Fazla kilolu ve obez hastalarda yeme davranışının kronotip ile ilişkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the relationship between eating behavior and chronotype in overweight and obese patients
- Tez No: 1008492
- Danışmanlar: DOÇ. DR. ZERRİN GAMSIZKAN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Düzce Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmada bir üniversite hastanesinde aile hekimliği obezite polikliniğine başvuran hastaların yeme davranışları ile kronotipleri arasındaki ilişkiyi değerlendirmeyi amaçladık. Gereç-Yöntem: Çalışmamızın evrenini 25.02.2025 – 31.05.2025 tarihleri arasında Düzce Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Obezite Polikliniğine başvuran, dahil olma kriterlerini karşılayan 18-65 yaş aralığında 420 kişi oluşturmaktadır. Katılımcılara sosyodemografik veri formu, Hollanda Yeme Davranışı Anketi ve Sabahçıl-Akşamcıl Anketi uygulanarak veriler toplanmıştır. İstatiksel analizler IBM SPSS v.22 paket programıyla yapılmıştır. Bulgular: Çalışmamıza 420 kişi katılmış olup yeme davranışları ile kronotipleri arasında anlamlı ilişki bulunmamıştır. Bununla birlikte diyet yapan bireyler ile yapmayan bireyler arasında yeme davranışları açısından anlamlı farklar gözlemlenmiştir. Diyet yapanlarda kısıtlayıcı ve duygusal yeme puanları, yapmayanlara göre anlamlı düzeyde yüksektir (p<0,001). Kısıtlayıcı yeme puanı en yüksek 1 ve 2 öğün tüketenlerde gözlemlenirken 3 ve 4 ve üzeri öğün tüketenlerde daha düşüktür (p=0,003). Duygusal yeme puanları 4 ve üzeri öğün tüketenlerde en yüksektir, diğer gruplara göre fark anlamlıdır (p<0,050). Dışsal yeme puanı ise öğün sayısı arttıkça yükselmekte olup, en yüksek değer 4 ve üzeri öğün tüketen grupta görülmektedir (p<0,001). Cinsiyete göre yeme davranışları incelendiğinde, kadınların kısıtlayıcı ve duygusal yeme puanları, erkeklere kıyasla anlamlı düzeyde daha yüksektir (p<0,001 ve p=0,003). Dışsal yeme puanları ise kadın ve erkekler arasında anlamlı fark göstermemektedir (p=0,213). Sonuç: Çalışmamızda yeme davranışları ile kronotip arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Bu durum, bireylerin yeme davranışlarının sadece biyolojik ritimle değil; diyet yapma durumu, öğün düzeni, cinsiyet gibi diğer bireysel ve çevresel faktörlerle daha güçlü ilişkili olabileceğini düşündürmektedir. Obeziteyle mücadelede bu bireysel özelliklerin dikkate alınması önemlidir.
Özet (Çeviri)
Aim: In this study, we aimed to evaluate the relationship between eating behaviors and chronotypes in patients attending the family medicine obesity clinic at a university hospital. Materials and Methods: The population of our study consisted of 420 individuals aged 18-65 who met the inclusion criteria and applied to the Family Medicine Obesity Clinic of Düzce University Research and Application Hospital between 18.02.2025 and 31.05.2025. Data were collected by applying a sociodemographic data form, the Dutch Eating Behavior Questionnaire, and the Morningness-Eveningness Questionnaire to the participants. Statistical analyses were performed using IBM SPSS v.22 software. Results: A total of 420 participants were included in our study, and no significant relationship was found between eating behaviors and chronotypes. However, significant differences in eating behaviors were observed between individuals who were dieting and those who were not. Restrained and emotional eating scores were significantly higher in dieters compared to non-dieters (p<0.001). Eating behaviors also showed significant differences according to the number of meals consumed. Restrained eating scores were highest among those consuming 1 and 2 meals, while they were lower in those consuming 3 or more meals (p=0.003). Emotional eating scores were highest in individuals consuming 4 or more meals, with borderline significance compared to other groups (p<0.050). External eating scores increased with the number of meals consumed, with the highest value observed in the group consuming 4 or more meals (p<0.001). When eating behaviors were examined by gender, women had significantly higher restrained and emotional eating scores compared to men (p<0.001 and p=0.003, respectively). External eating scores did not show a significant difference between women and men (p=0.213). Conclusion: No significant relationship was found between eating behaviors and chronotype in our study. This suggests that eating behaviors may be more strongly associated not only with biological rhythms but also with other individual and environmental factors such as dieting status, meal patterns, and gender. Considering these individual characteristics is important in the fight against obesity.
Benzer Tezler
- Gece yeme davranışının uyku kalitesi, depresyon ve anksiyete düzeyi ile ilişkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the relationship between night eating behavior and sleep quality, depression and anxiety levels
SEMİH TAPSIZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Aile HekimliğiSağlık Bilimleri ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. İSMAİL KASIM
- Birinci basamağa başvuran hastalarda yeme davranışı ile vücut kitle indeksi ve depresyon, anksiyete, stres ilişkisi
Relationship between eating behavior, body mass index, depression, anxiety, and stress in patients applying to primary care
İLHAN CİHAN ÖZKAYA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Aile HekimliğiPamukkale ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. NİLÜFER EMRE
PROF. DR. TAMER EDİRNE
DR. ÖĞR. ÜYESİ UTKU ESER
- Obez erişkinlerde yeme tutumu ile çocukluk çağı travmaları, psikopatoloji, mizaç ve karakter özellikleri arasındaki ilişki
The relationship between eating attitude, childhood traumas, general psycopathology, personality traits among obese adults
İBRAHİM ÖZER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2012
PsikiyatriFatih ÜniversitesiPsikiyatri Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. ERCAN DALBUDAK
- Fonksiyonel dispepsisi olan hastaların duyguları yönetme becerileri ve duygusal yeme davranışının belirlenmesi
Determination of emotion regulation skills and emotional eating behavior in patients with functional dyspepsia
İMREN YILMAZ
Yüksek Lisans
Türkçe
2025
Psikiyatriİstanbul Medeniyet ÜniversitesiHemşirelik Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. RUJNAN TUNA
- Obezitede bilişsel ve üstbilişsel süreçlerin yeme davranışı üzerine etkisi
The impact of cognition and metacognition on eating behavior in obesity
SEDA KAYIKCI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
PsikiyatriUfuk ÜniversitesiRuh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. AHMET GÜL