Olumsuz çocukluk yaşantıları, psikolojik dayanıklılık, anksiyete duyarlılığı ve algılanan ebeveyn ilişkisinin ilişki doyumu üzerine etkileri
The effects of negative childhood experiences, psychological resilience, anxiety susceptibility and perceived parental relationship on relationship satisfaction
- Tez No: 1002160
- Danışmanlar: PROF. DR. DOĞAN ŞAHİN
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Psikoloji, Psychology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Okan Üniversitesi
- Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Psikoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Klinik Psikoloji Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışmanın temel amacı romantik ilişki yaşayan bireylerin olumsuz çocukluk yaşantılarının, psikolojik dayanıklılıklarının, anksiyete duyarlılığının ve algılanan ebeveyn ilişkilerinin ilişkilerinden aldıkları doyumu ne şekilde etkilediklerinin araştırılmasıdır. Araştırmanın bir diğer amacı da ilişki doyum düzeyleri ile cinsiyet, yaş, eğitim seviyesi arasında anlamlı bir fark olup olmadığını incelemektir. Araştırmanın örneklemini; 20-50 yaş aralığında, en az 6 aydır romantik ilişkisi olan ve psikiyatrik tanısı bulunmayan 215'i kadın, 72'si erkek toplam 287 katılımcı oluşturmaktadır. Çalışmanın verileri Sosyo-demografik Bilgi Formu, İlişki Doyumu Ölçeği, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği (CTQ-33), Yetişkinler için Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği, Anksiyete Duyarlılığı İndeksi-3, Algılanan Ebeveyn İlişkisi Ölçeği kullanılarak elde edilmiştir. Elde edilen veriler IBM SPSS 27 paket programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Verilerin analizinde Spearmen analizi, Bağımsız gruplar t-testi, Tek yönlü varyans analizi (ANOVA), Pearson korelasyon analizi, Hiyerarşik çoklu regresyon analizleri kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda erkek katılımcıların ilişki doyum düzeyleri kadın katılımcıların ilişki doyum düzeylerinden istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur. İlişki doyum düzeylerinin yaş gruplarına göre anlamlı şekilde farklılaştığı bulunmuştur. 20-30 yaş grubundaki bireylerin ilişki doyum düzeylerinin 31-40 yaş grubuna göre anlamlı şekilde daha yüksek olduğu bulunmuştur. 41–50 yaş grubu ile diğer yaş grupları arasında ise anlamlı bir fark bulunmamıştır. Lise, lisans ve lisansüstü mezunu katılımcıların ilişki doyumu puanları arasında anlamlı fark bulunmamıştır. Algılanan ebeveyn tutumlarından otoriter (anne ve baba), ilgisiz (anne ve baba) tutumlar ile ilişki doyumu arasında negatif yönde anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Koruyucu (anne ve baba), demokratik (anne ve baba) tutumlar ile ilişki doyumu arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Bağımlı ebeveyn tutumları ile ilişki doyumu arasında ise daha düşük düzeyde pozitif yönde anlamlı ilişkiler bulunmuştur. İlişki doyumu ile psikolojik dayanıklılık arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. İlişki doyumu ile anksiyete duyarlılığı arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Psikolojik dayanıklılık ile anksiyete duyarlılığı arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. İlişki doyumu ile çocukluk çağı olumsuz yaşantıları arasında negatif yönde anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Fiziksel ihmal, psikolojik dayanıklılık, otoriter anne tutumu, ilgisiz anne tutumu, ilgisiz baba tutumu ve koruyucu anne tutumu; ilişki doyumunun anlamlı yordayıcıları olarak bulunmuştur.
