Ketojenik ortamda kültüre edilen astrositlerin senesens değişikliklerinin karşılaştırılması
Comparison of senescence changes in astrocytes cultured in a ketogenic environment
- Tez No: 1015147
- Danışmanlar: DOÇ. DR. EDİP GÜVENÇ ÇEKİÇ, PROF. DR. HÜLYA ELBE
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Geriatri, Geriatrics
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Yaşlı Sağlığı Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Yaşlı Sağlığı Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışmanın amacı, düşük glukoz içeren kültür ortamının astroglial hücrelerde oksidatif stres aracılı olarak gelişen hücresel senesens üzerindeki etkilerini araştırmaktır. Astroglial hücrelerde senesens oluşturmak amacıyla hücreler artan konsantrasyonlarda hidrojen peroksit (H₂O₂; 50, 100 ve 200 µM) ile muamele edilmiştir. Hücre canlılığı WST-8 testi ile değerlendirilmiş, senesens varlığı ise senesensle ilişkili β-galaktosidaz (SA-β-gal) boyaması ile doğrulanmıştır. Düşük glukoz koşullarının etkisini incelemek üzere, senesens ilk olarak hücrelerin 200 µM H₂O₂'ye 2 saat süreyle maruz bırakılmasıyla indüklenmiş, ardından hücreler 48 saat taze besiyerinde inkübe edilmiştir. Senesens doğrulandıktan sonra hücreler iki gün boyunca düşük glukozlu (1 g/L) veya yüksek glukozlu (4,5 g/L) besiyerinde kültüre edilmiştir. Ek deneylerde, hücreler 100 µM H₂O₂ uygulamasından önce 1 saat veya 24 saat süreyle düşük glukozlu ön koşullandırmaya tabi tutulmuştur. Hidrojen peroksit uygulaması hücre morfolojisini bozmuş ve özellikle 100 ve 200 µM konsantrasyonlarda hücre canlılığında anlamlı azalmaya neden olmuştur (p=0,001). SA-β-gal boyanma yoğunluğu, artan H₂O₂ konsantrasyonları ile paralel olarak anlamlı düzeyde artmıştır. Senesens indüksiyonu sonrasında düşük glukoz koşulları, kontrol grubuna kıyasla hücre canlılığını artırmıştır (p=0,047). Yüksek doz H₂O₂'ye bağlı hücre kaybı nedeniyle sonraki deneylerde 100 µM konsantrasyon tercih edilmiştir. Senesens öncesinde kısa süreli düşük glukoz maruziyeti hücre canlılığını korurken, yüksek glukoz maruziyeti hücre canlılığını azaltmıştır. Ayrıca, senesens öncesi düşük glukoz uygulaması senesensle ilişkili sekretuar fenotipi anlamlı düzeyde baskılamıştır. Elde edilen bulgular, glukoz düzeyi ve glukoz maruziyetinin zamanlamasının astroglial hücrelerde senesens gelişimi ve senesensle ilişkili hücresel yanıtlar üzerinde belirleyici bir rol oynayabileceğini göstermektedir.
Özet (Çeviri)
This study aimed to investigate the effects of a low-glucose culture environment on oxidative stress–induced cellular senescence in astroglial cells. Cellular senescence was induced in astroglial cells by treatment with hydrogen peroxide (H₂O₂) at concentrations of 50, 100, and 200 µM. Cell viability was assessed using the WST-8 assay, and senescence was confirmed by senescence-associated β-galactosidase (SA-β-gal) staining. To evaluate the effects of glucose availability, senescence was induced by exposing cells to 200 µM H₂O₂ for 2 hours, followed by incubation in fresh culture medium for 48 hours. After confirmation of senescence, cells were cultured for an additional two days in either low-glucose (1 g/L) or high-glucose (4.5 g/L) medium. In supplementary experiments, cells were preconditioned with low-glucose medium for 1 hour or 24 hours prior to senescence induction with 100 µM H₂O₂. H₂O₂ exposure caused significant morphological alterations and reduced cell viability, particularly at concentrations of 100 and 200 µM (p=0.001). SA-β-gal staining increased in a concentration-dependent manner. Following senescence induction, low-glucose conditions significantly improved cell viability compared with the senescent control group (p=0.047). Due to marked cytotoxicity at 200 µM H₂O₂, subsequent experiments were conducted using 100 µM. Short-term low-glucose preconditioning preserved cell viability, whereas high-glucose media resulted in decreased viability. Furthermore, pre-senescence low-glucose treatment significantly suppressed senescence-associated secretory phenotypes. These findings suggest that glucose concentration and the timing of glucose modulation are critical determinants of astrocyte viability, cellular senescence progression, and senescence-associated phenotypic responses.
Benzer Tezler
- Lakrimal bez doku mühendisliğine yönelik uygun ksenojenik hücre kaynağı araştırılması
The research of suitable csenogenic cell source for lacrimal gland tissue engineering
KIVANÇ KASAL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
Göz HastalıklarıDokuz Eylül ÜniversitesiGöz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. CANAN ASLI YILDIRIM
- Ketonik Mannich bazları kullanılarak substitüe indol, benzimidazol ve benzotriazol bileşiklerinin sentezi
Synthesis of substituted indole, benzimidazole and benzotriazole compounds using ketonic Mannich bases
PINAR SEYİTDANLIOĞLU
- Modifiye ketonik reçinelerin poliüretan üretiminde kullanılması
Başlık çevirisi yok
LÜTFULLAH YUSUF YİVLİK
Yüksek Lisans
Türkçe
2016
Polimer Bilim ve Teknolojisiİstanbul Teknik ÜniversitesiKimya Ana Bilim Dalı
PROF. DR. NİLGÜN KIZILCAN
- Anilin ve oligoanilinlerle iletken modifiye ketonik reçineler sentezi
Synthesis of conductive ketonic resins modified with aniline and oligoanilines
ESİN ATEŞ