Geri Dön

Akut bakteriyel menenjit tanısı ile takip edilen hastaların değerlendirilmesi ve mortalite risk faktörlerinin belirlenmesi

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 1006333
  2. Yazar: FATIMA ASLAN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ESRAGÜL AKINCI
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji, Infectious Diseases and Clinical Microbiology
  6. Anahtar Kelimeler: Bakteriyel menenjit, Mortalite, Risk faktörleri, Sağlık bakımı ilişkili menenjit, Menenjit-bakteriyel, Merkez sinir sistemi enfeksiyonları, Bacterial meningitis, mortality, risk factors, healthcare-associated meningitis, Meningitis-bacterial, Central nervous system infections
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Çalışmamızda, Ankara Bilkent Şehir Hastanesi'nde akut bakteriyel menenjit tanısıyla takip edilen hastaların klinik ve laboratuvar özelliklerinin değerlendirilmesi, etken dağılımı ile antimikrobiyal duyarlılık profillerinin belirlenmesi ve mortalite ile direnç gelişimine etki eden risk faktörlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışma, 1 Ekim 2019 ile 1 Ekim 2024 tarihleri arasında akut bakteriyel menenjit tanısı alan 186 erişkin hasta üzerinde retrospektif olarak yürütülmüştür. Hastalar enfeksiyonun edinildiği yere göre toplum kökenli (TK) ve sağlık bakımı ilişkili (SBİ) menenjit olarak iki gruba ayrılmıştır. Demografik veriler, klinik bulgular, beyin omurilik sıvısı (BOS) analizleri, mikrobiyolojik etkenler ve tedavi sonuçları kaydedilerek mortalite ile ilişkisi değerlendirilmiştir. Bulgular: İncelenen 186 hastanın %17,2'si (n=32) toplum kökenli, %82,8'i (n=154) sağlık bakımı ilişkili menenjit tanısı almıştır. TK menenjitlerde başlıca etken Streptococcus pneumoniae iken, SBİ menenjitlerde koagülaz negatif stafilokoklar ve Acinetobacter spp. başta olmak üzere nozokomiyal patojenler ön planda bulunmuştur. Antimikrobiyal direnç oranları özellikle SBİ menenjitlerde yüksek saptanmıştır. Pnömokok izolatlarında penisilin ve üçüncü kuşak sefalosporin direncinin yüksekliği ampirik tedavide vankomisin eklenmesi gerekliliğini desteklemektedir. Stafilokok izolatlarında metisilin direncinin yüksekliği, ampirik tedavide metisilin dirençli suşların kapsanmasının önemini göstermiştir. Gram negatif etkenlerde üçüncü kuşak sefalosporin ve karbapenem direncinin yüksek oranlarda izlenmesi, özellikle Acinetobacter spp. varlığında tedavi seçeneklerinin sınırlı olduğunu ortaya koymuştur. Hastaların %80,1'i yoğun bakım ünitesinde izlenmiş olup genel mortalite oranı %44,1 olarak saptanmıştır. Çok değişkenli analizde mortalite için bağımsız risk faktörleri; YBÜ'de yatış (OR: 3,81; p=0,004), eşlik eden pnömoni (OR: 11,63; p=0,008), son üç ayda antibiyotik kullanımı (OR: 2,92; p=0,015) ve etkenin Acinetobacter spp. olması (OR: 3,11; p=0,047) olarak belirlenmiştir. Düşük GKS ve hipotansiyon mortalite ile ilişkili bulunmuştur. Ölen hastalarda CRP ve prokalsitonin düzeylerinin daha yüksek, trombosit sayısının ise daha düşük olduğu saptanmıştır. Direnç analizinde, pnömokoklarda penisilin direnci ile yakın dönemde antibiyotik kullanımı arasında anlamlı ilişki saptanmış; gram negatif menenjitlerde ESBL/karbapenem direnci açısından YBÜ yatışı öne çıkan risk faktörü olmuştur. Sonuç: Akut bakteriyel menenjit, özellikle sağlık bakımı ilişkili olgularda ve dirençli patojenlerin varlığında yüksek mortalite ile seyretmektedir. YBÜ yatışı, pnömoni birlikteliği, yakın zamanda antibiyotik kullanımı ve Acinetobacter spp. etkeni mortaliteyi artıran temel belirleyicilerdir. SBİ menenjitlerde yüksek direnç oranları, ampirik tedavinin yerel etken dağılımı ve direnç paternleri dikkate alınarak planlanmasını zorunlu kılmaktadır. Yüksek riskli hastalarda erken tanı, uygun geniş spektrumlu başlangıç tedavisi, antibiyotik yönetim programlarının güçlendirilmesi ve enfeksiyon kontrol önlemlerinin etkin uygulanması, hem direnç gelişiminin sınırlandırılması hem de mortalitenin azaltılması açısından kritik öneme sahiptir

Özet (Çeviri)