Özet (Çeviri)
The main purpose of this study is to investigate how negative childhood experiences, psychological resilience, anxiety sensitivity, and perceived parental relationships of individuals in romantic relationships affect their relationship satisfaction. Another aim of the study is to examine whether there is a significant difference between relationship satisfaction levels and gender, age and education level. The sample of the study consisted of a total of 287 participants, 215 women and 72 men, aged between 20 and 50, who had been in a romantic relationship for at least 6 months and had no psychiatric diagnosis. The data of the study were obtained using the Socio-demographic Information Form, Relationship Satisfaction Scale, Childhood Trauma Questionnaire (CTQ-33), Resilience Scale for Adults, Anxiety Sensitivity Index-3, and Perceived Parental Relationship Scale. The data obtained were analyzed using the IBM SPSS 27 package program. Spearmen analysis, Independent groups t-test, One-way analysis of variance (ANOVA), Pearson correlation analysis, Hierarchical multiple regression analysis were used in the analysis of the data. As a result of the analyses, the average relationship satisfaction score of male participants was found to be statistically significantly higher than the average score of female participants. It was determined that there was a significant difference in terms of relationship satisfaction levels between age groups. It was found that the relationship satisfaction levels of individuals in the 20-30 age group were significantly higher than those in the 31-40 age group. However, no significant difference was found between the 41–50 age group and the other two groups. No significant difference was found between the relationship satisfaction scores of high school graduates, undergraduate graduates, and postgraduate graduates. Significant and negative relationships were found between authoritarian (mother and father), indifferent (mother and father) parenting styles and relationship satisfaction. In contrast, protective and democratic parenting styles were found to exhibit positive and significant relationships with relationship satisfaction. The relationships between dependent parenting attitudes and relationship satisfaction were found to be lower and of limited significance. A positive and significant relationship was found between relationship satisfaction and psychological resilience. A negative and significant correlation was found between relationship satisfaction and anxiety sensitivity. Significant and negative relationships were found between relationship satisfaction and negative childhood experiences. Physical neglect, psychological resilience, authoritarian mother, indifferent mother, indifferent father, and protective mother were found to be significant predictors of relationship satisfaction.
Benzer Tezler
- Çocukluk çağı travmaları, internet bağımlılığı, erteleme davranışı, dayanıklılık arasındaki ilişkinin araştırılması
Investigation of relationship between childhood traumas, internet addiction, procrastination behavior, and resilience
ERDİ ARIKAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
PsikiyatriAfyonkarahisar Sağlık Bilimleri ÜniversitesiRuh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. YÜKSEL KIVRAK
- Üniversite öğrencilerinde olumsuz çocukluk yaşantıları, psikolojik dayanıklılık ve romantik ilişki doyumu arasındaki ilişkilerin incelenmesi
Investigation of the relationship between negative childhood experiences, resilience, and romantic relationship satisfaction in university students
SEVİLAY SİVAZ
Yüksek Lisans
Türkçe
2021
PsikolojiTrabzon ÜniversitesiEğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı
PROF. DR. VESİLE OKTAN
- The effects of childhood adversity and benevolent childhood experiences on adult resilience
Çocukluk çağı olumsuz ve olumlu yaşantılarının yetişkinlikteki psikolojik dayanıklılık üzerindeki etkileri
NİLÜFER TARIM
Yüksek Lisans
İngilizce
2021
Psikolojiİstanbul Bilgi ÜniversitesiKlinik Psikoloji Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ YUDUM SÖYLEMEZ
- Yetişkin bireylerin olumsuz çocukluk yaşantıları ile psikolojik sağlamlıkları arasındaki ilişkinin incelenmesi
Examining the relationship between adverse childhood experiences and psychological resilience of adult individuals
ALEYNA NALBANT
Yüksek Lisans
Türkçe
2024
Psikolojiİstanbul Gelişim ÜniversitesiPsikoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. CANAN TANIDIR
- Olumsuz çocukluk çağı yaşantıları ve deprem sonrası travma ilişkisinde psikolojik sağlamlığın moderatör etkisi
Moderating role of psychological resilience in the relationship between adverse childhood experiences and post-earthquake trauma
MAHMUT CAN HASATEŞ