Geri Dön

Yoğun bakımları olan branşlardakı asistan hekimlerin enteral ve parenteral beslenme konusundaki bilgi ve deneyimlerinin değerlendirilmesi

Evaluation of the knowledge and experience of resident physicians in departments with intensive care units regarding enteral and parenteral nutrition

  1. Tez No: 1013526
  2. Yazar: GULNAR ZAMANLI
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MURAT AKSUN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Anestezi ve Reanimasyon, Anesthesiology and Reanimation
  6. Anahtar Kelimeler: asistan hekim, enteral beslenme, klinik beslenme, nutrisyon eğitimi, parenteral beslenme, yoğun bakım, clinical nutrition, enteral nutrition, intensive care, nutrition education, parenetral nutrition, resident physician
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi
  10. Enstitü: İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu araştırmanın amacı, asistanlık eğitimi boyunca erişkin yoğun bakım hasta takibi yapan branşlarda anadal asistan hekimlerin enteral ve parenteral beslenme konusundaki bilgi ve klinik deneyim düzeylerini değerlendirmek ve bu düzeylerin çeşitli demografik ve mesleki değişkenlere göre farklılık gösterip göstermediğini incelemektir. Yöntem: Bu araştırma, kesitsel ve tanımlayıcı tasarımda planlanmış çok merkezli bir araştırmadır. Türkiye genelinde asistanlık eğitimi boyunca erişkin yoğun bakım hasta takibi yapan branşlarda görev yapan 314 anadal asistan hekime çevrim içi anket uygulanmıştır. Veri toplama aracı, European Society for Clinical Nutrition and Metabolism (ESPEN) ve American Society for Parenteral and Enteral Nutrition (ASPEN) kılavuzları temel alınarak hazırlanmıştır. Veriler, SPSS versiyon 27 istatistiksel paket programı ile analiz edilmiş; tanımlayıcı istatistikler ile parametrik ve non-parametrik testler kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya yoğun bakımı bulunan 314 anadal asistan hekim dahil edilmiştir. Katılımcıların enteral ve parenteral beslenme bilgi puanı ortalaması 30 üzerinden 17,40 ± 4,62 olarak hesaplanmış olup bu değer maksimum puanın %58'ine karşılık gelmektedir. Katılımcıların %24,8'i düşük bilgi kategorisinde (<15 puan), %49,0'ı orta düzeyde (15–20 puan) ve %26,1'i yüksek bilgi düzeyinde (≥21 puan) yer almıştır. Nutrisyon eğitimi alan asistanlar almayanlara kıyasla anlamlı biçimde daha yüksek bilgi puanı sergilemiştir (18,81 ± 4,51 ve vs 16,18 ± 4,36; p < 0,001; Cohen's d = 0,59). Hasta bakım süresi boyunca beslenme takipleri için güncel kılavuz önerilerini takip eden asistan hekimlerin bilgi puanı ((18,81 ± 4,51) almayanlara (16,18 ± 4,36) anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p < 0,001; Cohen's d = 0,55). Asistanlık yılı ile bilgi puanı arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki saptanmış (rho = 0,190; p = 0,001); ancak bu farkın yalnızca 0–1 yıl grubundan kaynaklandığı belirlenmiştir. Uzmanlık dalına göre bilgi puanları anlamlı farklılık göstermiş (H = 22,177; p < 0,001) Bilgi düzeyi puanlarında, anestezi ve dahiliye asistanları en yüksek 18,93 ± 4,30, kalp damar cerrahisi asistanları en düşük (15,00 ± 3,20) ortalamayı sergilemiştir. Cinsiyet ve kurum türü bilgi puanı üzerinde anlamlı etki yaratmamıştır. Çoklu regresyon analizi nutrisyon eğitimi (β = 1,93), hasta bakımında kılavuz kullanımı (β = 1,59) ve asistanlık yılının (β = 0,95) bilgi düzeyinin bağımsız belirleyicileri olduğunu ortaya koymuştur (R² = 0,160; p < 0,001). Sonuçlar: Asistanlık eğitimi boyunca erişkin yoğun bakım hasta takibi yapan branşlarda görev yapan anadal asistan hekimlerin enteral ve parenteral beslenme konusundaki bilgi düzeyi orta düzeyde seyrettiği; branşlar ve eğitim durumuna göre anlamlı farklılıklar sergilediği belirlenmiştir. Nutrisyon eğitimi, hasta bakımında güncel kılavuzların kullanımı ve asistanlık yılı bilgi düzeyinin temel belirleyicileri olarak öne çıkmıştır. Uzmanlık eğitimi müfredatına zorunlu ve yapılandırılmış nutrisyon modüllerinin eklenmesi, özellikle ilk 1 yıl içerisinde gerçekleştirilecek eğitim programının güçlendirilmesi ve hasta bakımında kılavuz kullanımını destekleyen kurumsal altyapının yoğun bakımlarda yaşamsal etkileri olan nütrisyonun daha iyi ve güvenli uygulanabilmesi açısından kritik öneme sahiptir.

