Farklı arpa formlarının antinutrisyonel özellikleri ve amerikan bronz hindilerinde performans parametreleri üzerine etkilerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi
A comparative study on the effects of different barley forms on antinutritional factors and performance parameters in american bronze turkeys (Meleagris gallopavo)
- Tez No: 1009543
- Danışmanlar: PROF. DR. SABRİ YURTSEVEN, DR. ÖĞR. ÜYESİ CAVİDAN GÜL VARIŞ
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Ziraat, Agriculture
- Anahtar Kelimeler: Antinütrisyonel faktörler, Hayvan besleme, Hidroponik, Kanatlı hayvanlar, Kanatlı yemleri, Kanatlılar, ß-glukan, Antinutritional factors, Animal feeding, Hydroponic, Poultry, Poultry feeds, β-glucan
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Harran Üniversitesi
- Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Zootekni Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışma, arpa merası, hidroponik arpa ve ıslatılmış dane arpa olmak üzere farklı arpa formlarının Amerikan Bronz hindilerinde büyüme performansı, yemden yararlanma oranı, karkas özellikleri ve arpadaki antinutrisyonel faktörler üzerindeki etkilerini değerlendirmek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada, iki haftalık yaşta toplam 180 adet Amerikan Bronz hindi palazı kullanılmıştır. Hayvanlar, her biri üç tekerrürlü ve her tekerrürde 20 hayvan olacak şekilde üç besleme grubuna ayrılmış ve 2–22 haftalık yaşlar arasında toplam 20 hafta süreyle yetiştirilmiştir. Deneme süresince haftalık canlı ağırlık, canlı ağırlık artışı, yem tüketimi ve yemden yararlanma oranı kaydedilmiş; kesim sonrası karkas ve iç organ ağırlıkları belirlenmiştir. Ayrıca arpa formlarındaki β-glukan ve fitik asit içerikleri ile dışkıda kalsiyum ve fosfor atılımı analiz edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, denemenin ortasında (13. hafta) besleme grupları arasında canlı ağırlık bakımından anlamlı farklılıklar belirlenmiş (p <0.05), deneme sonunda (22. hafta) ise gruplar arasında anlamlı bir fark saptanmamıştır (p>0.05). Tüm dönemlerde erkek hindiler dişilere kıyasla daha yüksek canlı ağırlık ve canlı ağırlık artışı göstermiştir (p< 0.01). Başlangıç döneminde en yüksek canlı ağırlık artışı hidroponik ve ıslatılmış dane arpa gruplarında, en düşük değer ise arpa merası grubunda kaydedilmiştir (p<0.05). Büyütme ve bitirme dönemlerinde erkeklerde performans farklılıkları önemsiz bulunurken (p>0.05), arpa merası ile beslenen dişilerde düşük performansın sürdüğü belirlenmiştir (p<0.05). Yem tüketimi tüm dönemlerde en yüksek hidroponik arpa grubunda gözlenmiştir (p<0.05). Yemden yararlanma oranı başlangıçta ıslatılmış dane arpa grubunda, ilerleyen dönemlerde ise erkeklerde arpa merası grubunda daha iyi bulunmuştur (p<0.05). Karkas ve iç organ ağırlıkları bakımından besleme grupları arasında anlamlı bir fark saptanmazken (p>0.05), cinsiyet faktörünün istatistiksel olarak anlamlı olduğu ve hidroponik arpa grubunda dişi hindilerde abdominal yağ birikiminin daha yüksek olduğu belirlenmiştir (p<0.05). β-glukan ve fitik asit içerikleri, kuru ve ıslatılmış formlara kıyasla arpa merası ve hidroponik arpa formlarında anlamlı düzeyde daha düşük bulunmuştur (p<0.05). Ayrıca dışkıda en düşük fosfor konsantrasyonu hidroponik arpa grubunda tespit edilmiştir (p< 0.05). Sonuç olarak, çimlendirilmiş arpa formlarının antinutrisyonel faktörleri azaltarak performansı desteklediği; ancak yüksek nem ve düşük kuru madde içerikleri nedeniyle hidroponik ve mera temelli yemlerin tek başına temel enerji kaynağı olarak kullanımının sınırlı olduğu, bazal rasyonlarla birlikte tamamlayıcı yem bileşeni olarak değerlendirilmesinin daha uygun olduğu sonucuna varılmıştır.
