Şeffaf plaklarla üst molar ekspansiyonunda farklı ataşman tasarımlarının etkisinin üç boyutlu sonlu elemanlar analizi ile karşılaştırılması
Comparison of the effects of different attachment designs in maxillary molar expansion with clear aligners: A three dimensional finite element analysis method
- Tez No: 990906
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ BANU KILIÇ
- Tez Türü: Diş Hekimliği Uzmanlık
- Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Bezm-İ Alem Vakıf Üniversitesi
- Enstitü: Diş Hekimliği Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Ortodonti Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Son yıllarda estetik ve hasta konforu açısından sağladığı avantajlar nedeniyle şeffaf plaklarla ortodontik tedavi, hastalar tarafından tercih edilen bir tedavi yöntemi haline gelmiştir. Şeffaf plaklarla gerçekleştirilen dental ekspansiyon sırasında gerçekleşen devrilme hareketi ve yetersiz kök kontrolü gibi sınırlamalar, önemli biyomekanik problemler arasında yer almaktadır. Özellikle üst molar dişlerde paralel hareketin sağlanması, uzun dönem stabilite ve periodontal sağlık açısından büyük önem taşımaktadır. Sonlu elemanlar analizi veriler doğru girildiğinde gerçeğe yakın sonuçlar vermesi, invaziv olmaması gibi avantajları nedeniyle diş hekimliğinde ve ortodonti alanında sıklıkla kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, şeffaf plaklarla yapılan maksiller molar ekspansiyonu sırasında kullanılan farklı ataşman tasarımlarının ve konumlarının etkilerini üç boyutlu sonlu elemanlar analizi ile değerlendirerek optimum yöntemi belirlemektir. Çalışmamızda 20 yaşında erişkin bir hastada, ataşmansız kontrol grubu ile birlikte farklı ataşman konum ve konfigürasyonundan oluşan yedi farklı grupta, şeffaf plaklar ile ekspansiyon sırasında molar dişlerde ve periodontal yapılarda oluşan stres dağılımı ve yer değiştirme miktarları analiz edilmiştir. Bu gruplar; kontrol grubu, (1) bukkal yüzeye horizontal dikdörtgen ataşman uygulanması, (2) bukkal yüzeye gingival eğimli horizontal dikdörtgen ataşman uygulanması, (3) bukkal yüzeye optimize ekspansiyon destek ataşmanı uygulanması, (4) optimize ekspansiyon destek ataşmanına ek olarak birinci moların palatinal yüzeyine okluzal eğimli horizontal dikdörtgen ataşman uygulanması, (5) optimize ekspansiyon destek ataşmanına ek olarak birinci moların palatinal yüzeyine horizontal dikdörtgen ataşman uygulanması, (6) bukkal yüzeye ataşman eklenmeden, birinci molar dişin palatinal yüzeyine horizontal dikdörtgen ataşman uygulanması olarak sınıflandırılmıştır. Tüm gruplarda 0.6 mm kalınlıkta şeffaf plaklar uygulanmıştır. Yükleme yönteminde, dişler 0.2 mm bukkal yönde hareket ettirildiğinde şeffaf plak geometrisinde gerçekleşen deformasyon hesaplanmış ve deformasyona bağlı oluşan temas kuvvetleri ilgili diş yüzeylerine ters yönde uygulanmıştır. Bu sayede, şeffaf plağın biyomekanik etkilerinin doğru şekilde yansıtılması ve klinik ortamla uyumlu sonuçların elde edilmesi amaçlanmıştır. Tüm gruplarda ekspansiyonun, kuronun bukkale ve kökün palatinale hareketi şeklinde gerçekleştiği ve paralel hareket sağlanamadığı gözlemlenmiştir. Optimize ataşmanlar, konvansiyonel ataşmanlara kıyasla daha yüksek ekspansiyon etkinliği ve kök kontrolü göstermiştir. Bukkal optimize ataşman ile birlikte palatinal yüzeye yerleştirilen okluzal eğimli horizontal dikdörtgen ataşman kullanılan Grup 4'te, en yüksek ekspansiyon değeri, buna kıyasla en düşük kökün palatine hareketi tespit edilmiştir. Sadece palatinal yüzeye ataşman yerleştirilen Grup 6 ile kontrol grubu arasında hareket etkinliği açısından bir fark bulunamamıştır. Tüm gruplarda palatinal tüberküllerde ekstrüzyon izlenmiştir. Elde edilen bulgular, ataşman tasarımı, yüzey yerleşimi ve ataşman açısının şeffaf plaklarla molar ekspansiyon etkinliği ve kök kontrolü üzerinde önemli etkileri olduğunu göstermektedir. Klinik uygulamalarda, bu değişkenlerin dikkate alınmasının, yan etkilerin azaltılması ve tedavi başarısının artırılması açısından fayda sağlayacağı düşünülmektedir.