Objective: This study aimed to evaluate the clinical and laboratory characteristics of adult patients diagnosed with acute bacterial meningitis at Ankara Bilkent City Hospital, to determine the distribution of causative microorganisms and antimicrobial susceptibility patterns, and to identify risk factors associated with mortality and antimicrobial resistance. Materials and Methods: This retrospective study included 186 adult patients diagnosed with acute bacterial meningitis between October 1, 2019, and October 1, 2024. Cases were classified according to the origin of infection as community-acquired (CA) or healthcare-associated (HA) meningitis. Demographic data, clinical findings, cerebrospinal fluid (CSF) analyses, microbiological pathogens, antimicrobial resistance profiles, and treatment outcomes were recorded. Factors associated with mortality and antimicrobial resistance were analyzed. Results: Of the 186 patients, 17.2% (n=32) were classified as CA meningitis and 82.8% (n=154) as HA meningitis. Streptococcus pneumoniae was the predominant pathogen in CA meningitis, whereas coagulase-negative staphylococci and Acinetobacter spp. were the leading pathogens in HA meningitis. Antimicrobial resistance rates were notably higher in HA cases. High rates of penicillin and third-generation cephalosporin resistance among pneumococcal isolates support the addition of vancomycin to empirical therapy. The high prevalence of methicillin resistance among staphylococci underscores the importance of covering methicillin-resistant strains in empirical treatment. Elevated resistance to third-generation cephalosporins and carbapenems among Gram-negative pathogens, particularly Acinetobacter spp., indicates limited therapeutic options. Overall, 80.1% of patients required intensive care unit (ICU) follow-up, and the overall mortality rate was 44.1%. Multivariate analysis identified ICU stay (OR: 3.81; p=0.004), concomitant pneumonia (OR: 11.63; p=0.008), antibiotic use within the previous three months (OR: 2.92; p=0.015), and infection caused by Acinetobacter spp. (OR: 3.11; p=0.047) as independent predictors of mortality. Low Glasgow Coma Scale scores and hypotension were also associated with mortality. Deceased patients had higher CRP and procalcitonin levels and lower platelet counts. Resistance analysis revealed a significant association between recent antibiotic use and penicillin resistance in pneumococci, while ICU stay emerged as a major risk factor for ESBL/carbapenem resistance in Gram-negative meningitis. Conclusion: Acute bacterial meningitis remains associated with high mortality, particularly in healthcare-associated cases and infections caused by resistant pathogens. ICU stay, concomitant pneumonia, recent antibiotic exposure, and Acinetobacter spp. infection are key determinants of mortality. High resistance rates in HA meningitis necessitate empirical treatment strategies guided by local pathogen distribution and resistance patterns. Early diagnosis, prompt initiation of appropriate broad-spectrum therapy in high-risk patients, strengthened antimicrobial stewardship programs, and strict infection control measures are essential to limit resistance and reduce mortality.

Benzer Tezler

  1. Bir-üç ay arası akut odağı olmayan ateş tanılı olgularda ciddi bakteriyel enfeksiyon sıklığının ve tanı testlerinin faydalılığının değerlendirilmesi

    In cases diagnosed as acute fever without source between one and three months evaluation of the frequency of serious bacterial infections and the usefulness of diagnostic test

    GÖZDENUR DERELİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEDİNE AYŞİN TAŞAR

  2. Merkezi sinir sistemi enfeksiyonu ön tanısı ile izlenen hastalardaki etkenlerin dağılımı ve beyin omurilik sıvısı multipleks PCR panelinin klinik yararlılığının değerlendirilmesi

    Distribution of microorganisms in patients followed up with a diagnosis of central nervous system infection and evaluation of clinical usefulness of Cerebrospinal fluid multiplex PCR panel

    ELİF ÖZGE DAMAR MIDIK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYŞE BATIREL

  3. Bakteriyel menenjit geçiren çocuklarda akut dönemde kullanılan kortikosteroidin uzun dönem izlem bulguları üzerine etkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of long term sequels of bacterial meningitis treated with and without steroid

    METEHAN ÖZEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıHacettepe Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. GÜLER KANRA

  4. Süt çocuğunun geçici hipogamaglobulinemisi ve sınıflandırılamayan hipogamaglobulinemi ön tanılarıyla takip edilen hastaların konjuge pnömokok aşı yanıtlarının değerlendirilmesi

    Evaluation of conjugated pneumococcal vaccine responses of patients followed with the prediagnoses of transient hypogammaglobulinaemia of infancy and unclassified hypogammaglobulinaemia

    AHMET GÖKCAN ÖZTÜRK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Allerji ve İmmünolojiAnkara Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FİLİZ ORHON

  5. Bakteriyel ve viral menenjitin erken dönem ayırıcı tanısında beyin omurilik sıvısında (BOS) yeni biyobelirteçlerin tanısal değerinin araştırılması

    Investigation of the diagnostic value of new biomarkers in cerebrospinal fluid (CSF) in the EARLY differential diagnosis of bacterial and viral meningitis

    MUSTAFA DENİZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. DERYA SEYMAN