Theories of political resistance : The making of resistance fromthe sixteenth century to the present
Siyasal direniş teorileri: 16. yüzyıldan günümüze direnişin inşası
- Tez No: 1014490
- Danışmanlar: DOÇ. DR. PETER BREINER
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Felsefe, Siyasal Bilimler, Tarih, Philosophy, Political Science, History
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2015
- Dil: İngilizce
- Üniversite: State Unıversıty Of New York (suny)
- Enstitü: Yurtdışı Enstitü
- Ana Bilim Dalı: Siyasal Bilimler Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Siyaset Bilimi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışma, siyasal direnişi gündelik direniş biçimlerinden ayırt etmekte ve ardından ahlaki ve siyasi açıdan meşrulaştırılabilir direniş ile bu nitelikten yoksun direniş arasında bir ayrım geliştirmektedir. Farklı tarihsel dönemlerden hareketle, siyasi direnişin kavramsal açıklığa kavuşturulmasının ve ahlaki meşrulaştırılmasının yalnızca şiddetsizlik, görünürlük ve yasallık kategorilerine dayandırılamayacağını ortaya koymaktadır. Çalışma beş temel argüman ileri sürer. Birincisi, gerçek anlamda bir siyasal direniş kolektiftir ve kamusal alanda vuku bulur; siyasal alan açık olduğu sürece benzer düşünen kişilerin iş birliğiyle yürütülür ve bu bakımdan gündelik direniş biçimlerinin aksine gizli değildir. İkincisi, siyasal direniş şiddet içeren ya da içermeyen araçlar kullanabilir; şiddetin kullanımı, aşırı adaletsizliğe verilen bir yanıt olduğu ve siyasete alan açtığı ölçüde meşrulaştırılabilir. Buna göre, direniş eyleminin yöntemi ahlaki mutlaklardan ziyade siyasi duruma bağlıdır. Üçüncüsü, gerçek bir siyasal direniş ya siyasal özgürlüğün kurucu koşulu olan tahakkümden kurtuluşu ya da siyasal eşitliğin genişlemesini hedefler. Dördüncüsü, kurtuluş ya da özgürleşme meselesi, ekonomik ve siyasi kaynakların dağılımıyla ilgili adalet sorunuyla bağlantılı olduğundan, esasen ideolojik bir meseledir. Son olarak, her siyasal direniş nihayetinde toplumsal yaşamın mevcut koşulları ve siyasetin akışkanlığı üzerinde etkide bulunduğundan, katılımcıların pratik-eleştirel bir faaliyete girişmeleri gerekir. Genel olarak bu çalışma, farklı siyasal direniş biçimlerinin oluşması için bir gündeme, ahlaki ve siyasi felsefeler etrafında geliştirilmiş strateji ve taktiklere ve eylemin gidişatına göre hareket edebilecek bir esnekliğe ihtiyaç duyduğunu ileri sürer.
Özet (Çeviri)
This study discerns political resistance from everyday resistance and then develops on a distinction between a morally and politically justifiable resistance and the kind that is not. Drawing on different historical periods, it demonstrates why the conceptual clarification and moral justification of political resistance cannot rely upon the categories of non-violence, visibility, and legality alone. This study has five main arguments. First, a genuine political resistance is collective and occurs in public. It is conducted with the cooperation of similarminded people out in the open, as long as there is room for politics. Therefore, it is not hidden like everyday forms of resistance. Second, political resistance may or may not use violent means of opposition. The use of violence may be justified insofar as it is a response to extreme injustice and opens up the space for politics. The mode of action to be taken is thus contingent upon the political situation instead of moral absolutes. Third, a genuine political resistance aims either at the liberation from oppression, which is a prerequisite for the constitution of political freedom, or at the expansion of political equality. Fourth, the question of liberation or emancipation is essentially ideological because it is related to the question of justice that has to do with the distribution of economic and political resources. Finally, as every political resistance ultimately acts upon the existing conditions of social life and the flux of politics, the participants have to engage in practical-critical activity. Overall, this study argues, the different forms of political resistance require an agenda to set in motion, strategies and tactics developed around moral and political philosophies, and some degree of flexibility to move in accordance with the prospect of resistance.
Benzer Tezler
- Biçim ve teknikten stratejiye: Çağdaş sanatta politik eleştirinin yapısal dönüşümü içinde Benjamin-Adorno mirası
From form and technique to strategy: the Benjamin-Adorno legacy within the structural transformation of political critique in contemporary art
AYŞE BİLGE DEMİR
- The contested making of modern Turkey in people's words (1923–1948)
Modern Türkiye'nin tartışmalı kuruluşu: Halkın sözleriyle (1923–1948)
IŞIL KARACAN
Yüksek Lisans
İngilizce
2025
Boğaziçi ÜniversitesiAtatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Ana Bilim Dalı
Yükleniyor...
- Bulgaristan Halk Cumhuriyeti'nde siyasi otorite ile ulusal Türk azınlığı arasındaki güç ilişkileri bağlamında Belene Toplama Kampı (1985-86)
Belene Concentration Camp (1985-86) in the context of power relations between political authority and national Turkish minority in People?s Republic of Bulgaria
VİLDANE ÖZKAN
- Mass media in the politics of a developing Muslim society Pakistan: 1970-1990
Gelişen müslüman toplumun politikasında kitle iletişimi Pakistan: 1970-1990
SHAKİL AKHTAR
- The interplay of neuroaesthetics and afrofuturism in speculative fiction: A comparative study between Chiina Miéville's“Perdido Street Station”and Jeff Noon's "Vurt
Spekülatif kurmacada nöroestetik ve afrofütürizm etkileşimi: Chiina Mıévılle'nin“Perdıdo Street Station”ı ile Jeff Noon'un“Vurt e”si arasında karşılaştırmalı bir çalışma
ASEEL ANWER MOKHAIMER
