Geri Dön

Periton diyazlizi hastalarında nonenfeksiyöz mekanik komplikasyonlar

Non-infectious mechanical complications in patients undergoing peritoneal dialysis

PDF İndir

  1. Tez No: 1008527
  2. Yazar: HAMID RUSTAMOV
  3. Danışmanlar: PROF. DR. EBRU AŞICIOĞLU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Nefroloji, Nephrology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Marmara Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Periton diyalizi, son dönem böbrek yetmezliği hastalarında yaygın olarak kullanılan ve ev temelli uygulanabilen önemli bir renal replasman tedavi yöntemidir. Bununla birlikte PD tedavisinin uzun dönem başarısı, tedavi sürecinde gelişebilecek komplikasyonların erken tanınması ve uygun şekilde yönetilmesine bağlıdır. Enfeksiyöz komplikasyonlar literatürde geniş ölçüde incelenmiş olmakla birlikte, non-enfeksiyöz mekanik komplikasyonlar periton diyalizi tedavisinin teknik başarısını ve sürekliliğini doğrudan etkileyen önemli klinik sorunlar arasında yer almaktadır. Bu çalışmanın amacı, periton diyalizi uygulanan hastalarda gelişen non-enfeksiyöz mekanik komplikasyonların sıklığını ve dağılımını belirlemek, bu komplikasyonların gelişimi ile ilişkili olabilecek demografik, klinik ve laboratuvar parametrelerini değerlendirmek ve elde edilen bulgular doğrultusunda klinik yaklaşımlara katkı sağlamaktır. Gereç ve Yöntem Bu çalışma, Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Nefroloji Kliniği'nde takip edilen periton diyalizi hastalarının verilerinin incelendiği retrospektif tanımlayıcı bir çalışmadır. Çalışmaya 18 yaş üzeri, en az iki ay süreyle periton diyalizi uygulanmış ve klinik kayıtlarına ulaşılabilen toplam 248 hasta dahil edilmiştir. Hastalara ait demografik özellikler, komorbid hastalıklar, laboratuvar parametreleri, peritoneal eşitleme testi (PET) sonuçları ve diyaliz yeterlilik parametreleri hasta dosyalarından elde edilmiştir. Ayrıca PD sürecinde gelişen non-enfeksiyöz mekanik komplikasyonlar (kateter tıkanıklığı, diyalizat sızıntısı, herni ve diğer komplikasyonlar) ayrıntılı olarak değerlendirilmiştir. Komplikasyon gelişen ve gelişmeyen hastalar demografik, klinik ve laboratuvar özellikleri açısından karşılaştırılmıştır. İstatistiksel analizler IBM SPSS yazılımı kullanılarak gerçekleştirilmiş ve p<0.05 değeri istatistiksel anlamlılık sınırı olarak kabul edilmiştir. Bulgular Çalışmaya dahil edilen 248 hastanın medyan yaşı 61 (50–72) yıl olup hastaların %48.8'i kadın, %51.2'si erkekti. Hastaların %92.7'sinde sürekli ayaktan periton diyalizi (CAPD), %7.3'ünde ise aletli periton diyalizi (APD) uygulanmaktaydı. Çalışma popülasyonunda non-enfeksiyöz mekanik komplikasyon gelişme oranı %16.1 olarak saptandı. Mekanik komplikasyon gelişen hastalarda en sık görülen komplikasyon kateter tıkanıklığı olup tüm komplikasyonların %57.5'ini oluşturmuştur. Bunu %27.5 oranında diyalizat sızıntısı ve %15 oranında inguinal herni izlemiştir. Peritoneal eşitleme testi sonuçlarına göre en sık membran transport tipinin high-average transport olduğu belirlenmiştir. Diyaliz yeterlilik parametreleri incelendiğinde haftalık toplam Kt/V medyan değeri 1.99 (1.71–2.29) olarak bulunmuş ve bu değer güncel kılavuzlarda önerilen yeterlilik kriterleri ile uyumlu bulunmuştur. Tek değişkenli analizlerde net ultrafiltrasyon miktarı (p=0.034), vücut kitle indeksine göre düzeltilmiş net ultrafiltrasyon miktarı (p=0.053) ve vücut yüzey alanına göre düzeltilmiş toplam kreatinin klirensi (p=0.023) mekanik komplikasyon gelişimi ile anlamlı ilişkili bulunmuştur. Çok değişkenli lojistik regresyon analizinde ise vücut kitle indeksine göre düzeltilmiş net ultrafiltrasyon (p=0.033) ve haftalık toplam kreatinin klirensi (p=0.030) komplikasyon gelişimi ile bağımsız olarak ilişkili saptanmıştır. Sonuç Bu çalışmada periton diyalizi hastalarında non-enfeksiyöz mekanik komplikasyonların klinik pratikte dikkate değer bir sıklıkta (%16.1) ortaya çıktığı gösterilmiştir. Mekanik komplikasyonların büyük çoğunluğunun kateter ile ilişkili problemlerden kaynaklandığı ve özellikle kateter tıkanıklığı ile diyalizat sızıntısının en sık görülen komplikasyonlar olduğu saptanmıştır. Ayrıca diyaliz yeterlilik parametrelerinden olan haftalık kreatinin klirensinin hem de vücut kitle indeksine göre düzeltilmiş ultrafiltrasyon miktarının mekanik komplikasyon gelişimi ile ilişkili olduğu görülmüştür. Sonuç olarak, periton diyalizi hastalarının düzenli klinik takibinde diyaliz yeterlilik parametreleri ile ultrafiltrasyon miktarının dikkatle değerlendirilmesi mekanik komplikasyonların erken tanınmasına ve teknik sağkalımın korunmasına katkı sağlayabilir.