Özet (Çeviri)
This study was conducted to evaluate the effects of different barley forms—barley pasture, hydroponic barley, and soaked barley grain—on growth performance, feed efficiency, carcass characteristics, and antinutritional components of barley in American Bronze turkeys. A total of 180 two-week-old American Bronze turkey poults were used in the study. The birds were allocated to three dietary treatment groups, each consisting of three replicates with 20 birds per replicate, and were reared for a total period of 20 weeks between 2 and 22 weeks of age. Weekly live weight, body weight gain, feed intake, and feed conversion ratio were recorded, and carcass and internal organ weights were determined after slaughter. In addition, β-glucan and phytic acid contents of the barley forms were analyzed, and calcium and phosphorus excretion in the feces was evaluated. According to the results, significant differences in live weight among dietary groups were observed at the mid-point of the trial (week 13) (p<0.05), whereas no significant differences were detected at the end of the experiment (week 22) (p>0.05). Throughout all experimental periods, male turkeys exhibited higher live weight and body weight gain than females (p< 0.01). During the starter period, the highest body weight gain was recorded in the hydroponic and soaked barley groups, while the lowest value was observed in the barley pasture group (p<0.05). During the grower and finisher periods, performance differences among males were not significant (p>0.05); however, reduced performance persisted in females fed barley pasture p <0.05). Feed intake was consistently highest in the hydroponic barley group throughout the experiment (p<0.05). Feed conversion ratio was superior in the soaked barley group during the starter period and in males fed barley pasture during the later periods (p<0.05). No significant differences were observed among dietary groups in terms of carcass and internal organ weights (p>0.05); however, sex had a significant effect on these parameters, and higher abdominal fat deposition was detected in female turkeys fed hydroponic barley (p<0.05). β-glucan and phytic acid contents were significantly lower in barley pasture and hydroponic barley compared with dry and soaked forms (p<0.05). In addition, the lowest fecal phosphorus concentration was observed in the hydroponic barley group (p<0.05). In conclusion, sprouted barley forms supported performance by reducing antinutritional factors; however, due to their high moisture content and low dry matter concentration, hydroponic and pasture-based feeds should not be used as sole energy sources, but rather as complementary feed ingredients in combination with basal rations.
Benzer Tezler
- Kuzu karma yemlerine farklı işlem görmüş arpa ilavesinin performans, karkas özellikleri ve et yağ asitleri üzerine etkisi
The effect of differently processed barley addition to lamb mixed feeds on performance, carcass characteristics and meat fatty acids
MEHMET TAZEOĞLU
Yüksek Lisans
Türkçe
2021
ZiraatKahramanmaraş Sütçü İmam ÜniversitesiZootekni Ana Bilim Dalı
PROF. DR. YAVUZ GÜRBÜZ
- 21. yüzyıl bestecisi Bora Uymaz'ın eserlerinden oluşan bir seçkinin arp ve arp notasyonuna uyarlanması ve makamsal analizi
The edition and makam analysis of a selection of composition by 21th century composer Bora Uymaz for the harp and harp notation
MERİÇ DÖNÜK TOPAKOĞLU
- Bazı bitki uçucu yağlarının enerji, protein ve lif kaynağı yemlerın in vıtro gerçek sindirilebilirliğine ve yüksek verimli süt sığırlarında süt verimi ve süt kompozisyonlarına etkileri
The effect of some essential oils on in vitro true digestibility of energy, protein, cellulose source of feeds and milk yield and milk composition in high yeilding dairy cows
ZEYNEP ŞAHAN
- Rizosfer etkisi ve azotlu gübrelemenin sera gazı emisyonu üzerindeki etkisi
Effects of rhizosphere process and nitrogen fertilization on greenhouse gas emissions
MEDİNE AĞ
Yüksek Lisans
Türkçe
2021
ZiraatHarran ÜniversitesiToprak Bilimi ve Bitki Besleme Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SALİH AYDEMİR
- BIOPHYSICAL STABILITY EVALUATION OF A VACCINE CANDIDATE CONTAINING PA, EF, AND LF TOXINS AND CONFORMATIONAL STUDIES ON RECOMBINANT PROTECTIVE ANTIGEN
PA, EF VE LF TOKSİNLERİNİ İÇEREN BİR AŞI ADAYININ BİYOFİZİKSEL STABİLİTESİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE REKOMBİNANT KORUYUCU ANTİJEN ÜZERİNE KONFORMASYONEL ÇALIŞMALAR
ENES FURKAN SAKAR
Yüksek Lisans
İngilizce
2025
BiyoteknolojiGebze Teknik ÜniversitesiBiyoteknoloji Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)
PROF. DR. ELİF DAMLA ARISAN
PROF. DR. ŞEBNEM ERÇELEN CEYLAN