Üçüncü basamak bir üniversite hastanesinde sağlık çalışanlarının sessiz istifa tutumlarının değerlendirilmesi
Evaluation of quiet quitting attitudes among healthcare workers in a tertiary care university hospital
- Tez No: 1016218
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ ADEM YAĞAN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Aile Hekimliği Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş ve Amaç:“Sessiz istifa”(Quiet Quitting), çalışanın işini fiilen bırakmadan yalnızca görev tanımının asgari gerekliliklerini yerine getirmeyi tercih etmesi olarak tanımlanmaktadır. Sağlık çalışanlarında bu tutumun yaygınlaşması hasta güvenliğini ve hizmet kalitesini tehdit etmektedir. Bu çalışmada Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi Dursun Odabaş Tıp Merkezi'nde görev yapan sağlık çalışanlarının sessiz istifa tutumlarının değerlendirilmesi ve sosyodemografik ve mesleki değişkenlerle ilişkisinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Kesitsel ve tanımlayıcı nitelikteki bu çalışma, 15 Ocak–15 Mayıs 2026 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evreni 1272 sağlık çalışanından oluşmakta olup G*Power analizi ile hesaplanan asgari örneklem büyüklüğü 216 olarak belirlenmiş; çalışmaya gönüllü katılan 233 kişi (109 hekim, 60 intörn hekim, 64 hemşire) dahil edilmiştir. Veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu ve Karaşin ile Öztırak tarafından geliştirilen, üç alt boyuttan (Kişisel Düşünce, Olumlu Tutum, Mobbing Algısı) oluşan 34 maddelik Sessiz İstifa Tutum Ölçeği (SİTÖ) kullanılmıştır. Veriler Python ortamında bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü MANOVA, ANOVA/Welch ve post-hoc analizleriyle değerlendirilmiştir. Bulgular: Katılımcıların %60,9'u erkek, yaş ortalaması 31,06 ± 6,57'dir; büyük çoğunluğu (%64,4) Z kuşağına mensuptur. SİTÖ toplam puan ortalaması 3,31 (“orta”düzey) olarak saptanmıştır. Alt boyutlarda Mobbing Algısı en yüksek (Ort. = 4,16;“yüksek”), Olumlu Tutum ise en düşük (Ort. = 2,41;“düşük”) düzeyde bulunmuştur. Evli olma, bakım yükümlülüğü, aile/kendine yeterli vakit ayıramama, geliri yetersiz bulma, şiddet/mobbing maruziyeti ve sessiz istifa kavramına önceden aşinalık; sessiz istifa tutumunu anlamlı düzeyde artırmaktadır (p < 0,05). Kadro açısından hemşirelerin Kişisel Düşünce ve Mobbing Algısı puanları hekimlere kıyasla anlamlı biçimde yüksek çıkarken Olumlu Tutum puanları daha düşük kalmıştır. Mesleki deneyim arttıkça (özellikle 10 yıl ve üzeri) Kişisel Düşünce puanları belirgin şekilde yükselmekte; cinsiyet, yaş kuşağı ve meslek seçim faktörü ise anlamlı farklılık oluşturmamaktadır. Sonuç: Sağlık çalışanlarında sessiz istifa tutumu orta düzeydedir; ancak mobbing algısı yüksek, kuruma yönelik olumlu tutum ise zayıftır. Hemşireler, deneyimli çalışanlar ve şiddet/mobbinge maruz kalanlar özellikle risk altındadır. Adil ödüllendirme sistemleri, şiddete karşı önleyici programlar, ücret eşitliği ve destekleyici liderlik anlayışının hayata geçirilmesi sağlık kurumlarında sessiz istifanın tutumunun azaltılmasına katkı sağlayabilir.
