Geri Dön

Hastane dışı kardiyak arrest hastalarında video aracılı tele-rehberlik ile gerçek zamanlı geri bildirimin kardiyopulmoner resusitasyon kalitesi üzerine etkisi: karma yöntemli bir simülasyon çalışması

The effect of real-time feedback via video-assisted tele-guidance on cardiopulmonary resuscitation quality in out-of-hospital cardiac arrest patients: a mixed-methods simulation study

  1. Tez No: 1017785
  2. Yazar: ABDULKADİR YILMAZ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. İBRAHİM ULAŞ ÖZTURAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Acil Tıp, Emergency Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Kardiyopulmoner resüsitasyon, hastane dışı kardiyak arrest, telerehberlik, video destekli KPR, gerçek zamanlı geri bildirim, Cardiopulmonary resuscitation, out-of-hospital cardiac arrest, tele-guidance, video-assisted CPR, real-time feedback
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Kocaeli Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Acil Tıp Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç: Hastane dışı kardiyak arrest, yüksek mortalite ve morbidite oranları nedeniyle acil tıbbın en kritik zaman bağımlı tablolarından biridir. Sağkalımı belirleyen temel faktörler yüksek kaliteli kardiyopulmoner resüsitasyon (KPR) ve erken defibrilasyondur. Geleneksel telefon aracılı sesli yönlendirme sistemleri, kurtarıcının performansının operatör tarafından objektif olarak değerlendirilmesine olanak tanımamaktadır. Bu çalışmada, video aracılı tele-rehberlik ile sağlanan gerçek zamanlı geri bildirimin, eğitimsiz kurtarıcılar tarafından uygulanan KPR kalitesi üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Karma yöntem tasarımında planlanan bu simülasyon çalışmasına daha önce formal temel yaşam desteği eğitimi almamış kişiler dahil edildi. Katılımcılar video aracılı geri bildirim grubu ile sesli geri bildirim grubuna ardışık şekilde atandı. Katılımcılardan 2 dakika boyunca kesintisiz KPR uygulamaları istendi. KPR performansı SimCPR Pro Trainer cihazı ile değerlendirildi. Birincil sonlanım noktası ortalama bası derinliği, ikincil sonlanım noktaları ise bası hızı ve katılımcı deneyimleriydi. Bulgular: Video aracılı geri bildirim alan katılımcıların KPR kalitesinin sesli yönlendirme grubuna kıyasla belirgin şekilde arttığını göstermektedir. Nicel analizlere göre, birincil sonlanım noktası olan ortalama bası derinliği video grubunda (45,74 mm), sesli gruba (37,62 mm) kıyasla istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek ölçülmüş ve kılavuzların önerdiği 50-60 mm'lik uygun bası derinliğine ulaşma oranı video grubunda (%20,4), sesli gruba (%10,4) göre anlamlı derecede yüksek bulundu. İkincil sonlanım noktası olan bası hızında da video grubunun ortalaması daha yüksek saptanmış olmakla birlikte, her iki grubun da hedeflenen 100-120 bası/dakika aralığına ulaşma yüzdeleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı. Yarı yapılandırılmış görüşmelerden elde edilen nitel bulgular ise bu nicel başarıyı destekler niteliktedir; her iki grup yönlendirmeleri faydalı ve anlaşılır bulsa da, video grubundaki katılımcılar görsel denetim sayesinde teknik hatalarının daha yüksek oranda düzeltildiğini (%36,6'ya karşılık %20,7) ve müdahale sırasında hata yapıp yapmadıklarının kontrol edilmesinden dolayı kendilerini anlamlı düzeyde daha güvende hissettiklerini (%90,2'ye karşılık %82,8) belirtmişlerdir. 40 Sonuç: Video aracılı tele-rehberlik ile sağlanan gerçek zamanlı geri bildirim, eğitimsiz kurtarıcılar tarafından uygulanan KPR'nin kalitesini artırmaktadır. Görsel denetim ve anlık düzeltici geri bildirim özellikle bası derinliği üzerinde olumlu etki göstermektedir. Bu sistemlerin hastane öncesi acil sağlık hizmetlerine entegrasyonu, toplum temelli KPR uygulamalarının etkinliğini artırabilir.