Özet (Çeviri)

Objective: The aim of this study is to evaluate the knowledge and clinical experience levels of resident physicians working in departments with intensive care units regarding enteral and parenteral nutrition, and to examine whether these levels differ according to various demographic and professional variables. Methods: This study was designed as a multicenter, cross-sectional, and descriptive research. An online questionnaire was administered to 314 resident physicians working in departments with intensive care units across Türkiye. The data collection instrument was developed based on the guidelines of the European Society for Clinical Nutrition and Metabolism (ESPEN) and the American Society for Parenteral and Enteral Nutrition (ASPEN). The data were analyzed using a statistical software package; descriptive statistics as well as parametric and non-parametric tests were applied. Results: A total of 314 resident physicians were included. The mean knowledge score was 17.40 ± 4.62 out of 30, corresponding to approximately 58% of the theoretical maximum. Low knowledge (<15 points) was observed in 24.8% of participants, moderate (15–20) in 49.0%, and high (≥21) in 26.1%. Residents who received nutrition education scored significantly higher than those who did not (18.81 ± 4.51 vs 16.18 ± 4.36; p < 0.001; Cohen's d = 0.59). Routine guideline use was associated with higher scores (18.60 vs 16.16; p < 0.001; d = 0.55). Years of residency correlated positively with knowledge (rho = 0.190; p = 0.001), with the difference attributable to the 0–1 year group. Knowledge scores differed significantly by specialty (H = 22.177; p < 0.001); anesthesia residents scored highest (19.30 ± 3.46) and cardiovascular surgery residents lowest (15.00 ± 3.20). Sex and institution type showed no significant effect. Multiple regression identified nutrition education (β = 1.93), guideline use (β = 1.59), and years of residency (β = 0.95) as independent predictors (R² = 0.160; p < 0.001). Conclusions: Resident physicians working in departments with intensive care units demonstrate moderate knowledge of enteral and parenteral nutrition, with significant variation across specialties and training backgrounds. Nutrition education, guideline use, and years of residency emerged as the primary determinants of knowledge level. Integrating structured and mandatory nutrition modules into residency curricula, strengthening early-stage training, and developing institutional infrastructure to support guideline adherence are essential for improving patient safety and clinical quality in intensive care nutrition management.

Benzer Tezler

  1. Ventilatör cihazlarının hastane bilgi yönetim sistemleri (HBYS) ile entegrasyonu

    Integration of ventilator devices with HBYS

    MUHAMMET BİLAL KAYACIOĞLU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Sağlık YönetimiNişantaşı Üniversitesi

    Sağlık Yönetimi Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ÖZLEM ATEŞ DURU

  2. Yoğun bakım ve dışındaki servislerde yatan hastalardan izole edilen escherichia coli izolatlarında ST131 klonunun gerçek-zamanlı PZR ile araştırılması

    The investigation of ST131 clon with the use of real-time PCR, in escherichia coli isolates sampled from intensive care and other service patients

    FIGEN HASLI

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    MikrobiyolojiOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Tıbbi Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ KEMAL BİLGİN

  3. Yenidoğan döneminde yoğun bakımda kalan çocuklarda ayrılık kaygısı bozukluğunun incelenmesi

    The investigation of separation anxiety disorder in neonatal intensive care unit graduates

    MÜSEMMA KARABEL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıFatih Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUSTAFA MANSUR TATLI

  4. Açık kalp ameliyatı olan hastaları taburculuk öncesi bilgilendirmenin anksiyete düzeyine etkisi

    The effect of the informing upo the anxiety level of the patients following open-heart operation before discharge

    PERİHAN GÜNEŞ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2001

    HemşirelikCumhuriyet Üniversitesi

    Hemşirelik Ana Bilim Dalı

    Y.DOÇ.DR. HATİCE TEL

  5. Pandemi sürecinde hastane yoğun bakım yönetimi ve organizasyonu, bir üniversite hastanesi örneği

    Hospital intensive care management and organization during the pandemic process, an example of a university hospital

    AHMET RIDVAN TURAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Sağlık Kurumları YönetimiÜsküdar Üniversitesi

    Sağlık Yönetimi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET ZELKA