Geri Dön

Pediatrik hodgkin lenfoma tanılı hastaların tiyol disülfit biyobelirteçleri ve tiroid fonksiyon testlerinin değerlendirilmesi

Evaluation of thiol–disulfide biomarkers and thyroid function tests in patients with pediatric hodgkin lymphoma

  1. Tez No: 990737
  2. Yazar: MUSTAFA SAFA KASIM
  3. Danışmanlar: PROF. DR. AHMET UÇAR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Pediatrik Hodgkin lenfoma, hipotiroidi, tiyol-disülfit homeostazı, radyoterapi, nodül, Pediatric Hodgkin lymphoma, hypothyroidism, thiol disulfide homeostasis, radiotherapy, nodule
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Hamidiye Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş: Pediatrik Hodgkin lenfoma (pHL), çocukluk çağı kanserleri arasında en yüksek sağkalım oranına sahip hastalıklardan biridir. Ancak tedavi başarısı, uzun dönemde gelişebilecek geç etkilerin izlenmesini zorunlu kılmaktadır. Boyun tutulumlu olgularda yaşam boyu tiroid disfonksiyonu ve malignite riski artmaktadır. Radyoterapi (RT), pHL tedavisinin temel bileşenlerinden biri olarak, oksidatif dengenin göstergesi kabul edilen tiyol–disülfit homeostazını (TDH) da bozabilmektedir. Amaç: Pediatrik Hodgkin lenfoma sağ kalanlarında tiroid fonksiyonlarını değerlendirmek ve TDH ile ilişkili biyobelirteçler ile laboratuvar değişkenleri arasındaki ilişkileri araştırmak. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 40 pHL sağ kalanı (%47,5 kadın; medyan yaş 16,8 yıl; aralık 5,1–33,2 yıl) ve 40 sağlıklı akran dahil edildi. Sağ kalanlardan açlık kan örnekleri alınarak tiroid fonksiyon testleri ve otoimmünite analizleri yapıldı; tüm katılımcılarda TDH ile ilişkili biyobelirteçler değerlendirildi. Subklinik hipotiroidi (SH) ve tiroid nodülü ile ilişkili faktörler analiz edildi. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen olguların medyan izlem süresi 4,6 yıl (aralık:1,3–20,2 yıl) olup, olguların %40'ı (n=16) beş yıldan uzun süre izlenmişti. On yedi olgu (%42,5) >25 Gy servikal RT almıştı. On sekiz (%45) olguda SH saptandı ve 13'ü (%32,5) L-tiroksin replasman tedavisi almaktaydı. Yedi (%17'5) olguda tiroid nodülü saptandı ve üçü Bethesda Kategori II olarak raporlandı, hemitiroidektomi uygulanan bir olgunun patolojik incelemesinde benign kolloid nodül saptandı. Tiyol-disülfit homeostazı parametreleri, sağ kalanlar ile kontrol grubu arasında anlamlı farklılık göstermedi (p>0,05). Ancak, native tiyol/toplam tiyol ve disülfit/toplam tiyol oranları ile sT4 (sırasıyla, rₛ=0,337 ve –0,337; p=0,034) ve sT3 (sırasıyla, rₛ=0,373 ve –0,373; p=0,018) düzeyleri arasında anlamlı korelasyon saptandı. Değerlendirilen faktörlerin hiçbiri (BKİ SD, yaş, RT dozu, RT'den sonra geçen süre) SH ile ilişkili bulunmazken, RT'den sonra geçen sürenin (β=1,35) nodül varlığını anlamlı şekilde öngören tek faktör olduğu saptandı (Nagelkerke R²=0,421, p=0,003). Sonuç: Pediatrik Hodgkin lenfoma sağ kalanlarının önemli bir kısmında malignite olmaksızın hafif düzeyde tiroid disfonksiyonu saptandı. Tiyol-disülfit homeostazı biyobelirteçleri ile tiroid hormonları arasındaki korelasyonun saptanması için daha geniş ölçekli çalışmalara gerek olduğu düşünüldü.

