Hamilelik döneminde yakın partner şiddetine uğrayan kadınların doğum sonrası bebekle bağlanmalarında algılanan ebeveyn öz-yeterliğinin düzenleyici rolü
The moderating role of perceived parental self-efficacy in postpartum mother-infant bonding among women exposed to intimate partner violence during pregnancy
- Tez No: 1021137
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ EDA YILMAZER, DR. ÖĞR. ÜYESİ AHMET ALTINOK
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Psikoloji, Psychology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Beykoz Üniversitesi
- Enstitü: Lisansüstü Programlar Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Psikoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Klinik Psikoloji Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu araştırmada, hamilelik döneminde yakın partner şiddetine uğrayan kadınların doğum sonrası bebekle bağlanmalarında algılanan ebeveyn öz-yeterliğinin düzenleyici rolü incelenmiştir. Araştırma, korelasyonel desende yürütülmüş; 6-24 aylık bebeği olan 191 anneden öz-bildirim yoluyla toplanan veriler analiz edilmiştir. Katılımcılar Demografik Bilgi Formu, Kadına Yönelik Eş Şiddet Ölçeği, Doğum Sonrası Bağlanma Ölçeği ve Annenin Algıladığı Ebeveyn Öz-Yeterlik Ölçeği kullanılarak değerlendirilmiştir. Bulgular, hamilelik döneminde yakın partner şiddetinin doğum sonrası bağlanma sorunlarını pozitif ve anlamlı düzeyde yordadığını ortaya koymuştur. Algılanan ebeveyn öz-yeterliğinin, hamilelik döneminde yakın partner şiddeti ile doğum sonrası bağlanma arasındaki ilişkide düzenleyici rolünü test etmek için IBM SPSS 27 üzerinden Hiyerarşik Regresyon Analizi uygulanmıştır. Yapılan analiz sonucunda, algılanan ebeveyn öz-yeterliği toplam puanı ile üç alt boyutunun (Rahatlatıcı Davranışlar, Bebek Tepkilerini Okuma, Durumsal İnançlar) anlamlı düzenleyici etkiye sahip olduğu; buna karşın Bakım Verme Prosedürleri alt boyutunun düzenleyici etkisinin olmadığı belirlenmiştir. Algılanan ebeveyn öz-yeterliğinin güçlü negatif ana etkisi nedeniyle, yüksek ebeveyn öz-yeterliğine sahip annelerin, tüm şiddet düzeylerinde bağlanma sorunlarından daha düşük puan aldıkları bulunmuştur. Araştırma sonuçları, algılanan ebeveyn öz-yeterliğinin şiddet sonucu oluşabilecek bağlanma sorunlarını azaltmada yardımcı bir faktör olabileceğini göstermektedir. Bu bulguların, risk altındaki gruplarda anne-bebek bağını güçlendirmeye yönelik çalışmalara ve koruyucu ruh sağlığı uygulamalarına katkı sağlayabileceği düşünülmektedir.
Özet (Çeviri)
This study examined the moderating role of perceived parental self-efficacy in postpartum mother-infant bonding among women who experienced intimate partner violence during pregnancy. The research was conducted using a correlational design, and data collected through self-report from 191 mothers with infants aged 6-24 months were analyzed. Participants were assessed using the Demographic Information Form, the Intimate Partner Violence Against Women Scale, the Postpartum Bonding Scale, and the Perceived Maternal Parental Self-Efficacy Scale. The findings revealed that intimate partner violence during pregnancy positively and significantly predicted postnatal bonding problems. To test the moderating role of perceived parental self-efficacy in the relationship between intimate partner violence during pregnancy and postnatal bonding, a Hierarchical Regression Analysis was conducted using IBM SPSS 27. The analysis showed that the total score of perceived parental self-efficacy and its three sub-dimensions (Soothing Behaviors, Reading Infant Cues, and Situational Beliefs) had a significant moderating effect; however, the Care-Taking Procedures sub-dimension did not have a moderating effect. Due to the strong negative main effect of perceived parental self-efficacy, mothers with high parental self-efficacy were found to have lower bonding problem scores at all levels of violence. The results of the study indicate that perceived parental self-efficacy may be a contributing factor in reducing bonding problems that may arise as a result of violence. It is thought that these findings may contribute to studies aimed at strengthening the mother-infant bond in at-risk groups and to preventive mental health practices.
Benzer Tezler
- Characterization of NLRP13 in inflammasome activity
NLRP13'ün enflamasyon aktivitesindeki rolünün tanımlanması
MUSTAFA YALÇINKAYA
Yüksek Lisans
İngilizce
2015
Boğaziçi ÜniversitesiMoleküler Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı
Yükleniyor...
- Peripartum depresyon düzeyinin bağlanma ve duygusal farkındalık ile ilişkisi
Relationship between peripartum depression level with attachment and emotional awareness
AİŞETÜL KÜBRA BAYRAM
- The effects of maternal characteristics on prenatal attachment in first-time mothers
İlk kez anne olan kadınlarda annesel faktörlerin doğum öncesi bağlanmaya etkisi
HİLAL ÇERÇEL
- The relationship between marital adjustment, attachment, healthy lifestyle behavior and health concerns in pregnancy
Hamilelikte evlilik uyumu, bağlanma, sağlık şikayetleri ve sağlıklı yaşam biçimi davranışları arasındaki ilişki
EBRU YILDIRIMLI
- Gebelikte annesi COVİD-19 geçiren bebeklerin nörogelişimsel durumlarının bayley-3 testi ile değerlendirilmesi
Neurodevelopmental evaluation with bayley-III of infants born to mothers with COVİD-19 during pregnancy
DÜRDANE MERVE YILMAZ TELLİOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Sağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Yükleniyor...