Geri Dön

2000 sonrası Türkiye-Rusya ilişkilerinde Türk Avrasyacılığının izleri

Traces of Turkish Eurasianism in Turkey-Russia relations after 2000

  1. Tez No: 1008881
  2. Yazar: FATİH PUR
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ AYŞEM BİRİZ KARAÇAY
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Uluslararası İlişkiler, International Relations
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Ticaret Üniversitesi
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Soğuk Savaş sonrası düzen ABD'nin kısa süreli tek kutuplu üstünlüğünden güç dağılmasına ve çok merkezli, parçalı bir yapıya evrilmiştir. Bu durum devletleri esnek, pragmatik ve çok yönlü dış politika stratejilerine itmiştir. Blok siyasetinin yerini durumsal ortaklıklar ve“çok yönlü ittifaklar”(multi-alignment) almıştır. Türkiye'nin 2000 sonrası dış politikası ise bu zeminde Batı-merkezli eksenden daha özerk bir hatta kaymıştır. Türkiye-Rusya ilişkileri enerji, savunma, Suriye, Libya ve Kafkasya başlıklarında iş birliğiyle rekabeti birleştiren, fakat Türkiye aleyhine asimetrik bağımlılıklar üreten bir karşılıklı bağımlılık görünümü kazanmıştır. İmparatorluk mirası ve“Batı tarafından takdir edilmeme”temaları yakınlaşmayı beslerken, lider merkezli ve otoriterleşen yönetimler ilişkileri kırılganlaştırmıştır. Rusya'daki jeopolitik-doktriner geleneğin ve Avrasyacılığın kurumsallaşmış yapısının aksine, Türkiye'de Avrasyacılık büyük ölçüde söylem düzeyinde kalmaktadır. Bu Tez, Türk Avrasyacılığı perspektifiyle Türk dış politikasının tutumunu ve uygulanış pratiğini nitel literatür analiziyle karşılaştırır. Araştırma, Davutoğlu'nun çok havzalı vizyonunun Avrasyacılıkla kısmi kesişimini irdelerken; jeopolitiğin kavramsal tartışmaları ışığında Türk dış politikasının dönüşümü ve bölgesel krizlerdeki uygulamaları inceleyerek Türk dış politikasının yönelimini irdelemeyi amaçlamaktadır. Hem Türkiye hem Rusya'nın yoğun ilişki sürdürdükleri Libya, Suriye ve Ukrayna örnekleri incelenerek, Türkiye'nin 2000 sonrası dış politikasının pratik düzeyde ne ölçüde Avrasyacı bir yönelim taşıdığı; bu yönelimin hangi koşullarda güçlendiği ya da sınırlandığı ve Türkiye-Rusya etkileşiminin bölgesel kriz dinamikleri içinde nasıl biçimlendiği ortaya konulacaktır.

Özet (Çeviri)

The post-Cold War order has evolved from the United States' short-lived unipolar supremacy to a dispersed power structure and a multi-centered, fragmented architecture. This situation has pushed states toward flexible, pragmatic, and multi-faceted foreign policy strategies. Block politics has been replaced by situational partnerships and“multi-alignment.”Turkey's foreign policy after 2000 has shifted from a Western-centric axis to a more autonomous path. Turkey-Russia relations have taken on a mutually dependent appearance, combining cooperation and competition in the areas of energy, defense, Syria, Libya, and the Caucasus, but producing asymmetric dependencies to Turkey's disadvantage. Themes of imperial legacy and“not being appreciated by the West”fuel rapprochement, while leader-centered and increasingly authoritarian administrations have made relations fragile. Unlike the institutionalized structure of Russia's geopolitical-doctrinal tradition and Eurasianism, Eurasianism in Turkey remains largely at the level of rhetoric. This thesis compares the stance and implementation practices of Turkish foreign policy with qualitative literature analysis from the perspective of Turkish Eurasianism. The research aims to examine the orientation of Turkish foreign policy by exploring the partial intersection of Davutoğlu's multi-basin vision with Eurasianism and examining the transformation of Turkish foreign policy and its implementation in regional crises considering conceptual debates on geopolitics. By examining the examples of Libya, Syria, and Ukraine, with which both Turkey and Russia maintain intense relations, the study will reveal the extent to which Turkey's post-2000 foreign policy carries an Eurasianist orientation at the practical level; under what conditions this orientation is strengthened or limited; and how Turkey-Russia interaction is shaped within the dynamics of regional crises.

Benzer Tezler

  1. 2000 sonrası Türkiye-Rusya Federasyonu ilişkilerinin yazılı basına yansımaları

    Reflections of Turkey-Russian Federation relations in print media after the year 2000

    ELİF YAZAR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Gazetecilikİstanbul Üniversitesi

    Genel Gazetecilik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MELTEM BOSTANCI

  2. Türkiye-Rusya ilişkilerinde Azerbaycan faktörü (2000-2015)

    The Azerbaijan factor in Turkey-Russian relations (2000-2015)

    SİNEM KARADAĞ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Uluslararası İlişkilerMarmara Üniversitesi

    Ortadoğu Siyasi Tarihi ve Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. EMRE ERŞEN

  3. XXI.yüzyılda Türk-Rus ilişkileri (2000-2020)

    Turkish-Russian relations in the XXI. century (2000-2020)

    SUINBAY SUYUNDIKOV

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    TarihKırşehir Ahi Evran Üniversitesi

    Tarih Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AHMET GÖKBEL

  4. Türkiye Cumhuriyeti ve Rusya Federasyonu'nun enerji politikaları ve iki ülke arasındaki ilişkilerde enerji boyutu (2000-2012)

    The republic of Turkey and the Russia Federation's energy policies and the relationships between the two countries energy dimensions (2000-2012)

    KRİSTİNA SAZONOVA

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    Uluslararası İlişkilerAnkara Üniversitesi

    Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÇAĞRI ERHAN

  5. Analysis of Turkish-Russiаn relations: Utilizing the theory of liberalism

    Türkiye-rusya ilişkilerinin analizi: Liberalizm teorisininuygulanması

    SABINA DELEKT JARKIMBEKOVA

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2018

    Uluslararası İlişkilerBahçeşehir Üniversitesi

    PROF. AHMET İLKAY CEYHAN