Geri Dön

Tip 2 diabetes mellitus hastalarında üst gastrointestinal sistem endoskopi ve histopatoloji bulgularının değerlendirilmesi

Evaluation of upper gastrointestinal system endoscopy and histopathology findings in Type 2 diabetes mellitus patients

  1. Tez No: 1010718
  2. Yazar: FATMA TENNUR GENÇ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. RAMAZAN SARI
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Diabetes mellitus-tip 2, Helicobacter pylori, Diabetes mellitus-type 2, Helicobacter pylori
  7. Yıl: 2022
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Akdeniz Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç: Diyabetik hastalarda gastrointestinal sistem (GİS) tutulumu yaygın olarak görülmekle birlikte, hekimler arasında bu konudaki farkındalığın düşük olduğu düşünülmektedir. Bu çalışmada diyabetik hastalarda üst GİS endoskopi yapılan hastaların endoskopi ve biyopsi bulgularının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 1 Ocak 2014 ile 31 Mart 2020 tarihleri arasında, Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Endokrinoloji ve Metabolizma Polikliniği'nde, bilinen Tip 2 diabetes mellitus tanılı üst GİS endoskopisi yapılan 2132 hasta dahil edildi. Hastaların endoskopik ve biyopsi bulgularının hasta yaşı, hastaların cinsiyeti, diyabet yaşı, kullanılan ilaçlar, HbA1c, vitamin D ve vitamin B12 düzeyleriyle ilişkisi değerlendirildi. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 62,01±9,79 yıl, %58,6'sı kadın ve %41,4'ü erkekti. Ortanca HbA1c 6,8, vitamin D düzeyi 19,83 ng/mL ve vitamin B12 düzeyi 336 pg/mL olarak bulundu. Hastaların ortanca diyabet süresi 8 yıldı. En sık endoskopi istenme nedeni anemi (%37) iken sonrasında sırasıyla dispepsi (%26,9) ve malignite şüphesi (%11,5) idi. Hastaların %47,1'inde antral gastrit, %19,2'sinde pangastrit, %10,8'inde özofajit, %7,3'ünde duodenit, %5,4'ünde gastrik ülser ve %1'inde kitlesel lezyon saptandı. Biyopsi alınan hastaların %47,6'sında H. pylori, %35'inde kronik atrofik gastrit, %18'inde komplet intestinal metaplazi, %6,3'ünde displazi, %1,5'inde inkomplet intestinal metaplazi ve %1'inde gastrik kanser saptandı. 30-65 yaş arası hastalarda H. pylori (%50,3 ve %43,5 p=0,017), 65 yaş ve üzeri hastalarda komplet intestinal metaplazi (%23,4 ve %14,6 p=<0,001) ve displazi (%8,5 ve %4,9, p=0,009) daha yüksek saptandı. İnkomplet intestinal metaplazi ve gastrik kanser açısından yaş gruplarına göre anlamlı farklılık saptanmadı. Diyabet yaşı 0-5 yıl arası olan hastalarda H. pylori görülme sıklığı en yüksek (%52,1), 11 yıl ve üzeri diyabet yaşı olan hastalarda en düşük (%43,3) izlendi (p=0,025). İntestinal metaplazi, displazi, gastrik kanser ve H. pylori bulguları, HbA1c gruplarına göre benzer bulundu. Vitamin D düzeyi 30 ng/mL ve üzeri olan hastalarda (%24,1) komplet intestinal metaplazi bulgusu vitamin D düzeyi 20 ng/mL altı olan hastalara (%14,2) göre daha yüksek saptandı (p=0,004). Kronik atrofik gastrit bulgusu görülme sıklığı DPP4-inhibitörü kullanan hastalarda (%42,9 ve %32,6, p=0,001) daha fazlaydı. İnsülin kullanmayan hastalarda H. pylori oranı (%49,5 ve %42,4, p=0,025), kullanan hastalara göre anlamlı düzeyde yüksek bulundu. Kronik atrofik gastrit sıklığı metformin ve DPP4-inhibitörü alan hastalarda daha yüksekti (%43 ve %33,1, p=0.003). İnsülin ve DPP4-inhibitörü kullanan hastalarda (%44,6 ve %34,3, p=0,046) kronik atrofik gastrit bulgusunun daha yüksek oranda olduğu gözlendi. Komplet ve inkomplet intestinal metaplazi, displazi, gastrik kanser ve H. pylori açısından ilaç grupları arasında anlamlı farklılık saptanmadı. H. pylori pozitif olan hastalarda komplet intestinal metaplazi (%21 ve %15,3, p=0,007) ve kronik atrofik gastrit (%39,6 ve %30,8, p=0,001) bulgusunun H. pylori negatif hastalara göre daha sık görüldüğü belirlendi. Gastrik kanser bulgusu ise H. pylori saptanmayan hastalarda (%1,8 ve %0,2, p=0,004) daha yüksek orandaydı. Sonuç: Üst gastrointestinal sistem endoskopisi yapılan diyabetik hastaların yaklaşık yarısında Helicobacter pylori, üçte birinde atrofik gastrit saptanmıştır. Hastaların semptom ve bulgularının iyi değerlendirilmesi ve gerektiğinde endoskopik yöntemle inceleme yapılarak uygun tedavilerinin planlanması hastaların yaşam konforunu olumlu yönde etkileyecektir.

