Geri Dön

DİFERANSİYE TİROİD KANSERLERİNDE TİROİD OTOİMMÜNİTESİ BAŞTA OLMAK ÜZERE KLİNİK VE PATOLOJİK ÖZELLİKLERİN PROGNOZ, NÜKS VE MORTALİTEYE OLAN ETKİSİNİN RETROSPEKTİF OLARAK DEĞERLENDİRİLMESİ

RETROSPECTIVE EVALUATION OF THE EFFECTS OF CLINICOPATHOLOGICAL FEATURES, PARTICULARLY THYROID AUTOIMMUNITY; ON PROGNOSIS, RECURRENCE, AND MORTALITY IN DIFFERENTIATED THYROID CANCER

  1. Tez No: 993201
  2. Yazar: MUHAMMED SELİM YILMAZ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MUSTAFA SAİT GÖNEN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Ek tedavisiz sağkalım, Kronik lenfositik tiroidit, Mortalite, Nüks, Persistan hastalık, Chronic lymphocytic thyroiditis, Mortality, Persistent disease, Recurrence, Treatment-free survival
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa
  10. Enstitü: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET DİFERANSİYE TİROİD KANSERLERİNDE TİROİD OTOİMMÜNİTESİ BAŞTA OLMAK ÜZERE KLİNİK VE PATOLOJİK ÖZELLİKLERİN PROGNOZ, NÜKS VE MORTALİTEYE OLAN ETKİSİNİN RETROSPEKTİF OLARAK DEĞERLENDİRİLMESİ Amaç: Diferansiye tiroid karsinomu (DTK) hastalarında kronik lenfositik tiroidit (KLT) ve diğer klinikopatolojik değişkenlerin persistan hastalık, nüks, ek tedavisiz sağkalım (ETS) ve mortalite ile ilişkisini araştırmak. Gereç ve Yöntem: Tiroidektomi yapılan ve ≥12 ay izlenen 490 DTK olgusu retrospektif olarak incelendi. Klinikopatolojik veriler, ATA 2025 başlangıç riski ve dinamik yanıt kategorileri kaydedildi. Persistan hastalık, izlem boyunca hiç“mükemmel yanıt”elde edilememesi olarak tanımlandı. Persistans için çok değişkenli lojistik regresyon; ETS, nüks ve mortalite için Kaplan–Meier ve tek değişkenli Cox modelleri kullanıldı. Bulgular: Olguların %77,3'ü kadın olup medyan yaş 45 yıl, medyan takip süresi 73 aydı. Otoimmünite verisi bulunan 472 olgunun %37,1'inde KLT saptandı. Persistan hastalık oranı %9,8 idi. Remisyona giren 442 hastada yapısal ve biyokimyasal nüks oranları sırasıyla %2,9 ve %4,1 bulundu. ETS analizine uygun 480 hastada ek tedavi gereksinimi %2,7 idi. Kohort genelinde tüm nedenlere bağlı mortalite %2,4 olarak saptandı; ölümlerin 8'i DTK ilişkiliydi. Erkek cinsiyet (aOR=2,93), pN1 (aOR=2,73) ve agresif histoloji (aOR=2,21) persistan hastalığı bağımsız olarak öngördü; tümör boyutu bağımsız belirleyici değildi. KLT, zamana bağlı sonlanımlarla anlamlı ilişki göstermedi. Persistans için ham analizde KLT anlamlı değildi (OR=1,55); düzeltilmiş modellerde OR 2,1–2,3'e yükseldi, ancak pN1'in eklendiği duyarlılık modelinde ≈2,0 düzeyine gerileyerek modele duyarlı kaldı. Cox analizlerinde tümör boyutu, pN1 ve kötüleşen RAI sonrası yanıt en tutarlı risk belirleyicileriydi. Sonuç: DTK'da uzun dönem prognoz genel olarak olumludur. Klinik yönetim, KLT'den çok tümör yükü, nodal tutulum, agresif histoloji ve dinamik yanıta göre planlanmalıdır. KLT ile persistans arasındaki sinyal doğrulama gerektirmektedir.

