NRK-52E hücrelerinde silimarinin koruyucu rolü: Hidrojen peroksit kaynaklı DNA hasarı altında Ku70/80 ve PARP-1 mRNA düzenlemesi
Protective role of silymarin in NRK-52e cells: Ku70/80 and PARP-1 mRNA regulation under hydrogen peroxide-induced DNA damage
- Tez No: 1012749
- Danışmanlar: DOÇ. DR. VEYSEL YÜKSEK
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Veteriner Hekimliği, Veterinary Medicine
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Veteriner Biyokimya Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Oksidatif stres, reaktif oksijen türlerinin (ROS) aşırı üretimi sonucu DNA'da tek ve çift zincir kırıkları oluşturarak genomik stabiliteyi bozmakta ve hücresel fonksiyon kaybına neden olmaktadır. Ayrıca antioksidan savunma parametreleri oksidatif stres koşullarında farklı yanıtlar göstermiştir. Bu çalışmada, Silimarinin oksidatif stres kaynaklı DNA hasarını azaltmadaki rolü ile NHEJ tamir genleri (Ku-70, Ku-80) ve PARP-1 üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Deneysel model olarak rat böbrek hücre hattı (NRK-52E) kullanılmış ve gruplar Kontrol, Serum Açlık (SA), Silimarinin (SM), H₂O₂ (HP) ve SM+H₂O₂ olarak oluşturulmuştur. Hücre canlılığı, DNA hasarı ve gen ekspresyon düzeyleri MTT testi, Comet Assay ve RT-qPCR yöntemleriyle değerlendirilmiştir. SM'nin proliferatif konsantrasyonu 10 μg/mL, H₂O₂'nin sitotoksik konsantrasyonu ise 30 μM olarak belirlenmiştir. Çalışma kapsamında gruplara SM ve HP uygulamaları yapılmış, uygulamadan 8 saat sonra hücre örnekleri toplanarak total mRNA izolasyonu gerçekleştirilmiştir. İzole edilen mRNA'ların gen ekspresyon düzeyleri analiz edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre kontrol grubuna göre DNA hasarı ve kuyruk momenti değerleri, HP grubunda her iki parametrede anlamlı artış saptanmıştır (p<0.05). SM+HP grubunda ise DNA hasarı ve kuyruk momenti değerlerinin HP grubuna göre azaldığı ve kontrol düzeylerine yaklaştığı belirlenmiştir (p<0.05). Kontrol grubuna kıyasla, tüm gruplarda SOD1 düzeylerinin anlamlı (p<0,05) düzeyde azaldığı tespit edilmiştir. Buna karşılık, GPX1 düzeylerinin SA ve H₂O₂ gruplarında anlamlı şekilde azaldığı(p<0,05), SM ve SM+H₂O₂ gruplarında ise anlamlı düzeyde arttığı(p<0,05) saptanmıştır. Ku-70 düzeyi SA ve HP gruplarında azalırken, SM ve özellikle SM+HP grubunda anlamlı şekilde artmıştır (p<0.05). Ku-80 düzeylerinde genel olarak sınırlı değişiklikler gözlenmiş, SM+HP grubunda ise HP grubuna göre anlamlı artış saptanmıştır (p<0.05). PARP-1 düzeyleri SA, HP ve SM gruplarında azalırken, SM+HP grubunda kısmi toparlanma görülmesine rağmen kontrol düzeyine ulaşmamıştır (p<0.05). Sonuç olarak, silimarinin oksidatif stres kaynaklı DNA hasarını azaltmada, antioksidan savunma mekanizmalarını güçlendirmede, DNA onarım süreçlerini desteklemede ve genomik stabilitenin korunmasında potansiyel koruyucu bir ajan olabileceği düşünülmektedir. Ancak bu etkinin kesin olarak doğrulanabilmesi için ileri düzey in vivo ve klinik çalışmalara ihtiyaç bulunmaktadır.
