Tip 2 diyabetli yetişkin obez kadın hastalarda diyabet öz yönetiminin biyokimyasal parametreler ile ilişkisi
The relationship between diabetes self-management and biochemical parameters in obese adult female patients with Type 2 diabetes
- Tez No: 1022529
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ ZEYNEP ÖZERSON
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Beslenme ve Diyetetik, Nutrition and Dietetics
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Haliç Üniversitesi
- Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışma, Tip 2 diyabetli yetişkin obez kadın hastalarda uygulanan 8 haftalık Akdeniz diyeti temelli bireyselleştirilmiş beslenme programı ve diyabet öz yönetim eğitiminin antropometrik ölçümler, biyokimyasal parametreler, besin tüketim örüntüsü ve diyabet öz yönetim düzeyi ile ilişkisini değerlendirmek amacıyla yürütülmüştür. Araştırma, Gaziosmanpaşa Eğitim ve Araştırma Hastanesi Diyetisyen Polikliniği'ne başvuran ve araştırma kriterlerini karşılayan 40 Tip 2 diyabetli yetişkin obez kadın hasta ile gerçekleştirilmiştir. Veriler; sosyodemografik bilgi formu, antropometrik ölçümler, biyokimyasal parametreler, 24 saatlik geriye dönük besin tüketim kaydı ve Diyabet Öz Yönetim Skalası kullanılarak 0. ve 8. haftalarda toplanmıştır. İstatistiksel analizlerde Shapiro-Wilk testi, Bağımlı Örneklem t-testi, Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi, Kruskal-Wallis testi ve Spearman korelasyon analizi kullanılmıştır. Katılımcıların vücut ağırlığı 88,06 ± 14,11 kg'dan 84,38 ± 12,80 kg'a, BKİ değeri ise 35,93 ± 4,58 kg/m²'den 34,43 ± 4,04 kg/m²'ye düşmüştür. Vücut ağırlığı ve BKİ değerlerindeki değişim istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p < 0,001). Açlık kan glukozu, total kolesterol, trigliserit ve LDL-kolesterol düzeylerinde anlamlı azalma saptanmıştır (p < 0,05). HDL-kolesterol düzeyinde artış görülmesine rağmen bu değişim istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p = 0,118). Diyabet Öz Yönetim Skalası toplam puanı 3,18 ± 1,76'dan 6,91 ± 1,62'ye yükselmiş ve bu artış istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p < 0,001). Başlangıçta Diyabet Öz Yönetim Skalası toplam puanı ile trigliserit düzeyi arasında anlamlı negatif yönlü ilişki saptanmış (r = -0,414; p = 0,008); 8. haftada ise Diyabet Öz Yönetim Skalası toplam puanı ile değerlendirilen antropometrik ve biyokimyasal parametreler arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmamıştır (p > 0,05). Besin tüketim kayıtlarında enerji, karbonhidrat ve doymuş yağ alımında anlamlı azalma; MUFA, omega-3 yağ asidi, posa, riboflavin, folat ve iyot alımında anlamlı artış belirlenmiştir. Yaş gruplarına göre diyabet süresi arasında anlamlı fark saptanırken, antropometrik, biyokimyasal ve Diyabet Öz Yönetim Skalası puanlarındaki değişimlerin yaş gruplarına göre farklılaşmadığı görülmüştür. Sonuç olarak, 8 haftalık Akdeniz diyeti temelli bireyselleştirilmiş beslenme programı ve diyabet öz yönetim eğitimi; Tip 2 diyabetli yetişkin obez kadın hastalarda vücut ağırlığı, BKİ, bazı biyokimyasal parametreler, besin tüketim örüntüsü ve diyabet öz yönetim düzeyinde olumlu değişimlerle ilişkili bulunmuştur. Ancak araştırmanın tek gruplu ve kontrolsüz tasarıma sahip olması nedeniyle sonuçlar nedensellik açısından dikkatli yorumlanmalıdır.
