Geri Dön

Çıkmaz sokağın geçmişten günümüze değişen anlamını konut üzerinden okumak: İstanbul Fatih çıkmazları

Reading the changing meaning of dead-end street from past to present through housing: The dead-end streets of Fatih, Istanbul

  1. Tez No: 1014313
  2. Yazar: BAŞAK LALE
  3. Danışmanlar: PROF. DR. DUYGU KOCA
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: İç Mimari ve Dekorasyon, Mimarlık, Interior Design and Decoration, Architecture
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
  10. Enstitü: Güzel Sanatlar Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Geleneksel İslam şehir kurgusunda çıkmaz sokaklar, konut ile kamusal alan arasında eşik oluşturarak mahremiyetin sağlandığı, kullanıcı denetiminde yarı-özel alanlar olmuştur. İslam coğrafyasında konut ve aile mahremiyetiyle ilişkilenerek sakini tekelinde biçimlenen bu sokaklar, başlangıçta kullanıcıları için olumlu bir sosyal anlam taşımış ve iç mekânın tinsel uzantısı olarak kabul edilmiştir. İstanbul Tarihi Yarımada'sında da belirginleşen çıkmazlar, 19. yüzyıl ortaları ile çeşitli kırılmaların etkisiyle anlamını ve işlevini yitirmeye başlamıştır. Zamanla 'tasfiye edilmesi gereken teknik kusurlar' olarak görülen çıkmaz sokaklar; Fatih özelinde özgün sosyo-mekânsal kimliklerini yitirerek çıkar hale gelmiş, ticarileşmiş, gecekondulaşmış ya da tamamen yok olmuştur. Bu çalışma; İstanbul Fatih'te başlangıçta konutla kurduğu eşik ilişkisi sayesinde etkileşime olanak sağlayan çıkmaz sokakların dönüşümünü; Tanzimat modernleşmesi, Cumhuriyet dönemi rasyonel planlama disiplini, 1950 sonrası kitlesel iç göç dalgaları, 1985 ile başlayan UNESCO koruma süreci, 1999 Marmara Depremi ve 2015 sonrası derinleşen demografik kırılmalar üzerinden analiz etmiştir. Tanzimat ile başlayan bu süreç içerisinde Fatih bölgesi çıkmaz sokaklarının geçmişteki olumlu anlamından koparak, günümüzde 'birbirine değecek kadar yakın ama bir o kadar da uzak' alanlara evrilme süreci ortaya serilmiştir. Çalışmada, belirlenen kırılmalar bağlamında mevcut yazının yanı sıra yazılı, görsel, işitsel ve kartografik veriler içeren arşiv belgeleri üzerinden yapılan morfolojik analizler; saha gözlemleri ve sosyo-mekânsal okumalarla desteklenerek çok katmanlı nitel bir araştırma yöntemi benimsenmiştir.

Özet (Çeviri)

In the traditional Islamic urban configuration, dead-end streets formed a threshold between housing and the public sphere, shaping semi-private spaces under user control that maintained privacy and security. Intertwined with residential and family privacy, these streets, shaped under the monopoly of their residents, initially bore a positive social meaning and were regarded as spiritual extensions of the interior. These areas, prominent in the organic fabric of Istanbul's Historical Peninsula, began to lose their meaning and function from the mid-19th century due to various ruptures. Over time, dead-end streets, viewed as“technical defects to be liquidated,”lost their original socio-spatial identities in Fatih, resulting in becoming open-ended, commercialized, squatted, or entirely vanished. Through the cases in Fatih, Istanbul, this study analyzes the transformation of dead-end streets, which initially enabled interaction through their threshold relationship with housing, across specific ruptures: Tanzimat modernization, Republican rational planning discipline, post-1950 mass internal migration waves, the UNESCO conservation process starting in 1985, the 1999 Marmara Earthquake, and deepening demographic shifts after 2015. Within this timeline, the evolution of Fatih's dead-end streets from their past positive connotations into spaces that are“close enough to touch yet so far apart”today is revealed. In the study, morphological analyses of archival documents containing written, visual, audio, and cartographical data alongside existing literature are supported by field observations and socio-spatial readings within the framework of the identified ruptures, adopting a multi-layered qualitative research method.

Benzer Tezler

  1. Traditional housing architectural in İzmir (2cilt)

    Başlık çevirisi yok

    ETİ AKYÜZ

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    1993

    MimarlıkDokuz Eylül Üniversitesi

    Mimarlık Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. RECEP MERİY

  2. Dı edebıyata kurdî de folklor û roman lı dor texeyyulên berê rêçên îroyîn

    Kürt edebi̇yatinda folklor ve roman geçmi̇şi̇n tahayyülleri̇ etrafinda bugünün i̇zleri̇

    RAMAZAN ÇEÇEN

    Yüksek Lisans

    Kürtçe

    Kürtçe

    2013

    Doğu Dilleri ve EdebiyatıMardin Artuklu Üniversitesi

    Kürt Dili ve Kültürü Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. ABDURRAHMAN ADAK

  3. Çıkmaz sokaklarda sosyal etkileşimin mekansal ve toplumsal nitelikleri bağlamında değerlendirilmesi: Aziz Mahmut Hüdai mahallesi örneği

    Evaluation of social interaction within the context of spatial and social qualifications: The case of Aziz Mahmut Hüdai neighborhood

    İLKİM GİZEM GÖZÜM

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Mimarlıkİstanbul Teknik Üniversitesi

    Kentsel Tasarım Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. DİLEK YILDIZ

  4. Kamusal mekan olarak sokağın kullanımının geliştirilmesinde mekansal kalite kriterlerinin önemi: Beşiktaş Ihlamurdere Caddesi örneği

    The importance of spatial quality criterias on the improving of street as a public space: The case of Besiktas Ihlamurdere Street

    GİZEM ÖZBABA

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Şehircilik ve Bölge Planlamaİstanbul Teknik Üniversitesi

    Şehir ve Bölge Planlama Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. REYHAN GENLİ YİĞİTER

  5. Kent sokaklarının mekân incelemesi: Çıkmaz Sokak örneği

    The spatial examination of urban streets: The case of Dead - end Streets

    BETÜL KIZILTEPE

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Sosyolojiİstanbul Üniversitesi

    İstanbul Araştırmaları Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. ŞEVKET KAMİL AKAR