Videolaringoskopi ile entübe edilen pediatrik hastalarda pediac ve entübasyon zorluk skalasının karşılaştırılması
Comparison of pediac and intubation difficulty scale in pediatric patients intubated using video laryngoscopy
- Tez No: 1000251
- Danışmanlar: PROF. DR. SENGÜL ÖZMERT
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Anestezi ve Reanimasyon, Anesthesiology and Reanimation
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Pediatrik hastalarda endotrakeal entübasyon için videolaringoskop (VL) kullanımı giderek yaygınlaşmaktadır. Ancak, çocuklarda entübasyon zorluğunu, yalnızca glottik görüntü üzerinden tanımlayan sınıflamalar, videolaringoskopi sırasında karşılaşılan teknik güçlükleri yansıtmamaktadır. Bu çalışmanın amacı, 0–5 yaş arası pediatrik hastalarda C-MAC videolaringoskop ile gerçekleştirilen endotrakeal entübasyonlarda, videolaringoskopiye özgü bileşenleri içeren PeDiAC skoru (Pediatrik Videolaringoskopk Entübasyon ve Zor Hava Yolu Sınıflandırması) ile çok bileşenli Entübasyon Zorluk Skalası'nın (EZS) klinik entübasyon zorluğunu yansıtma düzeyini karşılaştırmak ve entübasyon sonrası referans olarak kullanılabilirliklerini değerlendirmektir. Gereç ve yöntem: Bu prospektif gözlemsel çalışma, 0–5 yaş aralığında, ASA I–IV grubunda 430 hasta değerlendirildi. Tüm olgular standart ASA monitörizasyonu altında, nöromüsküler blok sonrası aynı uygulayıcı tarafından C-MAC VL ile entübe edildi. Videolaringoskopun ağız içine yerleştirilmesinden glottisin görüntülenmesine kadar geçen süre ve videolaringoskopun ağız içine yerleştirilmesinden end-tidal CO₂ ile doğrulamaya kadar geçen süre toplam entübasyon süresi olarak kaydedildi. Modifiye Cormack–Lehane skoru, başarısız girişim sayısı, alternatif yöntem gereksinimi, hava yolu travması bulguları, EZS ve PeDiAC skorları kaydedildi. Entübasyon zorluğunun klinik sınıflandırması, uygulayıcının işlem tamamlandıktan hemen sonra 0–10 arası numerik zorluk puanlamasına dayandırıldı; 0–1 kolay entübasyon, ≥2 dikkate değer/zor entübasyon olarak tanımlandı. Uygulayıcıdan bağımsız bir gözlemci de 0–10 arası entübasyon kolaylığı puanı verdi. Bulgular: Toplam 430 hasta çalışmaya dahil edildi. Klinik sınıflamaya göre 185 olgu kolay, 245 olgu dikkate değer/zor entübasyon grubundaydı. Zor entübasyon grubunda yaş, boy, kilo ve VKİ daha düşük; zor entübasyon öyküsü daha yüksekti. Glottik görüntüleme ve toplam entübasyon süreleri zor grupta anlamlı olarak uzundu. Modifiye Cormack–Lehane gruplar arasında farklılık gösterse de zor olguların bir kısmında düşük dereceli glottik görünüm saptanması, zorluğun tek başına glottik görünümle açıklanamayacağını düşündürdü. PeDiAC ve EZS skorları zor grupta daha yüksekti ve klinik sınıflama ile uyumları anlamlıydı (PeDiAC κ=0,629; EZS κ=0,687). ROC analizinde EZS (AUC=0,931) ve PeDiAC (AUC=0,927) zor entübasyonu yüksek doğrulukla ayırt ederken, modifiye Cormack–Lehane'nin ayırt ediciliği daha düşüktü (AUC=0,733). Uygulayıcı ve bağımsız gözlemci değerlendirmeleri PeDiAC ve EZS ile güçlü korelasyon gösterdi; zor olgularda uygulayıcı skorlarının daha yüksek olması, zorluk algısının işlem içi teknik ayrıntılardan etkilenebileceğini düşündürdü. Sonuç: 0–5 yaş pediatrik olgularda videolaringoskop ile gerçekleştirilen endotrakeal entübasyonlarda hem PeDiAC hem EZS, klinik olarak zor entübasyonu ayırt etmede yüksek tanısal performans göstermiştir. Glottik görüntüye dayalı sınıflamaların tek başına yeterli olmadığı çok boyutlu skorların klinik gerçekliği daha iyi yansıttığı görülmüştür. Bu bulgular, videolaringoskopiye özgü PeDiAC skorundaki 5 maddeye (entübasyon açı uyumsuzluğu, sekresyon/kan varlığı, tüp yerleştirme zorluğu, vokal kordların görüntülenememesi ve epiglotu kaldırmak için direkt kuvvet gerekliliği) ek olarak EZS'de yer alan entübasyon için ek girişim sayısı ve alternatif teknik kullanımının beraber değerlendirilmesi gerektiğini göstermektedir.
