Geri Dön

HİPEREMEZİS GRAVİDARUMDA BİYOKİMYASAL VE HEMOGRAM PARAMETRELERİ İLE TÜRETİLMİŞ İNFLAMATUAR İNDEKSLERİN TANISAL VE PROGNOSTİK DEĞERİ

THE DIAGNOSTIC AND PROGNOSTIC VALUE OF INFLAMMATORY INDICES DERIVED FROM BIOCHEMICAL AND HEMOGRAM PARAMETERS IN HYPEREMESIS GRAVIDARUM

  1. Tez No: 1009949
  2. Yazar: BÜŞRA ÇAĞLAR
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. DENİZ OLUKLU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Kadın Hastalıkları ve Doğum, Obstetrics and Gynecology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Ankara Sincan Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Cerrahi Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Hiperemezis Gravidarum (HG), gebeliğin erken döneminde şiddetli bulantı, kusma, dehidratasyon ve ketonüri ile karakterize olan; altta yatan immünolojik ve inflamatuar mekanizmaların tam olarak aydınlatılamadığı bir obstetrik komplikasyondur. Bu retrospektif vaka-kontrol çalışmasının amacı; HG tanısı alan gebelerde rutin tam kan sayımı parametrelerinden elde edilen geleneksel ve yeni nesil inflamatuar indeksler (NLR, MLR, PLR, dNLR, SII, SIRI, AISI, KII, MCVL) ile biyokimyasal belirteçlerin (FIB-4, APRI) tanısal ve prognostik değerini araştırmak; hastalık şiddeti, ketonüri derecesi ve hastanede yatış süresi ile olan ilişkisini ortaya koymaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, Ocak 2024–Aralık 2025 tarihleri arasında SBÜ Sincan Eğitim ve Araştırma Hastanesine başvurarak ilk trimesterda HG tanısı alan 110 gebe (vaka grubu) ile demografik özellikleri ve gebelik haftaları eşleştirilmiş, komplikasyonsuz 110 sağlıklı gebe (kontrol grubu) dahil edilmiştir. Retrospektif veritabanından hastaların demografik verileri, hastanede yatış süreleri, idrar keton dereceleri ve rutin başvuru kan tetkik sonuçları elde edilmiştir. Dışlama kriterleri (ek komorbiditeler, diğer obstetrik komplikasyonlar vb.) uygulanarak gruplar homojenize edilmiştir. Bulgular: Vaka ve kontrol grupları arasında yaş, gravida, parite ve VKİ açısından istatistiksel fark saptanmamıştır (p>0.05). HG grubunda lenfosit, eozinofil, bazofil, RBC ve trombosit değerlerinde düşüş; MCHC, MPV ve RDW değerlerinde ise belirgin artış gözlenmiştir. HG hastalarında NLR, MLR, PLR, dNLR, SII, KII, MCVL ile FIB-4 ve APRI indeksleri sağlıklı gebelere kıyasla istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p<0.05). ROC eğrisi analizlerinde, HG tanısını öngörmede en güçlü belirteçlerin sırasıyla MCVL (EAA: 0.651), APRI (EAA: 0.643), dNLR (EAA: 0.643), NLR (EAA: 0.639) ve KII (EAA: 0.628) olduğu tespit edilmiştir. İdrar keton düzeyi şiddeti ile hastanede yatış süresi arasında pozitif korelasyon saptanmıştır (r=0.360, p<0.001). Jonckheere-Terpstra testi sonuçlarına göre, idrar keton derecesi arttıkça beyaz küre, nötrofil, NLR, dNLR, AISI, SII, SIRI ve KII indekslerinin de kademeli olarak ve istatistiksel açıdan ileri derecede anlamlı şekilde arttığı (p<0.001), TSH seviyelerinin ise belirgin şekilde azaldığı saptanmıştır. Sonuç: HG hastalarında sistemik inflamasyonun ve hücresel stresin varlığı rutin kan testlerinden türetilen hematolojik ve biyokimyasal indekslerle gösterilmiştir. Özellikle KII ve MCVL gibi eritrosit morfolojisini denkleme katan yeni nesil indekslerin, klasik inflamatuar skorlamalar kadar güçlü bir öngörü kapasitesi sunduğu literatürde ilk kez bu çalışmayla ortaya konulmuştur. Bu non-invaziv, erişilebilir ve ekstra maliyet gerektirmeyen belirteçlerin; HG şiddetinin derecelendirilmesinde, hastaneye yatış endikasyonlarının belirlenmesinde ve klinik karar verme süreçlerinde günlük pratiğe güvenle entegre edilebilir prognostik araçlar olduğu düşünülmektedir.