Özet (Çeviri)
Oxidative stress disrupts genomic stability and impairs cellular functions by inducing single- and double-strand DNA breaks through excessive production of reactive oxygen species (ROS). In addition, antioxidant defense parameters exhibit differential responses under oxidative stress conditions. This study aimed to investigate the role of silymarin in reducing oxidative stress-induced DNA damage and its effects on non-homologous end joining (NHEJ) repair genes (Ku-70, Ku-80) and PARP-1 expression. The rat kidney cell line NRK-52E was used as the experimental model, and the study groups were established as Control, Serum Starvation (SS), Silymarin (SM), H₂O₂ (HP), and SM+H₂O₂. Cell viability, DNA damage, and gene expression levels were evaluated using MTT assay, Comet Assay, and RT-qPCR methods, respectively. The proliferative concentration of silymarin was determined as 10 μg/mL, while the cytotoxic concentration of H₂O₂ was established as 30 μM. Within the scope of the study, SM and HP treatments were applied to the groups, and after 8 hours of incubation, cell samples were collected for total mRNA isolation. Gene expression levels of the isolated mRNAs were subsequently analyzed. According to the obtained results, significant increases in DNA damage and tail moment values were observed in the HP group compared to the control group (p<0.05). In contrast, the SM+HP group showed reduced DNA damage and tail moment values relative to the HP group, approaching control levels (p<0.05). SOD1 expression levels were significantly decreased in all experimental groups compared to the control group (p<0.05). Conversely, GPX1 expression levels were significantly decreased in the SS and HP groups (p<0.05), whereas significant increases were observed in the SM and SM+HP groups (p<0.05). Ku-70 expression decreased in the SS and HP groups, while significant increases were detected in the SM group and particularly in the SM+HP group (p<0.05). Ku-80 expression exhibited limited alterations overall; however, a significant increase was observed in the SM+HP group compared to the HP group (p<0.05). PARP-1 expression levels decreased in the SS, HP, and SM groups, whereas partial recovery was observed in the SM+HP group, although expression levels remained below those of the control group (p<0.05). In conclusion, silymarin may act as a potential protective agent against oxidative stress-induced DNA damage by enhancing antioxidant defense mechanisms, supporting DNA repair processes, and maintaining genomic stability. Nevertheless, further advanced in vivo and clinical studies are required to confirm these effects comprehensively.
Benzer Tezler
- Silybum marianum (L.) tohum ekstraktının NRK-52E hücre serisinde PI3K/akt/mTOR yolağına ve DNA tamirine etkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effect of Silybum marianum (L.) seed extract on PI3K/akt/mTOR pathway and dna repair in NRK-52E cell line.
FEYZANUR CERAN
Yüksek Lisans
Türkçe
2025
BiyokimyaVan Yüzüncü Yıl ÜniversitesiBiyokimya Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. VEYSEL YÜKSEK
- Timokinonun NRK-52e hücrelerinde apoptotik, oksidatif, antioksidan genlerin ekspresyon düzeylerine etkisi
The effect of thymoquinone on expression levels of apoptotic, oxidative and antioxidant genes in NRK-52E cells
RABİA SİMA KARAMAN
Yüksek Lisans
Türkçe
2022
BiyokimyaVan Yüzüncü Yıl ÜniversitesiVeterinerlik Biyokimyası Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SEMİHA DEDE
- Fumonisin B1 toksisitesinde global histon modifikasyonlarının rolü
The role of global histone modifications in fumonisin B1-induced toxicity
DUYGU SANCAK
Yüksek Lisans
Türkçe
2014
Eczacılık ve Farmakolojiİstanbul ÜniversitesiFarmasötik Toksikoloji Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. SİBEL ÖZDEN
- 3-fenil-5-sülfamoil-1H-indol artığı taşıyan spirotiyazolidinon türevlerinin sentezi, yapı tayini ve biyolojik etkilerinin incelenmesi
The synthesis, structure elucidation and biological testing of 3-phenyl-5-sulfamoyl-1H-indole moiety bearing spirothiazolidinone derivatives
MEHTAP BABUÇ
Yüksek Lisans
Türkçe
2015
Kimyaİstanbul ÜniversitesiFarmasötik Kimya Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ÖZLEN GÜZEL AKDEMİR
- Renal ve osteoblast hücre hatlarında naf uygulaması bazı minerallerin apoptozis ve DNA hasarı üzerine etkileri
Naf application in renal and osteoblast cell lines the effects of certain minerals on apoptosis and dna damage
SEDAT ÇETİN
Doktora
Türkçe
2017
BiyokimyaYüzüncü Yıl ÜniversitesiVeterinerlik Biyokimyası Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FATMAGÜL YUR
DOÇ. DR. MEHMET TAŞPINAR