Ratlarda deneysel alkali kornea yanıklarında oral resveratrolün doz-bağımlı yara iyileşmesine etkisi
Effect of oral resveratrol on dose-dependent wound healing in experimental alkali corneal burns in rats
- Tez No: 1019554
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ TUĞÇE HOROZOĞLU CERAN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Göz Hastalıkları, Eye Diseases
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Afyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmada, ratlarda oluşturulan deneysel alkali kornea yanığı modelinde oral resveratrolün korneal yara iyileşmesi üzerindeki etkilerinin ve aktif dozlar arasındaki doz-yanıt eğiliminin değerlendirilmesi amaçlandı. Yöntem: Yirmi sekiz dişi Wistar albino rat dört gruba (taşıyıcı kontrol, 100, 200 ve 300 mg/kg/gün oral resveratrol) randomize edildi. Sağ gözde 1 N NaOH ile alkali yanık oluşturuldu; tedavi protokolü, D0 değerlendirmesinden sonra 42 gün oral gavaj yoluyla uygulandı. Primer sonlanım epitel defekti yüzdesinin D0-D10 arasındaki değişimiydi. Korneal opasite ve neovaskülarizasyon alanları belirli günlerde ImageJ yazılımı ile ölçüldü, klinik skorlamalar seri muayenelerle yapıldı. Sonuçlar uygun istatistiksel testlerle analiz edildi; kayıp gözlenmedi ve tüm hayvanlar analize dahil edildi. Bulgular: Epitel defekti ve korneal neovaskülarizasyon açısından gün×grup etkileşimi anlamlı bulundu (p<0,001). Resveratrol gruplarında epitel kapanması taşıyıcı kontrol grubuna göre daha hızlı seyretti; D7 ve D10 zaman noktalarında epitel defekti oranları tüm resveratrol gruplarında daha düşük izlendi. Korneal opasite alanı bakımından grup ve gün ana etkileri anlamlıydı (her ikisi için p<0,001); ancak gün×grup etkileşimi anlamlı değildi (p=0,526). Aktif doz gruplarında epitel defekti için D3 (p=0,003), D7 ve D10 (her ikisi için p<0,001) zaman noktalarında; korneal opasite alanı ve korneal neovaskülarizasyon alanı için ise tüm izlem zaman noktalarında (p<0,001) anlamlı lineer doz-trendi saptandı. Korneal ödem ve korneal opasite skorları da çoğu zaman noktasında aynı yönü destekledi. Sonuç: Oral resveratrol, deneysel alkali kornea yanığında epitel iyileşmesinin hızlanması, ödem ve opasite yükünün azalması ve korneal neovaskülarizasyonun sınırlanması ile ilişkili bulunmuştur. Bulgular, özellikle sürekli sonlanımlarda artan resveratrol dozuyla daha belirgin iyileşme görülebileceğini desteklemektedir. Oral resveratrolün yardımcı tedavi adayı olarak değerlendirilebilmesi için mekanistik doğrulama içeren daha geniş çalışma tasarımlarına ihtiyaç vardır.
Özet (Çeviri)
Objective: To evaluate the effects of oral resveratrol on corneal wound healing and to explore whether a dose-response trend could be observed in an experimental rat model of alkali corneal burn. Methods: Twenty-eight female Wistar albino rats were randomized into four groups: vehicle control, 100 mg/kg/day oral resveratrol, 200 mg/kg/day oral resveratrol, and 300 mg/kg/day oral resveratrol. A standardized alkali burn was induced in the right eye using 1 N NaOH; treatment began after the D0 assessment and was administered by oral gavage for 42 days. The primary endpoint was the change in epithelial defect percentage between D0 and D10. Corneal opacity and neovascularization areas were quantified at specified time points using ImageJ, and clinical scores were assessed serially. Outcomes were analyzed with appropriate statistical tests; no attrition occurred and all randomized animals were included in the analysis. Results: Significant time×group interactions were observed for epithelial defect and corneal neovascularization (p<0.001). Resveratrol-treated groups showed faster epithelial recovery than the vehicle control group, and epithelial defect percentages were lower in all resveratrol groups at D7 and D10. For corneal opacity area, both the overall group effect and time effect were significant (both p<0.001), whereas the interaction term was not significant (p=0.526). Ordered dose-trend analyses across the active treatment groups showed a significant linear trend for epithelial defect at D3 (p=0.003), D7 and D10 (both p<0.001), and for corneal opacity area and corneal neovascularization at all follow-up time points (p<0.001). Edema and clinical opacity scores supported the same direction at most time points. Conclusion: In this preclinical vehicle-controlled alkali corneal burn model, oral resveratrol was associated with faster epithelial recovery, lower edema and opacity burden, and less corneal neovascularization. The findings support a dose-related improvement, particularly for continuous outcome measures. Further studies with mechanistic confirmation and larger experimental designs are needed before clinical translation.
Benzer Tezler
- Deneysel olarak oluşturulan tıkanma sarılıklarında eritrosit morfolojisi
Başlık çevirisi yok
M.ZEKİ TÜR
- Ratlarda massif ince barsak rezeksiyonu sonrası oluşan hiperasiditeye trunkal vagotominin etkileri
Başlık çevirisi yok
SALİH Z. PİŞKİN