Özet (Çeviri)

Peritoneal dialysis is an important renal replacement therapy widely used in patients with end-stage renal disease and can be applied as a home-based treatment modality. However, the long-term success of PD therapy depends on the early recognition and appropriate management of complications that may develop during the course of treatment. Although infectious complications have been extensively investigated in the literature, non-infectious mechanical complications represent important clinical problems that directly affect the technical success and continuity of peritoneal dialysis therapy. The aim of this study was to determine the frequency and distribution of non-infectious mechanical complications developing in patients undergoing peritoneal dialysis, to evaluate the demographic, clinical, and laboratory parameters that may be associated with the development of these complications, and to contribute to clinical approaches in light of the findings obtained. Materials and Methods This study is a retrospective descriptive study in which the data of peritoneal dialysis patients followed at the Nephrology Clinic of Marmara University Pendik Training and Research Hospital were examined. A total of 248 patients aged over 18 years who had received peritoneal dialysis for at least two months and whose clinical records were accessible were included in the study. Demographic characteristics, comorbid diseases, laboratory parameters, peritoneal equilibration test (PET) results, and dialysis adequacy parameters were obtained from patient records. In addition, non-infectious mechanical complications that developed during the PD process (catheter obstruction, dialysate leakage, hernia, and other complications) were evaluated in detail. Patients with and without complications were compared in terms of demographic, clinical, and laboratory characteristics. Statistical analyses were performed using IBM SPSS software, and a p value <0.05 was considered the threshold for statistical significance. Results The median age of the 248 patients included in the study was 61 (50–72) years; 48.8% of the patients were female and 51.2% were male. Continuous ambulatory peritoneal dialysis (CAPD) was applied in 92.7% of the patients, while automated peritoneal dialysis (APD) was applied in 7.3%. The rate of non-infectious mechanical complications in the study population was found to be 16.1%. The most common complication among patients who developed mechanical complications was catheter obstruction, accounting for 57.5% of all complications. This was followed by dialysate leakage at a rate of 27.5% and inguinal hernia at a rate of 15%. According to the results of the peritoneal equilibration test, the most frequent membrane transport type was high-average transport. When dialysis adequacy parameters were evaluated, the median weekly total Kt/V value was found to be 1.99 (1.71–2.29), which was consistent with the adequacy criteria recommended in current guidelines. In univariate analyses, net ultrafiltration volume (p=0.034), body mass index-adjusted net ultrafiltration (p=0.053), and body surface area-adjusted total creatinine clearance (p=0.023) were found to be significantly associated with the development of mechanical complications. In multivariate logistic regression analysis, body mass index-adjusted net ultrafiltration (p=0.033) and weekly total creatinine clearance (p=0.030) were found to be independently associated with the development of complications. Conclusion In this study, non-infectious mechanical complications in peritoneal dialysis patients were shown to occur at a considerable frequency (16.1%) in clinical practice. The majority of mechanical complications were found to be related to catheter-associated problems, and catheter obstruction and dialysate leakage were identified as the most common complications. In addition, it was observed that dialysis adequacy parameters, particularly weekly creatinine clearance and body mass index-adjusted ultrafiltration volume, were associated with the development of mechanical complications. In conclusion, careful evaluation of dialysis adequacy parameters and ultrafiltration volume during the regular clinical follow-up of peritoneal dialysis patients may contribute to the early recognition of mechanical complications and to the preservation of technical survival.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    763803

    Marmara Üniversitesi Hastanesinde takipli periton diyalizi hastalarının son on yılda acil servise başvuru nedenleri

    Reasons for presenti̇ng to the emergency department in the last ten years of patients with follow-up peritoneal dialysis at Marmara University Hospital

    LAMIYYA ASGAROVA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    İç HastalıklarıMarmara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. EBRU AŞICIOĞLU

  2. Tez No

    937321

    Son dönem böbrek hastalığı nedneiyle kronik periton diyalizi yapılan çocuk yaş grubu hastalarda peritonitlerin retrospektif olarak değerlendirilmesi

    Retrospektif evaluation of peritonitis in children with end stage kidney disease undergoing chronic peritoneal dialysis

    CENNET GİZEM KIZILCIK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGaziantep Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHTAP AKBALIK KARA

  3. Tez No

    142416

    Periton diyalizi hastalarında kronik ve akut hiperozmolar solüsyon kullanımının inflamatuar belirteçler üzerine etkileri

    To compare the inflammatory response of the peritoneum to the usage of icodextrin 1.36% and 3.86% glucose concentrations in peritoneal dialysis

    OMAR ABDALLA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    NefrolojiMarmara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İ. ÇETİN ÖZENER

  4. Tez No

    142381

    Periton diyalizi hastalarında inflamasyonu etkileyen faktörler ve statinler ile anjiotensin dönüştürücü enzim inhibitörlerinin C-reaktif protein düzeyi üzerine etkisi

    The factors that effect inflammation in peritoneal dialysis patients and the effects of statins and angiotensin converting enzyme inhibitors on C-reactive protein

    AYŞE NUR İZOL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    NefrolojiAnkara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. KENAN ATEŞ

  5. Tez No

    165322

    Periton diyalizi hastalarında parenteral idame demir tedavisinin oksidan stres ve antioksidan savunma üzerine etkileri

    The effects of intravenous iron treatment on oxidant stress in continuous ambulatory peritoneal dialysis

    FUNDA SAĞLAM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    NefrolojiDokuz Eylül Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. CANER ÇAVDAR

Geri Dön