Özet (Çeviri)
Objective: The use of videolaryngoscopes (VL) for endotracheal intubation in pediatric patients is becoming increasingly common. However, classifications that define intubation difficulty in children solely based on the glottic view do not reflect the technical difficulties encountered during videolaryngoscopy. The purpose of this study is to compare the level of reflection of clinical intubation difficulty between the PeDIAC score (Pediatric Videolaryngoscopic Intubation and Difficult Airway Classification), which includes components specific to videolaryngoscopy, and the multi-component Intubation Difficulty Scale (IDS), and to evaluate their usability as a post-intubation reference in endotracheal intubations performed with the C-MAC videolaryngoscope in pediatric patients aged 0–5 years. Materials and methods: In this prospective observational study, 430 patients aged 0–5 years with ASA physical status I–IV were evaluated. All cases were intubated by the same operator using the C-MAC VL after neuromuscular blockade under standard ASA monitoring. The time from insertion of the videolaryngoscope into the mouth to visualization of the glottis and the time from insertion of the videolaryngoscope into the mouth to confirmation with end-tidal CO₂ were recorded as the total intubation time. The modified Cormack–Lehane score, number of failed attempts, need for alternative techniques, signs of airway trauma, IDS and PeDiAC scores were recorded. The clinical classification of intubation difficulty was based on the operator's numeric difficulty rating from 0 to 10 immediately after completion of the procedure; 0–1 was defined as easy intubation and ≥2 as noteworthy/difficult intubation. An independent observer also provided an intubation ease score ranging from 0 to 10. Results: A total of 430 patients were included in the study. According to the clinical classification, 185 cases were in the easy intubation group and 245 cases were in the noteworthy/difficult intubation group. In the difficult intubation group, age, height, weight, and BMI were lower, whereas a history of difficult intubation was higher. Glottic visualization time and total intubation time were significantly longer in the difficult group. Although the modified Cormack–Lehane classification differed between groups, the presence of low-grade glottic views in some difficult cases suggested that difficulty could not be explained solely by the glottic view. PeDiAC and IDS scores were higher in the difficult group and showed significant agreement with the clinical classification (PeDiAC κ=0.629; IDS κ=0.687). In ROC analysis, IDS (AUC=0.931) and PeDiAC (AUC=0.927) discriminated difficult intubation with high accuracy, whereas the modified Cormack–Lehane classification had lower discriminative ability (AUC=0.733). Operator and independent observer assessments showed strong correlations with PeDiAC and IDS; higher operator scores in difficult cases suggested that the perception of difficulty may be influenced by intra-procedural technical details. Conclusion: 0–5-year-old pediatric patients undergoing videolaryngoscope-guided endotracheal intubation, both the PeDiAC and EZS demonstrated high diagnostic performance in discriminating clinically difficult intubation. It was observed that glottic view–based classifications alone are insufficient, whereas multidimensional scoring systems reflect clinical reality more accurately. These findings indicate that, in addition to the five videolaryngoscopy-specific components of the PeDiAC score (angle mismatch during intubation, presence of secretions/blood, difficulty in tube delivery, inability to visualize the vocal cords, and the need for direct lifting force to elevate the epiglottis), the number of additional intubation attempts and the use of alternative techniques included in the EZS should also be evaluated together.
Benzer Tezler
- Pedı̇atrı̇k hastalarda macı̇ntosh ları̇ngoskop ve C-MAC vı̇deoları̇ngoskop ı̇le gerçekleştı̇rı̇len orotrakeal entübasyon başarısının retrospektı̇f olarak karşılaştırılması
Comparison of CMAC D blade video-laryngoscopy and direct laryngoscopy in paediatric patients
HAJIYEVA KONUL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Anestezi ve ReanimasyonAnkara ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ÖZLLEM SELVİ CAN
- Videolaringoskopi ile entübe edilen obez ve obez olmayan hastaların VIDIAC skorlarının değerlendirilmesi
Evaluation of obese and NON-obese patients' intubated by videolaryngoscopy VIDIAC scores
RIDVAN DURGUT
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Anestezi ve ReanimasyonSağlık Bilimleri ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. NADİDE AYSUN POSTACI
- Videolaringoskopi ile gerçekleştirilen endotrakeal entübasyon başarısının direk laringoskopi ile karşılaştırılması
Comparing the endotracheal intubation success with videolaryngoscopy versus direct laryngoscopy
ÖNDER TAYLAN ÇİFÇİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
Anestezi ve ReanimasyonGataAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ERCAN KURT
- Videolaringoskopi, videostile ve fiberoptik bronkoskopi ile yapılan endotrakeal entübasyonlarda postoperatif boğaz ağrısının karşılaştırılması
Comparison of postoperative sore throat in endotracheal intubations performed with videolaryngoscopy, videostyle, and fiberoptic bronchoscopy
AYŞE MERYEM YALÇIN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Anestezi ve ReanimasyonHacettepe ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. AYSUN ANKAY YILBAŞ
ÖĞR. GÖR. ÖZGE ÖZEN
- Zor hava yolu tahmininde ultrasonografi ölçümlerinin videolaringoskopi başarısı üzerine etkisi
The effect of ultrasonographic measurements on videolaryngoscopic intubation success in the prediction of difficult airway
ABDULKAYYUM UYGUROĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
Anestezi ve ReanimasyonSağlık Bilimleri ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. GÖKHAN SERTÇAKACILAR