Özet (Çeviri)

Background and Objective: Out-of-hospital cardiac arrest is one of the most critical timedependent emergencies in acute care medicine due to its high mortality and morbidity rates. High-quality cardiopulmonary resuscitation (CPR) and early defibrillation are the key determinants of survival. Conventional telephone-assisted CPR systems do not allow dispatchers to objectively assess bystander performance. This study aimed to evaluate the effect of real-time feedback provided through video-assisted tele-guidance on the quality of CPR performed by untrained bystanders. Materials and Methods: This simulation study, designed using an explanatory sequential mixed-methods approach, included individuals who had not previously received formal basic life support training. Participants were assigned sequentially to either the videoassisted feedback group or the audio-only feedback group. All participants were instructed to perform uninterrupted CPR for 2 minutes. CPR performance was assessed using the SimCPR Pro Trainer device. The primary outcome was mean compression depth, while secondary outcomes included compression rate and participant experiences. Results: The findings of the study demonstrate that the cardiopulmonary resuscitation quality of participants receiving video-assisted feedback increased significantly compared to the audio-only group. According to the quantitative analyses, the primary endpoint, mean compression depth, was measured to be statistically significantly higher in the video group (45.74 mm) than in the audio group (37.62 mm), and the rate of achieving the guideline-recommended adequate compression depth of 50-60 mm was found to be significantly higher in the video group (20.4%) compared to the audio group (10.4%). 41 Although the video group also had a higher mean compression rate, which was the secondary endpoint, no statistically significant difference was observed between the two groups regarding the percentages of reaching the targeted range of 100-120 compressions/minute. The qualitative findings obtained from semi-structured interviews support this quantitative success; while both groups found the instructions helpful and clear, participants in the video group stated that their technical errors were corrected at a higher rate due to visual supervision (36.6% vs. 20.7%) and that they felt significantly more confident (90.2% vs. 82.8%) as they were monitored for potential errors during the intervention. Conclusion: Real-time feedback delivered through video-assisted tele-guidance improves the quality of CPR performed by untrained bystanders. Visual supervision and immediate corrective feedback appear particularly beneficial for achieving adequate compression depth. Integration of these systems into prehospital emergency medical services may improve the effectiveness of community-based CPR interventions.

Benzer Tezler

  1. Hastane dışı kardiyak arrest hastalarında kan gazı analizi

    Blood gas analysis in OUT-of-hospital cardiac arrest patients

    ERSİN TUNCA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    İlk ve Acil YardımSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ SEMİH KORKUT

  2. Hastane dışı kardiyak arrest hastalarında, parsiyel ve end-tidal karbondioksit basıncı arasındaki farkın spontan dolaşımın yeniden sağlanmasını ve mortaliteyi öngörmedeki tanısal değerliliğinin incelenmesi

    The validity of the differance between partial and end-tidal carbon dioxide pressure as a diagnostic tool for the return of spontaneous circulation and mortality in the out of hospital cardiac arrest patients

    MEHMET MUZAFFER İSLAM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    İlk ve Acil YardımSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. GÖKHAN AKSEL

  3. Hastane dışı kardiyak arrest hastalarında postresüsitatif yapılan görüntülemelerin değerlendirilmesi

    Evaluation of postresusitative imagings in out of hospital cardiac arrest patients

    BİLGE DENİZ TAYFUN KOÇOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Acil TıpSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ASIM KALKAN

  4. Hastane dışı kardiyak arrest hastalarında, end-tidal karbondioksit değişiminin spontan dolaşımın geri dönüşünü öngörmedeki tanısal değerliliğinin incelenmesi

    Examining the diagnostic value of end–tidal carbon dioxide change in predicting the return of spontaneous circulation in patients with out-of-hospital cardiac arrest

    MELİKE DELİPOYRAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Acil TıpSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SERKAN EMRE EROĞLU

    DR. MEHMET MUZAFFER İSLAM

  5. Travma harici hastane dışı kardiyak arrest hastalarında spontan dolaşımın geri dönüşünü ve erken dönem tekrarlayan arresti öngören kan gazı parametrelerinin araştırılması

    Investigation of blood gas parameters predicting return of spontaneous circulation and early recurrent arrest in non-trauma out-of-hospital cardiac arrest patients

    ATAKAN YÜKSEKBAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Acil TıpSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ÖZGÜR DİKME