İntihar girişiminde bulunan çocuk ve ergenlerde epigenetik değişikliklerin incelenmesi
Investigation of pigenetic changes in children and adolescents attempting suicide
- Tez No: 1012748
- Danışmanlar: PROF. DR. AYŞE KILIÇ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Genetik, Child Health and Diseases, Genetics
- Anahtar Kelimeler: İntihar, Epigenetik, Metilasyon, SKA2, Adolesan, Çocukluk Çağı Travması, Suicide, Epigenetics, Methylation, SKA2, Adolescent, Childhood Trauma
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş ve Amaç: İntihar, çocuk ve ergen yaş grubunda önde gelen ölüm nedenlerinden biri olup, etiyolojisinde genetik, epigenetik ve çevresel faktörlerin birlikte rol oynamaktadır. Hipotalamus-Hipofiz-Adrenal (HPA) aksının çalışmasındaki bozulmalar, intihar davranışının nörobiyolojisinde kilit mekanizmalardan biri olarak kabul edilmektedir. SKA2 (Spindle and Kinetochore Associated Complex 2) geninin ve bu genin epigenetik modifikasyonunun, glukokortikoid reseptör fonksiyonlarını etkileyerek HPA aksını ve stres yanıtını düzenlediği düşünülmektedir. Mevcut çalışmamızda intihar girişiminde bulunan çocuk ve ergenlerde SKA2 geni metilasyon düzeylerinin ve rs 7208505 genetik varyantının sağlıklı kontrollerle karşılaştırılması, bu epigenetik modifikasyonun çocukluk çağı travmaları ve klinik değişkenlerle olan ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, İstanbul Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Çocuk Acil ve İstanbul Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Ergen Sağlığı Bilimdalı polikliniklerine intihar girişimi nedeniyle başvuran 59 vaka ile yaş ve cinsiyet açısından benzer 52 sağlıklı kontrol dahil edilmiştir. Katılımcıların sosyodemografik verileri kaydedilmiş, çocukluk çağı travma düzeyleri Çocukluk Çağı Travma Ölçeği (ÇÇTÖ) ile değerlendirilmiştir. Katılımcılardan alınan periferik kan örneklerinden DNA izolasyonu yapılmış ve SKA2 geni promotor bölgesinde bulunan 12 spesifik CpG bölgesinin metilasyon düzeyleri ve intihar davranışı ile ilişkili olduğu düşünülen rs 7208505 polimorfizmi incelenmiştir. Gruplar arası farklar Mann-Whitney U ve Ki-kare testleri ile, ilişkiler Spearman/Kendall korelasyon analizleri ile incelenmiştir. Bulguların kanıt gücü Bayes Faktörü (BF10) ile desteklenmiş, karıştırıcı faktörler Genel Doğrusal Modeller ile kontrol edilmiştir. Bulgular: İntihar girişiminde bulunan vakalarda SKA2 genine ait üç CpG bölgesinde SKA2 geni metilasyon düzeyleri, kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek saptanmıştır (p<0,05). Bayesiyen analizler, bu farkın güçlü-aşırı güçlü düzeyde kanıt gücüne sahip olduğunu göstermiştir. Çok değişkenli analizlerde diğer faktörler kontrol edildiğinde dahi SKA2 metilasyon değişiminin intihar girişimi ile ilişkisi devam etmiştir. İntihar girişiminin tekrarlayıcı özelliği ise yedi CpG bölgesinin metilasyon düzeylerinin artışıyla anlamlı düzeyde ilişkili bulunmuştur. Benzer şekilde rs 7208505 polimorfizminin AG/GG genotipi intihar grubunda istatistiksel anlamlı düzeyde daha sık tespit edilmiştir. İntihar grubunda başta duygusal istismar alt grubunda olmak üzere çocukluk çağı travma puanlarının tümü anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Korelasyon analizlerinde, travma puanları ile çeşitli CpG bölgelerinde metilasyon düzeyleri arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişkiler tespit edilmiştir. Çocukluk çağı travmasının yanı sıra anne sütü alım süresi, boşanmış ebeveynlere sahip olma gibi klinik değişkenlerin de hem intihar girişimi hem de çeşitli CpG bölgelerinde metilasyon düzeyleri ile ilişkileri saptanmıştır. Sonuç: Çalışmamız, çocuk ve ergenlerde intihar girişiminin biyolojik alt yapısında SKA2 geninin genetik varyasyonlarının ve epigenetik değişikliklerinin rol oynayabileceğini gösteren önemli bulgular sunmaktadır. Çeşitli klinik özelliklerin ve başta duygusal istismar olmak üzere çocukluk çağı travmalarının gen ekspresyonunu epigenetik mekanizmalarla modüle ederek intihar riskini artırabileceği düşünülmektedir. Elde edilen veriler, SKA2 metilasyonunun intihar riskini öngörmede potansiyel bir biyobelirteç olabileceğini düşündürmekte olup, bu ilişkinin net olarak ortaya konulabilmesi için daha büyük popülasyonlarda, uzun süreli izlem çalışmalarına ihtiyaç vardır.