Özet (Çeviri)
This study was conducted to evaluate the association of an 8-week individualized nutrition program based on the Mediterranean diet and diabetes self-management education with anthropometric measurements, biochemical parameters, dietary intake patterns, and diabetes self-management levels in obese adult women with Type 2 diabetes. The study included 40 obese adult women with Type 2 diabetes who attended the Dietitian Outpatient Clinic of Gaziosmanpaşa Training and Research Hospital and met the study inclusion criteria. Data were collected at baseline and week 8 using a sociodemographic information form, anthropometric measurements, biochemical parameters, a 24-hour dietary recall, and the Diabetes Self-Management Scale. Statistical analyses included the Shapiro-Wilk test, paired samples t-test, Wilcoxon signed-rank test, Kruskal-Wallis test, and Spearman correlation analysis. Participants' body weight decreased from 88.06 ± 14.11 kg to 84.38 ± 12.80 kg, while body mass index decreased from 35.93 ± 4.58 kg/m² to 34.43 ± 4.04 kg/m². The changes in body weight and body mass index were statistically significant (p < 0.001). Significant decreases were observed in fasting blood glucose, total cholesterol, triglyceride, and LDL-cholesterol levels (p < 0.05). Although HDL-cholesterol levels increased, this change was not statistically significant (p = 0.118). The total Diabetes Self-Management Scale score increased from 3.18 ± 1.76 to 6.91 ± 1.62, and this increase was statistically significant (p < 0.001). At baseline, a statistically significant negative correlation was found between the total Diabetes Self-Management Scale score and triglyceride level (r = -0.414; p = 0.008). At week 8, no statistically significant correlation was found between the total Diabetes Self-Management Scale score and the evaluated anthropometric or biochemical parameters (p > 0.05). Dietary records showed significant decreases in energy, carbohydrate, and saturated fat intake, whereas significant increases were observed in monounsaturated fatty acid, omega-3 fatty acid, fiber, riboflavin, folate, and iodine intake. Diabetes duration differed significantly among age groups; however, changes in anthropometric measurements, biochemical parameters, and Diabetes Self-Management Scale scores did not differ significantly by age group. In conclusion, the 8-week individualized nutrition program based on the Mediterranean diet combined with diabetes self-management education was associated with favorable changes in body weight, body mass index, selected biochemical parameters, dietary intake patterns, and diabetes self-management levels in obese adult women with Type 2 diabetes. However, because the study used a single-group and uncontrolled design, the findings should be interpreted cautiously in terms of causality.
Benzer Tezler
- Tip 2 diyabetli hastalarda diyabet belirtilerinin uyku kalitesine etkisi
Effect of diabetes symptoms on sleep quality of patients with TYPE 2 diabetes
DERYA AKÇA
Yüksek Lisans
Türkçe
2016
Hemşirelikİnönü ÜniversitesiHemşirelik Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. SEYHAN ÇITLIK SARITAŞ
- Morbid obez hastalarda laparoskopik roux Y gastrik bypass ile biliopankreatik diversiyon ameliyatının erken dönem klinik ve metabolik sonuçlarının karşılaştırılması
Morbidly obese patients laparoscopic roux - Y gastric bypass biliopancreatic diversion with your surgery comparison of early clinical and metabolic
MUSTAFA TÜRKAY BELEN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2013
Genel Cerrahiİstanbul ÜniversitesiGenel Cerrahi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. NURETTİN UMUT BARBAROS
- Factors affecting the quality of life of patients with diabetes mellitus: A descriptive cross-sectional study
Diabetes mellitusu olan hastaların yaşam kalitesini etkileyen faktörler: Tanımlayıcı kesitsel bir çalışma
HARITH AHMED MOHAMMED MOHAMMED
Yüksek Lisans
İngilizce
2022
HemşirelikÇankırı Karatekin ÜniversitesiHemşirelik Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ MÜJGAN ONARICI
- Tip 2 diabetes mellitus tanılı hastalarda dispepsi sıklığı ve pankreatik ekzokrin yetmezlik ile ilişkisi
Frequency of dyspepia and its relationship with pancreatic exocrine insufficiency in patients diagnosed with Type 2 diabetes mellitus
EMRE ALBAYRAK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Aile HekimliğiSağlık Bilimleri ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. CAN ÖNER
DR. HATİCE ESİN TEMİZ
- 18 yaş üstü Eğitim Aile Sağlığı Merkezi'ne başvuran hastalarda serum magnezyum ile beden kitle indeksi ve serum lipit profili arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi
Evaluation of the relationship between serum magnesium, body mass index, and serum lipid profile in patients aged 18 and above admitted to a Training Family Health Center
SELMAN DURAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Aile HekimliğiSağlık Bilimleri ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. İBRAHİM SOLAK