Deneysel sıçan modelinde metforminin otolog yağ grefti uygulamalarında yağ greftinin sağ kalımı üzerindeki etkisi
The effect of metformin on the survival of autologous fat grafts in an experimental rat model
- Tez No: 1002465
- Danışmanlar: PROF. DR. BAHRİYE İNCİ GÖKALAN KARA
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi, Plastic and Reconstructive Surgery
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Pamukkale Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Otolog yağ grefti, günümüzde estetik ve rekonstrüktif amaçlarla, farklı klinik endikasyonlarda yaygın olarak uygulanmaktadır. Güvenilirliği, kolay uygulanabilirliği ve biyouyumluluğu sayesinde, plastik cerrahinin en sık tercih edilen yöntemlerinden biri haline gelmiştir. Ancak, bu yöntemin en önemli kısıtlayıcı faktörü, greftlenen yağ dokusunda meydana gelen ve önceden öngörülemeyen hacim kayıplarıdır.Bu nedenle, yağ grefti üzerinde yapılan çalışmaların çoğu greft sağ kalımını artırmaya yönelik olmuştur.Metformin, tip 2 diyabet tedavisinde yaygın olarak kullanılan oral bir antidiyabetik ajandır. Son yıllarda yapılan çalışmalarda; anjiyogenezi artırma, oksidatif stresi azaltma, apoptozu baskılama ve otofajiyi uyarma gibi çeşitli biyolojik etkileri olduğu gösterilmiştir. Bu özellikleri göz önünde bulundurularak, metforminin yağ grefti yaşayabilirliğini artırabileceği düşünülmüş ve bu çalışmada bu etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmada 32 adet Wistar türü sıçan, erken ve geç dönemli iki ana gruba; her ana grup ise 8'er sıçanlık deney ve kontrol alt gruplarına ayrılmıştır. Sıçanların inguinal bölgesinden alınan yağ greftleri, skalp bölgesine yerleştirilmiştir. Deney gruplarına günlük 200 mg/kg dozunda oral yolla metformin, kontrol gruplarına ise serum fizyolojik verilmiştir.Erken dönem gruplarına 2 hafta, geç dönem gruplarına ise 8 hafta boyunca ilaç uygulamaları sürdürülmüştür.Belirtilen sürelerin sonunda, yağ greftleri eksize edilerek makroskopik olarak ağırlık ve hacimleri ölçülmüş; histopatolojik olarak ise fibrozis, aktif ve kronik inflamasyon, yabancı cisim dev hücre varlığı, nekroz, kist-vakuol oluşumu ve vasküler proliferasyon açısından değerlendirilmiştir. Erken dönem bulguları, metformin uygulamasının yağ greftlerinin hacim, ağırlık ve histopatolojik parametreleri üzerinde anlamlı bir iyileşme sağlamadığını ortaya koymuştur. Geç dönem makroskopik bulgularda, yağ grefti ağırlık ve hacim kayıplarının deney grubunda, kontrol grubuna kıyasla daha düşük olduğu gözlemlenmiştir. Geç dönem histopatolojik incelemede; deney grubunda fibrozis, kronik inflamasyon, nekroz ve kist-vakuol oluşumu daha düşük, vasküler proliferasyon ise daha yüksek düzeyde saptanmış olup, bu parametrelerde kontrol grubuna kıyasla istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar gözlemlenmiştir. Buna karşılık, aktif inflamasyon ve dev hücre varlığı açısından gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Bu çalışmada, oral metformin uygulamasının yağ greftlerinin sağkalımını artırabileceği gösterilmiş; bu olumlu etkilerin özellikle 8 haftalık kullanım sonrasında belirginleştiği gözlemlenmiştir. Yapılacak daha fazla çalışmayla desteklendiği takdirde, metformin yağ grefti başarısını artırmada umut vadeden bir ajan olarak değerlendirilebilir.