Özet (Çeviri)

ABSTRACT RETROSPECTIVE EVALUATION OF THE EFFECTS OF CLINICOPATHOLOGICAL FEATURES, PARTICULARLY THYROID AUTOIMMUNITY, ON PROGNOSIS, RECURRENCE, AND MORTALITY IN DIFFERENTIATED THYROID CANCER Aim: To examine the association of chronic lymphocytic thyroiditis (CLT) and clinicopathological factors with persistent disease, recurrence, treatment-free survival (TFS), and mortality in differentiated thyroid carcinoma (DTC). Materials and Methods: This retrospective study included 490 DTC patients who underwent thyroidectomy and were followed for ≥12 months. Clinicopathological variables, ATA 2025 initial risk, and dynamic response were recorded. Persistent disease was defined as never achieving an excellent response. Multivariate logistic regression was used for persistence; Kaplan–Meier and univariate Cox models were used for TFS, recurrence, and mortality. Results: Median age was 45 years, median follow-up was 73 months, and 77.3% of patients were female. CLT was present in 37.1% (175/472). Persistent disease occurred in 9.8%. Among 442 patients in remission, structural and biochemical recurrence rates were 2.9% and 4.1%, respectively. Of the 480 cases eligible for TFS analysis, the need for additional treatment was 2.7%. All-cause mortality in the overall cohort was 2.4%, and 8 deaths were DTC-related. Male sex (aOR=2.93), pN1 (aOR=2.73), and aggressive histology (aOR=2.21) independently predicted persistence, whereas tumor size did not. CLT was not associated with time-dependent outcomes. Crude analysis showed no significant association between CLT and persistence (OR=1.55); adjusted models increased the OR to 2.1–2.3, but the estimate fell to about 2.0 after adding pN1, indicating model sensitivity. In Cox analyses, tumor size, pN1, and worsening post-RAI response were risk predictors. Conclusion: Long-term prognosis in DTC was favorable. Clinical management should rely primarily on tumor burden, nodal involvement, aggressive histology, and dynamic response rather than CLT. The CLT-persistence signal requires external validation.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    285790

    Diferansiye Tiroid Kanserlerinde Phosphatase and tensin homolog (PTEN), Phosphoinositide-3 kinase (PI3K), mammalian target of rapamycin (mTOR), KRAS ekspresyonlarının değerlendirilmesi ve klinik prognostik önemi

    Clinic and prognostic significance of Phosphatase and tensin homolog (PTEN), Phosphoinositide 3 kinase (PI3K), mammalian target of rapamycin (MTOR), KRAS expression in differentiated thyroid cancer

    BERNA BOZKURT DUMAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    OnkolojiÇukurova Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. I. OĞUZ KARA

  2. Tez No

    359047

    Diferansiye tiroid kanserlerinde KRAS ve BRAF onkogen mutasyonlarının PCR yöntemi, VEGF-C ve ICAM-1 ekspresyonlarının immünohistokimya yöntemi ile araştırılması ve bulguların klinikopatolojik verilerle karşılaştırılarak sonuçların progresyona etkisinin değerlendirilmesi

    Studying of KRAS and BRAF oncogene mutations By PCR and VEGF-C and ICAM-1 expression by immunohistochemistry for comparing the findings with clinicopathologic datas and evaluating the effects of the results to the progression in differentiated thyroid carcinomas

    BERNA TOTAN ATEŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    PatolojiÇukurova Üniversitesi

    Patoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYSUN H. UĞUZ

    PROF. DR. MELEK ERGİN

  3. Tez No

    443714

    Diferansiye tiroid kanserlerinde rekombinant tsh veya tiroid hormon replasmanının kesilmesi ile oluşturulan hipotiroid dönemde işitmenin odyometrik testler ile değerlendirilmesi

    Discontinuation of recombinant tsh in differentiated thyroid cancer or thyroid hormone replacement of hypothyroid audiometric evaluation of hearing tests created in the period

    MEHTAP DOĞAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Kulak Burun ve BoğazCumhuriyet Üniversitesi

    Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. EMİNE ELİF ALTUNTAŞ

  4. Tez No

    447400

    Diferansiye tiroid kanserlerinde nötrofil lenfosit oranının tümör belirteci olarak rolü

    The role of neutrophil lymphocyte ratio as A tumor marker in differentiated thyroid cancer

    MEHMET DEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıKaradeniz Teknik Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HALİL ÖNDER ERSÖZ

  5. Tez No

    478081

    Diferansiye tiroid kanserlerinde braf v600e ve k-ras mutasyonlarının kanser davranışı üzerine etkileri

    Başlık çevirisi yok

    MUTLU ÜNVER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Genel CerrahiEge Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUSTAFA YILMAZ

Geri Dön