Özet (Çeviri)

Objective: Hyperemesis gravidarum (HG) is an obstetric complication characterized by severe nausea, vomiting, dehydration, and ketonuria in the early stages of pregnancy; the underlying immunological and inflammatory mechanisms have not yet been fully elucidated. The aim of this retrospective case-control study is to investigate the diagnostic and prognostic value of traditional and next-generation inflammatory indices (NLR, MLR, PLR, dNLR, SII, SIRI, AISI, KII, MCVL) derived from routine complete blood count parameters, as well as biochemical markers (FIB-4, APRI), and to determine their relationship with disease severity, ketonuria grade, and length of hospital stay. Materials and Methods: The study included 110 pregnant women (case group) who were diagnosed with HG in the first trimester and presented to SBÜ Sincan Training and Research Hospital between January 2024 and December 2025, as well as 110 healthy pregnant women (control group) with uncomplicated pregnancies, matched for demographic characteristics and gestational weeks. Demographic data, hospital stay durations, urine ketone levels, and routine blood test results at the time of presentation were obtained from a retrospective database. The groups were homogenized by applying exclusion criteria (additional comorbidities, other obstetric complications, etc.). Results: No statistically significant differences were observed between the case and control groups in terms of age, gravidity, parity, and BMI (p>0.05). In the HG group, decreases were observed in lymphocyte, eosinophil, basophil, RBC, and platelet counts; while significant increases were noted in MCHC, MPV, and RDW values. In HG patients, NLR, MLR, PLR, dNLR, SII, IIC, MCVL, as well as the FIB-4 and APRI indices, were found to be statistically significantly higher compared to healthy pregnant women (p<0.05). In ROC curve analyses, the strongest predictors for diagnosing HG were, in order, MCVL (AUC: 0.651), APRI (AUC: 0.643), dNLR (AUC: 0.643), NLR (AUC: 0.639), and IIC (AUC: 0.628). A positive correlation was found between the severity of urinary ketone levels and length of hospital stay (r=0.360, p<0.001). According to the Jonckheere-Terpstra test results, as the urine ketone level increased, the white blood cell count, neutrophil count, NLR, dNLR, AISI, SII, SIRI, and KII indices also increased gradually and in a statistically highly significant manner (p<0.001); meanwhile, TSH levels were found to decrease significantly. Conclusion: The presence of systemic inflammation and cellular stress in HG patients has been demonstrated by hematological and biochemical indices derived from routine blood tests. Notably, this study is the first in the literature to demonstrate that next-generation indices incorporating red blood cell morphology-such as IIC and MCVL-offer predictive capacity as strong as that of classical inflammatory scoring systems. These non-invasive, accessible, and cost-free markers are considered prognostic tools that can be safely integrated into daily practice for grading the severity of HG, determining indications for hospitalization, and supporting clinical decision-making processes.

Benzer Tezler

  1. Hiperemesiz gravidarumlu gebelerde ghrelin düzeylerinin araştırılması

    Investigation of the serum ghrelin levels in the serum of patients with hyperemesis gravidarum

    SERHAT EGE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Kadın Hastalıkları ve DoğumYüzüncü Yıl Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ALİ KOLUSARI

  2. Hiperemezis gravidarumlu ve normal gebelerde serum ykl-40 ve iskemi modifiye albumin (İMA) düzeylerinin karşılaştırılması

    Comparison of serum YKL-40 and ischemy modified albulmin (İMA) levels between pregnants with hiperemesis gravidarum and normal pregnants

    MURAT BULANIK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Kadın Hastalıkları ve DoğumKırıkkale Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NEVİN SAĞSÖZ

  3. Angiopoietin-like protein 8 (ANGPTL8)/betatrophin ve dislipideminin Hiperemezis Gravidarum şiddetini belirlemedeki rolü

    The role of angiopoetin-like protein 8 (ANGPTL8/betatrophin) and dyslipidemia in determining the severity of Hyperemesis Gravidarum

    NEVBAHAR ANLAĞAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Kadın Hastalıkları ve DoğumSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. GÜLTEN ÖZGEN

  4. 6-12 haftalık gebeliği olan hiperemezis gravidarum tanılı gebelerin tiroid fonksiyon testleri ve β-HCG değerleri arasındaki korelasyonun değerlendirilmesi

    Evaluation of the correlation between thyroid function tests and β-HCG values of hyperhemesis diagnosis with 6-12 weekly pregnancy

    SELVİYE HALKSEVER ÖZVATAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Kadın Hastalıkları ve DoğumSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. CÜNEYT EFTAL TANER

  5. Hiperemezis gravidarum etyopatogenezinde total sialik asitin yeri

    Evaluation of the totalsialic acid role in pathogenesis of hyperemezis gravidarum

    SEVGİ SARI DEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Kadın Hastalıkları ve DoğumGaziantep Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖZCAN BALAT