Özet (Çeviri)
Autologous fat grafting is widely used today for various clinical indications in both aesthetic and reconstructive procedures. Due to its reliability, ease of application, and biocompatibility, it has become one of the most preferred methods in plastic surgery. However, the most significant limitation of this technique is the unpredictable volume loss that occurs in the grafted fat tissue. Therefore, most studies on fat grafting have focused on improving graft survival. Metformin is an oral antidiabetic agent widely used in the treatment of type 2 diabetes. Recent studies have demonstrated that it exhibits various biological effects, including enhancement of angiogenesis, reduction of oxidative stress, inhibition of apoptosis, and stimulation of autophagy. Considering these properties, it has been hypothesized that metformin may enhance the viability of fat grafts, and this study was designed to investigate that potential effect. In this study, 32 Wistar rats were divided into two main groups: early and late period groups. Each main group was further subdivided into experimental and control subgroups, with 8 rats in each. Fat grafts harvested from the inguinal regions of the rats were transplanted into the scalp area. The experimental groups received 200 mg/kg/day of oral metformin, while the control groups were administered physiological saline. Drug administration continued for 2 weeks in the early groups and 8 weeks in the late groups. At the end of the designated periods, the fat grafts were excised, and their weight and volume were measured macroscopically. Histopathological evaluation was performed to assess fibrosis, acute and chronic inflammation, presence foreign body giant cells,necrosis, cyst/vacuole formation, and vascular proliferation. Early findings indicated that metformin administration did not lead to significant improvements in the volume, weight, or histopathological parameters of the fat grafts. In contrast, late-period macroscopic findings revealed that weight and volume loss in the fat grafts was lower in the experimental group compared to the control group. In the late-phase histopathological evaluation, the experimental group exhibited significantly lower levels of fibrosis, chronic inflammation, necrosis, and cyst-vacuole formation, while demonstrating a higher degree of vascular proliferation compared to the control group. These differences were statistically significant. In contrast, no significant difference was observed between the groups regarding active inflammation and the presence of foreign body giant cells. This study demonstrated that oral metformin administration may contribute to improved fat graft survival, with the beneficial effects becoming particularly prominent after 8 weeks of treatment. If substantiated by further research, metformin may be regarded as a promising adjunctive agent in enhancing the success of autologous fat grafting procedures.
Benzer Tezler
- Sıçanlarda oluşturulan abdominal adezyon modelinde pioglitazon ve metforminin etkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effect of pioglitazone and metformin on abdominal adhesion model created in rats
MEHMET ALİ YÜCESOY
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Genel Cerrahiİstanbul Üniversitesi-CerrahpaşaGenel Cerrahi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. BEDİİ BERAT APAYDIN
- Sıçanlarda oluşturulan over torsiyonu sonrası hiperbarik oksijen ve metformin tedavisinin over rezervine etkisinin araştırılması
After ovarian torsion in ratshyperbaric oxygen and metformin therapy investigation of the effect of the over reserve
ENES KARAMAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Kadın Hastalıkları ve DoğumErciyes ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MAHMUT TUNCAY ÖZGÜN
DR. ÖĞR. ÜYESİ FULYA ÇAĞLI
- Polikistik Over Sendromu Oluşturulan Sıçanlarda Ambroksol Hidroklorür'ün Etkilerinin Araştırılması
Investigation of the Effects of Ambroxol Hydrochloride in Rats with Induced Polycystic Ovary Syndrome
ŞENAY ŞAHİN ERGÜRÜN
Yüksek Lisans
Türkçe
2026
FizyolojiHatay Mustafa Kemal ÜniversitesiTemel Tıp Bilimleri Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ HATİCE DOĞAN GÖÇMEN
- Deneysel PKOS modelinde metformin ve resveratrolün sıçan ovaryumu üzerindeki etkilerinin farklı yöntemlerle incelenmesi
Examination of resveratrol and metformin's effects on rat ovary in an experimental PCOS model via different methods
SELENAY HÜMEYRA FURAT RENÇBER
Yüksek Lisans
Türkçe
2016
Histoloji ve EmbriyolojiKocaeli ÜniversitesiHistoloji ve Embriyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FATMA SÜREYYA CEYLAN
DOÇ. DR. EMİNE ELİF GÜZEL MEYDANLI
- İn vivo sıçan dunning prostat kanser hücreleri ve diyabet modelinde metforminin etkileri
The effects of metformin in vivo rat dunning prostate cancer cells and diabetes model
PINAR KÖROĞLU