefelerden yararlanmaktadır. Tez, felsefi eleştiriyi film analiziyle birleştirir. Geleneksel sinemanın hegemonik ikilikleri nasıl pekiştirdiğini belirler ve bunu, anlatısal kapanışı, nesnelliği ve geleneksel sınırları reddeden deneme filmlerinin biçimsel özellikleriyle karşılaştırır. Bu filmler yalnızca metin olarak değil, aynı zamanda algıda değişim yaratabilecek politik ve etik müdahaleler olarak analiz edilir. Tez, deneme filmlerinin benzersiz bir“insan sonrası estetiğini”somutlaştırma potansiyeline sahip olduğu sonucuna varmaktadır. Deneme filmleri, doğrusal anlatı yapısına meydan okuyarak ve deneyselliği esas alarak, sabit hiyerarşileri sarsan bir eleştirel düşünme tarzı ve insanmerkezci olmayan bir algı biçimi sunar. Tez, bu sinematik formun, maddenin etkinliğini ve gücünü kabul etmeyi gerektiren Antroposen çağında, insan öznelliğini yeniden tasarlamayı içeren acil politik görevi destekleyebileceğini savunur. Bu nedenle deneme filmleri, yalnızca egemen estetiğe karşı bir direniş biçimi değil, aynı zamanda insan sonrası bir geleceği tasavvur edebilecek bir estetik formdur.
Özet (Çeviri)
This thesis investigates the potential of the essay film to challenge anthropocentric and dualistic worldviews by offering a“posthuman aesthetic”that reconfigures the relationship between humans, nonhumans, and matter. It argues that essay film, as a nontraditional cinematic form, can help dismantle hierarchical distinctions rooted in Enlightenment thinking, particularly, the overvaluation of rationality and human exceptionalism. These conceptualizations have justified ecological exploitation, species hierarchies, and the dehumanization of marginalized groups. The scope of the study includes a philosophical analysis of the historical and ideological foundations of these beliefs. In contrast, the thesis draws from monistic philosophies as an alternative, which includes posthuman theories that emphasize the interconnectedness of mind and body, nature and culture. The thesis combines philosophical critique with film analysis. It identifies how conventional cinema reinforces hegemonic binaries and contrasts this with the formal features of essay films that resist narrative closure, objectivity, and conventional boundaries. These films are analyzed not merely as texts but as political and ethical interventions capable of fostering a shift in perception. The thesis concludes that essay film holds the unique potential to materialize a“posthuman aesthetics”. By challenging linear narrative structures and embracing experimentation, essay film cultivates a form of thinking that destabilizes fixed hierarchies and provides a nonanthropocentric mode of perception. It proposes that such a cinematic form can support the urgent political task of reimagining human subjectivity in the Anthropocene era, a task that requires recognizing the agency and force of materialtiy. The essay film, therefore, is not only a form of resistance to dominant aesthetics but also an aesthetical form that can envision posthuman futures.
Benzer Tezler
- Children participation and post occupancy evaluation in developing a communicative language to (re)design educational environments
Eğitim ortamlarının (yeniden) tasarımı için bir iletişim dili geliştirilmesinde kullanım sonrası değerlendirme ve çocukların katılımı
ODETA MANAHASA
Doktora
İngilizce
2017
Mimarlıkİstanbul Teknik ÜniversitesiMimarlık Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FATMA AHSEN ÖZSOY
- Fotoğraf sanatında soyutlama
Abstraction in photography
İMRAN UZUN
Sanatta Yeterlik
Türkçe
2019
Sahne ve Görüntü SanatlarıAtatürk ÜniversitesiResim Ana Sanat Dalı
DOÇ. DR. MUHAMMET TATAR
- Bodies in transfiguration: Ontological in-betweenness in the Weimar aesthetics
Dönüşüm halindeki bedenler: Weimar estetiğinde ontolojik olarak aradalık
DİDEM YILMAZ
Yüksek Lisans
İngilizce
2021
Güzel Sanatlarİhsan Doğramacı Bilkent Üniversitesiİletişim ve Tasarım Ana Sanat Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ BURCU BAYKAN
- Critical perspectives of art on the urgency of redefining the vital in the Anthropocene
Antroposen'de yaşamsalı yeniden tanımlamanın aciliyeti üzerine sanatın eleştirel perspektifleri
ŞEBNEM BALIM
Yüksek Lisans
İngilizce
2023
Güzel SanatlarKadir Has ÜniversitesiSanat ve Tasarım Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. İNCİ EVİNER