Özet (Çeviri)

Introduction and Objective: Although gastrointestinal system (GIS) involvement is widely seen in diabetic patients, it is thought that awareness of this issue is low among physicians. In this study, it was aimed to evaluate the endoscopy and biopsy findings of patients who underwent upper GI endoscopy in diabetic patients. Materials and Methods: Between January 1, 2014 and March 31, 2020, 2132 patients who underwent upper GI endoscopy with known Type 2 diabetes mellitus at Akdeniz University Medical Faculty Hospital Endocrinology and Metabolism Polyclinic were included in the study. The relationship between endoscopic and biopsy findings and patient age, gender of patients, age of diabetes, drugs used, HbA1c, vitamin D and vitamin B12 levels were evaluated. Results: The mean age of the patients was 62.01±9.79 years, 58.6% were female and 41.4% were male. The median HbA1c was 6.8, vitamin D level was 19.83 ng/mL and vitamin B12 level was 336 pg/mL. The median duration of diabetes was 8 years. The most common reason for requesting endoscopy was anemia (37%), followed by dyspepsia (26.9%) and suspicion of malignancy (11.5%), respectively. Antral gastritis was detected in 47.1%, pangastritis in 19.2%, esophagitis in 10.8%, duodenitis in 7.3%, gastric ulcer in 5.4% and mass lesion in 1%. H. pylori was detected in 47.6%, chronic atrophic gastritis in 35%, complete intestinal metaplasia in 18%, dysplasia in 6.3%, incomplete intestinal metaplasia in 1.5% and gastric cancer in 1% of the patients who underwent biopsy. H. pylori (50.3% and 43.5%, p=0.017) were higher in patients aged 30-65 years, complete intestinal metaplasia (23.4% and 14.6%, p=<0.001) and dysplasia (8.5% and 4.9%, p=0.009%) in patients aged 65 years and older. There was no significant difference in incomplete intestinal metaplasia and gastric cancer according to age groups. The prevalence of H. pylori was highest (52.1%) in patients with diabetes age between 0-5 years, and the lowest (43.3%) in patients with diabetes age of 11 years or more (p=0.025). Intestinal metaplasia, dysplasia, gastric cancer and H. pylori findings were similar to HbA1c groups. Complete intestinal metaplasia was higher in patients with vitamin D levels of 30 ng/mL and above (24.1%) than in patients with vitamin D levels below 20 ng/mL (14.2%) (p=0.004). The incidence of chronic atrophic gastritis was higher in patients taking DPP4-inhibitors (42.9% and 32.6% p=0.001). The rate of H. pylori (49.5% and 42.4% p=0.025%) was significantly higher in patients who did not use insulin than in patients who did not use insulin. The prevalence of chronic atrophic gastritis was higher in patients receiving metformin and DPP4-inhibitors (43% and 33.1%, p=0.03). Patients taking insulin and DPP4-inhibitors (44.6% and 34.3%, p=0.046) had a higher rate of chronic atrophic gastritis. There was no significant difference between the drug groups in terms of complete and incomplete intestinal metaplasia, dysplasia, gastric cancer and H. pylori. Complete intestinal metaplasia (21% and 15.3%, p=0.007) and chronic atrophic gastritis (39.6% and 30.8%, p=0.001) were more common in patients with H. pylori positive than in H. pylori negative patients. Gastric cancer was higher in patients without H. pylori (1.8% and 0.2% p=0.004). Conclusion: Helicobacter pylori was detected in approximately half of diabetic patients who underwent upper gastrointestinal system endoscopy and atrophic gastritis was detected in one third. A good evaluation of the symptoms and signs of the patients and the planning of appropriate treatment by performing endoscopic examination when necessary, will positively affect the comfort of the patients' lives.

Benzer Tezler

  1. Pediatrik çölyak hastalarında özofajit sıklığının endoskopik ve patolojik değerlendirilmesi

    Endoscopic and pathologic evaluation of the frequency of esophagitis in pediatric celiac disease patients

    BARAN CAĞINDA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıMersin Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. YUSUF USTA

  2. Üst gastrointestinal endoskopide saptanan duodenum 2. kısımdaki beyaz noktalanmaların değerlendirilmesi

    Evaluation of duodenum in second part of duodenum located scattered white spots detected in upper gastrointestinal endoscopy

    ÖZGE KURTKULAĞI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    GastroenterolojiCumhuriyet Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NACİYE ÖZLEM SAYGILI YÖNEM

  3. Üst gastrointestinal sistem kanamaları ve tedavi yöntemleri (322 olgunun incelenmesi)

    Başlık çevirisi yok

    LEVENT BOZATLI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1989

    Genel CerrahiAnkara Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

  4. Varis dışı üst gastrointestinal sistem kanamalı hastalarımızın demografik ve klinik özellikleri

    Demographical and clinical characteristics of the patients with non-variceal upper gastrointestinal bleeding

    DİLEK BAHADIR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    GastroenterolojiFırat Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET YALNIZ

  5. Eş zamanlı üst ve alt gastrointestinal endoskopi yapılan hastalarda kolon polipleri ile ilişkili faktörlerin analizi

    Analysis of factors associated with colonic polyps in patients undergoing simultaneous upper and lower gastrointestinal endoscopy

    MEHMET AKİF AKPINAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Genel CerrahiErciyes Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. FATİH DAL