Özet (Çeviri)
In recent years, orthodontic treatment with clear aligners has become a preferred treatment method for patients due to the advantages it offers in terms of aesthetics and comfort. Limitations such as tipping movement and insufficient root control during dental expansion with clear aligners are among the significant biomechanical problems. Ensuring bodily movement, especially in upper molar teeth, is of great importance for long-term stability and periodontal health. Finite element analysis is frequently used in dentistry and orthodontics due to its advantages such as providing realistic results when data is submitted correctly and being non-invasive. The aim of this study is to determine the optimal method by evaluating the effects of different attachment designs and positions used during maxillary molar expansion with clear aligners using three-dimensional finite element analysis. In our study, the stress distribution and displacement amounts in the molar teeth and periodontal structures during expansion with clear aligners were analyzed in seven different groups consisting of different attachment positions and configurations, along with an attachment free control group, in a 20-year-old adult patient. These groups were: control group, (1) horizontal rectangular attachment applied to the buccal surface, (2) gingivally beveled horizontal rectangular attachment applied to the buccal surface, (3) application of an optimized expansion support attachment to the buccal surface, (4) application of an occlusally beveled horizontal rectangular attachment to the palatal surface of the first molar in addition to the optimized expansion support attachment, (5) application of a horizontal rectangular attachment to the palatal surface of the first molar in addition to the optimized expansion support attachment, (6) application of a horizontal rectangular attachment to the palatal surface of the first molar without adding an attachment to the buccal surface. Clear aligners with a thickness of 0.6 mm were applied in all groups. In the loading method, the deformation occurring in the clear aligner geometry when the teeth were moved 0.2 mm in the palatal direction was calculated, and the contact forces resulting from the deformation were applied in the opposite direction to the relevant tooth surfaces. In this way, it was aimed to accurately reflect the biomechanical effects of the transparent plate and obtain results compatible with the clinical environment. In all groups, expansion was observed to occur in the form of buccal movement of the crown and palatal movement of the root, and parallel movement could not be achieved. Optimized attachments showed higher expansion efficiency and root control compared to conventional attachments. In Group 4, where an occlusal beveled horizontal rectangular attachment was placed on the palatal surface along with a buccal optimized attachment, the highest expansion value and the lowest palatal movement of the root were identified. No difference in movement efficiency was found between Group 6, where attachments were placed only on the palatal surface, and the control group. Extrusion was observed in the palatal cusp in all groups. The findings demonstrate that attachment design, surface, and attachment angle have significant effects on the effectiveness of molar expansion and root control with clear aligners. In clinical practice, consideration of these variables is deemed beneficial for minimizing adverse effects and enhancing treatment success.
Benzer Tezler
- Şeffaf plaklarla yapılan maksiller molar mezializasyonunda konvansiyonel ataşmanların ve power-arm kullanılmasının biyomekanik etkilerinin sonlu elemanlar analizi ile değerlendirilmesi
Evaluation of the biomechanical effects of the use ofconventional attachments and the use of power-arm in maxillary molar mesalization with clear aligners by finite element analysis
EMRE KÖSE
Diş Hekimliği Uzmanlık
Türkçe
2024
Diş HekimliğiGazi ÜniversitesiOrtodonti Ana Bilim Dalı
PROF. DR. BELMA IŞIK
- Erişkin hastalarda şeffaf plaklarla maksiller posterior dişlerin distalizasyonu sırasında üst kesici dişlerdeki ankraj kaybının değerlendirilmesi
Evaluation of anchor loss of upper incisor after distalization of maxillary posterior teeth with clear aligners in adult patients
ZEHRA YURDAKUL
Diş Hekimliği Uzmanlık
Türkçe
2023
Diş HekimliğiKaradeniz Teknik ÜniversitesiOrtodonti Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ NURVER KARSLI
- Üst çene posterior dişlerin şeffaf plak ve sabit ortodontik tedaviyle intrüzyonunda kortikotomi etkinliği: Üç boyutlu sonlu elemanlar analizi
Corticotomy effectiveness in intrusion of upper jaw posterior teeth with clear aligner and fixed orthodontic treatment: A three-dimensional finite element analysis
BÜŞRA BERBER GÖKMEN
Diş Hekimliği Uzmanlık
Türkçe
2023
Diş HekimliğiGaziantep ÜniversitesiOrtodonti Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MERVE GÖYMEN
- Şeffaf plaklarla tedavi edilen dental sınıf II vakalarda konvansiyonel ataşmanların farklı açısal değerlerde yerleştirilmesinin maksillar molar distalizasyonu üzerine etkinliğinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effectiveness of placing conventional attachments at different angular values on maxillary molar distalization in dental class II cases treated with Clear Aligners
RUKİYE ELİAÇIK
Diş Hekimliği Uzmanlık
Türkçe
2022
Diş HekimliğiAnkara ÜniversitesiOrtodonti Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AYŞE TUBA ALTUĞ DEMİRALP
- Sınıf II maloklüzyonun şeffaf plaklarla tedavisinde iki farklı distalizasyon yönteminin karşılaştırılması
Comparison of two different distalization methods in the treatment of class II malocclusion with clear aligners
EZGİ KÖSEN
Doktora
Türkçe
2025
Diş HekimliğiBezm-İ Alem Vakıf ÜniversitesiOrtodonti Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. EZGİ SUNAL AKTÜRK