Geri Dön

Çocuklarda saldırganlık ile olumsuz niyet yükleme eğilimleri arasındaki ilişkiler

Relationship between aggression and hostile attribution bieses in children

  1. Tez No: 100323
  2. Yazar: VEZİR AKTAŞ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. DENİZ ŞAHİN
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Psikoloji, Psychology
  6. Anahtar Kelimeler: Düşmanlık, Olumsuz duygulanım, Olumsuzluk, Saldırganlık, Çocuklar, Enmity, Negative mood, Negativeness, Aggressiveness, Children
  7. Yıl: 2001
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Psikoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET Bu çalışma olumsuz niyet yükleme eğiliminin çocukların sosyal ilişkilerinde saldırgan olup olmamalarına ve cinsiyetlerine göre değişip değişmediğini incelemek amacıyla düzenlenmiştir. Ayrıca, bu çalışmada, saldırgan çocukların seçiminde kullanılan ölçütler göz önünde bulundurularak, literatürde sistematik olarak araştırılmamış olan fiziksel, pasif ve sözel olmak üzere farklı saldırganlık türlerinde düşmanca yüklemede bulunma açısından saldırganlık düzeyi ve cinsiyete göre bir farklılık gözlenip gözlenmeyeceğini de belirlemek amaçlanmıştır. Bu amaçla, araştırmada 529 (236 kız, 293 erkek) denekten oluşan ilköğretim 5. sınıf öğrencilerine sosyometrik bir saldırganlık ölçeği ve 11 resimden oluşan bir resim anketi uygulanmıştır. Belirsizliğin söz konusu olduğu durumlarda düşmanca niyet yüklemesinde bulunma eğilimiyle ilgili veriler, 2 (saldırganlık düzeyi: saldırgan-saldırgan değil) x 2 (cinsiyet: kız-erkek) faktörlü araştırma desenine uygun olarak ANOVA kullanılarak analiz edilmiştir. Saldırganlığın alt boyutlarını belirleyebilmek amacıyla da saldırganlık ölçeği uygulanması sonucunda elde edilen verilere Küme Analizi uygulanmıştır. Bulgular, sosyal ilişkileri açısından saldırgan olarak tanınan çocukların olumsuz tepkileri içeren davranış seçeneklerini (kişisel nedenlere ve olumsuz niyete yapılan yüklemeler) saldırgan olmayan çocuklara kıyasla daha fazla seçtiklerini göstermiştir. Bu bulgu daha önce yapılan çalışmalardan elde edilen bulgularla da uyuşmaktadır. Saldırganlığın alt boyutları açısından bakıldığında sadece fiziksel saldırganlık gösteren çocuklar, fiziksel saldırganlık göstermeyen çocuklara kıyasla daha fazla olumsuz yüklemelerde bulunmuşlardır. Dolayısıyla bu çalışmada aktif yönelimli saldırganlığın da tepkisel saldırganlık gibi düşmanca yükleme yanlılığıyla ilişkili olabileceği yönünde bir bulgu elde edilmiştir.Ill Araştırmada düşmanca niyet yükleme eğiliminde cinsiyet temel etkisi de gözlenmiştir. Sosyal ilişkileri açısından genel olarak saldırgan tanınan erkekler, saldırgan tanınan kızlardan daha fazla düşmanca niyet yüklemesinde bulunma eğilimi göstermişlerdir. Saldırganlığın alt boyutları açısından ele alındığında da hem olumlu-olumsuz niyet yükleme hem de genel olarak düşmanca yüklemede bulunma eğilimi fiziksel, pasif ve sözel saldırganlık durumlarının her üçünde de erkelerde kızlara kıyasla daha fazla gözlenmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular literatürdeki bulgularla karşılaştırılmış, değerlendirilmiş ve gelecek çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur.

Özet (Çeviri)

ABSTRACT The purpose of the present study was to examine the hostile attributional biases of aggressive and nonaggressive boys and girls among primary school children. The status of aggressiveness was assessed with a peer nomination instrument for a sample of 529 (230 girls and 293 boys) fifth grade children. Participants were presented with 1 1 ambiguous pictures with negative outcomes. For each picture a questionnaire with multiple choice answers was administered to measure the child's tendency to attribute personal/impersonal causality, positive/negative intentions and hostile attributional bias. A 2 (aggressive/nonaggressive) x 2 (sex) ANOVA was used to analyse the data. Results indicated that aggressive children attributed more personal causality, negative intentions to the ambiguous negative outcomes represented in the pictures than to the nonaggressive children. In relation to different forms of aggression such as physical, passive and verbal, the findings showed some variability. Physically aggressive children displayed more hostile attribution than the nonaggressive ones. On the other hand, the form of passive aggressiveness was not significant in relation to the aggressiveness/nonaggressiveness status. On verbal aggression form, aggressive children indicated a propensity toward hostile attribution when compared to the nonaggressive types. A main effect of sex was obtained; boys attributed more personal causality, more negative intention and hostile attributional bias when compared to girls. All of the results were in line with literature.

Benzer Tezler

  1. Can aggressive children betaught to understand intentations of others

    Saldırgan çocuklara başkalarının niyeti anlama öğretilebilir mi?

    FUNDA KUTLU

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    1998

    PsikolojiOrta Doğu Teknik Üniversitesi

    Psikoloji Bölümü

    YRD. DOÇ. DR. SİBEL KAZAK BERUMENT

  2. Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu tanılı çocuklarda sosyal uyum becerilerinin ve saldırganlığın serum kortizol, DHEA-s, oksitosin ve vazopressin ile ilişkisi

    The relationship of social adaptation skills and aggression with serum cortisol, dhea-s, oxytocin and vasopressin in children with attention deficit hyperactivity disorder

    ESRA BOZDEMİR ÜNER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    PsikiyatriMarmara Üniversitesi

    Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYŞE ARMAN

  3. Okul sosyal hizmeti bağlamında saldırganlık eğilimi ve akran zorbalığı gösteren çocuklarda davranış değiştirmeye yönelik eğitici drama programı

    Educational drama program for behavior change in children with aggression tendency and peer bullying in the context of school social work

    RABİA ŞENER

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Sosyal HizmetYalova Üniversitesi

    Sosyal Hizmet Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. YELİZ OKAY

  4. Anne babası boşanmış çocuklarda algılanan anne baba tutumlarının akran zorbalığı davranışı ile ilişkisi

    The relation between the attitude of the divorced parents perceived by the child and the peer victimization

    EYLÜL ÜNALDI

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    PsikolojiBeykent Üniversitesi

    Psikoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYTEN ERDOĞAN

  5. Sokakta yaşayan madde bağımlısı çocuklarda öfke ve saldırganlık düzeyi

    Anger and aggression levels of homeless children with substance addiction

    VEYSEL KAPLAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    HemşirelikGaziantep Üniversitesi

    Hemşirelik Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DÖNDÜ ÇUHADAR