Özet (Çeviri)
INVESTIGATION OF EPIGENETIC CHANGES IN CHILDREN AND ADOLESCENTS ATTEMPTING SUICIDE Introduction and Objective: Suicide is one of the leading causes of death in the child and adolescent age group, and a complex interaction of genetic, epigenetic, and environmental factors plays a role in its etiology. Dysregulation of the Hypothalamus-Pituitary-Adrenal (HPA) axis is considered one of the key mechanisms in the neurobiology of suicidal behavior. It is thought that the Spindle and Kinetochore Associated Complex Subunit 2 (SKA2) gene and its epigenetic modifications regulate the HPA axis and stress response by affecting glucocorticoid receptor functions. The aim of this study is to compare SKA2 gene methylation levels and the rs7208505 genetic variant in children and adolescents who attempted suicide with healthy controls, and to investigate the relationship of this epigenetic change with childhood traumas and clinical variables. Materials and Methods: The study included 59 cases admitted to the Istanbul Medical Faculty Pediatric Emergency and Adolescent Health clinics due to suicide attempts, and 52 healthy controls similar for age and gender. Sociodemographic data of the participants were recorded, and childhood trauma levels were evaluated using the“Childhood Trauma Questionnaire (CTQ)”. DNA isolation was performed from peripheral blood samples obtained from participants, and methylation percentages of 12 specific CpG sites located in the promoter region of the SKA2 gene were analyzed. Additionally, the rs7208505 polymorphism, thought to be associated with suicidal behavior, was investigated. The jamovi 2.4 software was used for statistical evaluation. Intergroup differences were analyzed using Mann-Whitney U and Chi-square tests, while relationships were analyzed using Spearman/Kendall correlation analyses. The strength of the findings was supported by the Bayes Factor (BF10), and confounding factors were controlled using General Linear Models. Results: SKA2 gene methylation levels at three CpG sites were found to be statistically significantly higher in the suicide attempt group compared to the control group (p<0.05). Bayesian analyses showed that this difference had strong-to-extreme evidentiary strength. The increase in methylation levels of seven CpG sites was found to be associated with the repetitive nature of suicide attempts. Similarly, the AG/GG genotype of the rs7208505 polymorphism was detected to be significantly more frequent in the suicide group. All childhood trauma scores, especially in the emotional abuse subdimension, were found to be significantly higher in the suicide group. In correlation analyses, a significant positive relationship was detected between trauma scores and SKA2 methylation levels. In addition to trauma, relationships were also detected between clinical variables such as duration of breastfeeding and having divorced parents with both suicide attempts and methylation levels. In multivariate analyses, the relationship between SKA2 methylation change and suicide attempt persisted even when other factors were controlled. Conclusion: Our study provides significant findings indicating that genetic variations and epigenetic changes of the SKA2 gene may play a role in the biological understanding of suicide attempts among children and adolescents. It is thought that various clinical features and childhood traumas, particularly emotional abuse, increase suicide risk by modulating gene expression through epigenetic mechanisms. The obtained data suggest that SKA2 methylation could be a potential biomarker in predicting suicide risk; however, long-term follow-up studies in larger populations are needed to further understand this relationship.
Benzer Tezler
- İntihar girişiminde bulunan çocuk ve ergenlerde BDNF gen ekspresyonunun erken çocukluk çağı örselenme yaşantıları ve problem çözme becerileriyle ilişkisi
Children and adolescents who have attempted suicide early childhood traumatic experiences of the BDNF gene expression and its relationship with problem-solving skills
RABİA YILMAZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2015
PsikiyatriErciyes ÜniversitesiÇocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. DİDEM BEHİCE ÖZTOP
- İntihar girişiminde bulunan 10-18 yaş grubu ergenlerde sosyodemografik özellikler ile sigara, alkol ve madde kullanım alışkanlıklarının araştırılması
Investigation of sociodemographic characteristics and smoking, alcohol and drug use habits in adolescents aged 10-18 age with suicide attempt
DENİZHAN BAĞRUL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2012
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık BakanlığıÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FATMA İNCİ ARIKAN
- İntihar girişiminde bulunan ergenlerde epidemiyolojik, sosyodemografik, psikososyal özellikler
Epidemiological, sociodemographic, psychosocial features of adolescents in suicide attempt
AMİNE ESRA YILDIRIM
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2017
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SACİT GÜNBEY
- İntihar girişiminde bulunmuş olan çocuk ve ergenlerde stresle başa çıkma biçimi
Coping with stress in children and adolescents who commited suicide
NECLA AFYONKALE
- İntihar girişiminde bulunan ergenlerde intihara yönelten faktörlerin belirlenmesi
Determining the risk factors leading to suicide in teenagers who attempted to commit suicide
BURCU ÇALIK
Yüksek Lisans
Türkçe
2017
HemşirelikEskişehir Osmangazi ÜniversitesiHemşirelik Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. AYFER AÇIKGÖZ