Özet (Çeviri)

Background: Pediatric Hodgkin lymphoma (pHL) is one of the childhood cancers with the highest survival rates. However, this success necessitates long-term surveillance for late effects. In cases with cervical involvement, the lifelong risk of thyroid dysfunction and malignancy increases. Radiotherapy (RT), a key component of pHL treatment, may also disrupt thiol–disulfide homeostasis (TDH), an indicator of oxidative balance. Objective: To evaluate thyroid functions in pHL survivors and investigate associations between TDH-related biomarkers and laboratory variables. Patients and Methods: The study included 40 pHL survivors (47.5% female; median age 16.8 years; range 5.1–33.2 years) and 40 healthy peers. Fasting blood samples were obtained from survivors for thyroid function tests and autoimmunity analyses; TDH-related biomarkers were assessed in all participants. Factors associated with subclinical hypothyroidism (SH) and thyroid nodules were analyzed. Statistical significance was set at p<0.05. Results: The median follow-up duration of survivors was 4.6 years (range:1.3–20.2 years), and 40% (n=16) had been followed for more than five years. Seventeen survivors (42.5%) had received >25 Gy cervical RT. Subclinical hypothyroidism was detected in 18 survivors (45%), and 13 (32.5%) were receiving L-thyroxine replacement. Thyroid nodules were identified in seven cases (17.5%); three were reported as Bethesda Category-II, and one patient who underwent hemithyroidectomy had a benign colloid nodule. Thiol–disulfide homeostasis parameters did not differ significantly between survivors and controls (p>0.05). However, native thiol/total thiol and disulfide/total thiol ratios were significantly correlated with free T4 (rₛ=0.337 and –0.337; p=0.034) and free T3 (rₛ=0.373 and – 0.373; p=0.018). None of the evaluated factors (BMI SDS, age, RT dose, time since RT) were associated with SH, whereas time since RT (β=1.35) was the only significant predictor of nodule presence (Nagelkerke R²=0.421, p=0.003). Conclusions: A considerable proportion of pHL survivors exhibited mild thyroid dysfunction without malignancy. Larger studies are needed to clarify the associations between TDH biomarkers and thyroid hormones.

Benzer Tezler

  1. Pediatrik non hodgkin lenfoma tanılı 112 çocuk hastanın retrospektif değerlendirilmesi

    Diagnosed pediatric non hodgkin lymphoma retrospective evaluation of 112 child patients

    KÜBRA DAĞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. DERYA ÖZYÖRÜK

  2. 2002-2023 yılları arasında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Onkoloji Kliniğinde Hodgkin dışı lenfoma tanılı çocukların tanı bulgularının ve tedavi sonuçlarının değerlendirilmesi

    Evaluation of diagnostic findings and treatment results of children diagnosis with non-Hodgkin lymphoma in Ankara University Faculty of Medicine, Children Oncology clinic between 2002-2023

    BURÇİN GÜL TOSUNOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAnkara Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NURDAN TAÇYILDIZ

  3. Otolog kök hücre nakli yapılan hastaların hazırlanma rejimlerinin yan etki ve sağkalım açısından karşılaştırılması

    Comparison of preparation regimens in patients undergoing autologous stem cell transplantation in terms of side effects and survival

    GUNEL SEYIDZADE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıÇukurova Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SERHAN KÜPELİ

  4. Bleomisin tedavisi almış olan pediatrik onkoloji hastalarında solunum fonksiyonlarının değerlendirilmesi

    Evaluation of respiratory functions in pediatric oncology patients receiving bleomycin treatment

    EMİNE MÜGE ÖZKAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıÇukurova Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SERHAN KÜPELİ

  5. Çocukluk çağı non-hodgkin lenfoma olgularında çoğul ilaç direnci (multidrug resistance: MDR) ve klinik önemi

    Başlık çevirisi yok

    ERTUĞRUL ERYILMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SEMA ANAK