Geri Dön

Tip 2 diyabet hastalarında diyabet tedavisine uyum ve fiziksel aktivite düzeylerinin biyokimyasal parametreler ile ilişkisi

The relationship between treatment adherence in Type 2 diabetes patients and physical activity levels with biochemical parameters

  1. Tez No: 1008095
  2. Yazar: HATİP FARUK
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ KÜBRA UYAR ZEKEY
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Diyabetes Mellitus, Tedavi uyumu, Fiziksel aktivite, Diabetes Mellitus, Treatment adherence, Physical activity
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Yozgat Bozok Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Aile Hekimliği Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu araştırmanın amacı; tip 2 diyabet hastalarında tedavi uyumu ve fiziksel aktivite düzeyinin biyokimyasal parametreler ve sosyodemografik faktörler ile ilişkisini araştırmaktır. Yöntem: Bu araştırma kesitsel tiptedir. Yozgat ilinde belirlenen aile sağlığı merkezlerine başvuran ve araştırmayı kabul eden 18-74 yaş arasında, en az 1 yıldır tip 2 diyabet tanılı hastalarla gerçekleştirilmiştir. Veriler, tip 2 diyabet tedavisine hasta uyum ölçeği, birinci basamak için fiziksel aktivite ölçeği ve sosyodemografik veri formu aracılığıyla toplanmıştır. Bulgular: Çalışmaya toplam 455 kişi dâhil olmuştur. Katılımcıların yaş ortalaması 60,75±8,67'dur. Katılımcıların %58,2'si kadın olup, %38,7'si ilkokul mezunudur. Katılımcıların diyabet tedavisi için en yüksek oranda (%39,3) kullandığı ilaç sadece metformin olup, ek hastalık olarak en sık (%57.6) hipertansiyon görülmektedir. Katılımcıların tip 2 diyabet tedavisine hasta uyum ölçeği ortalama puanı 79.34±12.94'tür. Katılımcılardan, günde 6-8 adet arasında ilaç kullananlarda (p=0.008) ve hareketsiz olanlarda (p=0.001) diyabet tedavisine uyum anlamlı olarak daha düşük bulunmuştur. Hastaların diyabet tedavisine uyum puanı ile HbA1c (p=0.036), açlık kan şekeri (p<0.001), glukozüri (p=0.037) değerleri arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Katılımcıların fiziksel aktivite durumları ile diyabet süresi (p<0.001), beden kitle indeksi (p<0.001) ve tedavi uyum düzeyleri (p=0.001) arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Sonuç: Bu çalışma, diyabet tedavisine düşük uyumun; çoklu ilaç kullanımı, fiziksel inaktivite, HbA1c ve açlık kan şekeri yüksekliği gibi değişkenlerle ilişkili olduğunu göstermektedir. Ayrıca fiziksel aktivitenin, tedavi uyumu ve metabolik göstergeler açısından önemli bir belirleyici olduğu görülmüştür.

Özet (Çeviri)

Objective: The objective of this study is to investigate the relationship between treatment adherence and physical activity levels in patients with type 2 diabetes and biochemical parameters and sociodemographic factors. Method: This study is a cross-sectional. It was conducted with patients aged 18-74 who had been diagnosed with type 2 diabetes for at least one year, who visited the designated family health centers in Yozgat province and agreed to participate in the study. Data were collected using the patient compliance scale for type 2 diabetes treatment, the physical activity scale for primary care and a sociodemographic data form. Findings: A total of 455 people participated in the study.The average age of the participants was 60.75±8.67 years. Of the participants 58.2% were female and 38.7% were primary school graduates. The medication most frequently used by participants (39.3%) for diabetes treatment was solely metformin, while hypertension was the most common co-existing condition (57.6%). The participants' mean score on the adherence scale for type 2 diabetes treatment was 79.34±12.94. Among participants, diabetes treatment adherence was significantly lower in those using 6-8 medications per day (p=0.008) and in those who were sedentary (p=0.001). A significant relationship was found between patients' compliance score in diabetes treatment and HbA1c (p=0.036), fasting blood glucose (p<0.001) and glycosuria (p=0.037) values. A significant relationship was found between participants' physical activity levels and diabetes duration (p<0.001), body mass index (p<0.001), and treatment compliance levels (p=0.001). Conclusion: This study demonstrates that low adherence to diabetes treatment is associated with variables such as multiple medication use, physical inactivity, elevated HbA1c and fasting blood sugar levels. Additionally, physical activity was found to be an important determinant in terms of treatment adherence and metabolic indicators.

Benzer Tezler

  1. Orta yaşlı diyabetlilerde kısa mesajla bilgilendirmelerin ilaç uyumu, fiziksel aktivite, açlık kan şekeri kontrolü üzerindeki etkisi ve bunun yaşam kalitesi ile ilişkisi

    Effects of short-message notifications on medication adherence, physical activity and fasting blood glucose control and correlation of these with the health related quality of life in mid-aged diabetic patients

    BERNARD TAHIRBEGOLLI

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Halk Sağlığı Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SUPHİ VEHİD

  2. Tip 2 diyabet hastalarında bakım kalitesi ve tedaviye uyum düzeyi ile yaşam kalitesi ve yatış maliyetleri arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the relationship between quality of care and level of compliance with treatment and quality of life and hospitalization costs in Type 2 diabetes patients

    MEHMET IŞIK

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Sağlık YönetimiAnkara Üniversitesi

    Sağlık Kurumları Yönetimi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. YASEMİN AKBULUT

  3. Tip 2 diyabetli bireylerde tedaviye uyum ve hipoglisemi korkusu ve bunları etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi

    Evaluation of treatment adherence and fear of hypoglycemia and affecting factors in individuals with TYPE 2 diabetes

    BERNA KIRIK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    HemşirelikSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FATMA İLKNUR ÇINAR

  4. Antipsikotik kullanımına bağlı kilo alımının yeme tarzı, fiziksel etkinlik ve el kavrama gücü ile ilişkisi

    The relationship between antipsychotic induced weight gain and eating behaviour, physical activity and hand grip strength

    JAMAL HASANLI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    PsikiyatriAnkara Üniversitesi

    Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MERAM CAN SAKA