Özet (Çeviri)
Introduction and Objective: Quiet quitting is defined as an employee choosing to fulfill only the minimum requirements of their job description without actually quitting their job. The increasing prevalence of this attitude among healthcare workers poses a threat to patient safety and the quality of care. The aim of this study is to evaluate the“quiet quitting”attitudes of healthcare workers at the Dursun Odabaş Medical Center, Faculty of Medicine, Van Yüzüncü Yıl University, and to determine their relationship with sociodemographic and occupational variables. Materials and Methods: This cross-sectional and descriptive study was conducted between January 15 and May 15, 2026. The study population consisted of 1,272 healthcare workers; the minimum sample size, calculated using G*Power analysis, was determined to be 216; 233 volunteers (109 physicians, 60 intern physicians, and 64 nurses) were included in the study. The data collection tools included a personal information form and the 34-item Quiet Quitting Attitude Scale (SİTÖ), developed by Karaşin and Öztırak, which consists of three subscales (Personal Thoughts, Positive Attitude, Perception of Mobbing). The data were analyzed using an independent samples t-test, one-way MANOVA, ANOVA/Welch, and post-hoc analyses in the Python environment. Results: 60.9% of the participants were male, with an average age of 31.06 ± 6.57; the vast majority (64.4%) belonged to Generation Z. The average total SITÖ score was found to be 3.31 (“moderate”level). Among the sub-dimensions, Perception of Mobbing was the highest (Mean = 4.16;“high”), while Positive Attitude was the lowest (Mean = 2.41;“low”). Being married, having caregiving responsibilities, not having enough time for family or oneself, perceiving income as insufficient, exposure to violence/mobbing, and prior familiarity with the concept of quiet quitting significantly increase the attitude toward quiet quitting (p < 0.05). In terms of staff composition, nurses' scores for Personal Beliefs and Perceived Bullying were significantly higher than those of physicians, while their Positive Attitude scores were lower. As professional experience increases (particularly 10 years or more), Personal Beliefs scores rise significantly; gender, age group, and career choice, however, do not result in significant differences. Conclusion: Healthcare workers exhibit a moderate level of quiet quitting; however, their perception of workplace bullying is high, and their positive attitude toward the organization is weak. Nurses, experienced staff, and those exposed to violence or workplace bullying are particularly at risk. The implementation of fair compensation systems, anti-violence prevention programs, pay equity, and a supportive leadership approach can help reduce the attitude of“quiet quitting”in healthcare institutions.
Benzer Tezler
- COVİD-19 tanısı ile Hacettepe Üniversitesi erişkin hastanesinde izlenen hastaların hastalık ile ilgili risk algıları ve yaşam tarzı değişikliği planlarının değerlendirilmesi
Evaluation of disease-related risk perceptions and lifestyle change plans of patients followed up at Hacettepe University adult hospital with the diagnosis of COVİD-19
KAMIL ZARNISHANOV
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
İç HastalıklarıHacettepe Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GÜLAY SAİN GÜVEN
DR. ÖĞR. ÜYESİ NURSEL ÇALIK BAŞARAN
- Bir üniversite hastanesinde depremzede hastalara hizmet veren sağlık çalışanlarının ikincil travmatik stres, depresyon ve anksiyete düzeylerinin değerlendirilmesi
Evaluation of secondary traumatic stress, depression and anxiety levels of health workers serving earthquake victims in a university hospital
EZGİ EDA AKMAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Aile HekimliğiSivas Cumhuriyet ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. YELTEKİN DEMİREL
- Bir üniversite hastanesi sağlık personelinin COVID 19 pandemi sürecinde sağlık algısı ve beslenme alışkanlıklarının değerlendirilmesi
Evulation of health perceptions and nutritional habits of Auniversty hospital health personnel during the COVID-19 pandemi̇cprocess
HABİBE SÜMEYRA BIÇAKCI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Aile HekimliğiNecmettin Erbakan ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FATMA GÖKŞİN CİHAN
YRD. DOÇ. DR. NUR DEMİRBAŞ
- Anesteziyoloji ve reanimasyon anabilim dalında çalışanlara yönelik olası mobbingin çalışanlar üzerindeki depresyona etkisi
The effect of possible mobbing on depression for employees in the department of anesthesiology and reanimation
PERİHAN ŞENER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
Anestezi ve ReanimasyonSelçuk ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. İBRAHİM ÖZKAN ÖNAL
- Hastane çalışma ortamı ve iş limitasyon düzeyinin iş sağlığı ve güvenliği kültürü ile ilişkisinin incelenmesi
Examining the relationship between hospital working environment and work limitation level with occupational health and safety culture
GÜLLÜ USLUKILIÇ
Yüksek Lisans
Türkçe
2022
Sağlık EğitimiYozgat Bozok Üniversitesiİş Sağlığı ve Güvenliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MAHMUT KILIÇ
DR. ÖĞR. ÜYESİ SEVDA YAMAN