Tip 2 diabetes mellitus tanılı hastalarda dispepsi sıklığı ve pankreatik ekzokrin yetmezlik ile ilişkisi
Frequency of dyspepia and its relationship with pancreatic exocrine insufficiency in patients diagnosed with Type 2 diabetes mellitus
- Tez No: 982978
- Danışmanlar: PROF. DR. CAN ÖNER, DR. HATİCE ESİN TEMİZ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
- Anahtar Kelimeler: Diyabet, Pankreas Ekzokrin Yetmezlik, Dispepsi, Postprandiyal Distress Sendromu, Diabetes, Pancreatic Exocrine Insufficiency, Dyspepsia, Postprandial Distress Syndrome
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Kartal Koşuyolu Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: 01.10.2024-31.12.2024 tarihleri arasında herhangi bir sebeple Kartal Dr. Lütfi Kırdar Şehir Hastanesi Pendik Diyabet Merkezi'ne başvuran Tip 2 Diabetes Mellitus tanılı yetişkin bireylerin dispepsi sıklığının belirlenmesi ve pankreatik ekzokrin yetmezlik ilişkisinin değerlendirilmesidir. Yöntem: Kesitsel nitelikteki araştırmamıza Kartal Dr. Lütfi Kırdar Şehir Hastanesi Pendik Diyabet Merkezi'ne başvuran, dahil edilme kriterlerine uyan 377 hasta dahil edilmiştir. Hastaların sosyodemografik bilgileri edinilmiş, önceden belirlenmiş veri toplama formları hastaya sorulmuştur. Hastaların rutin tetkikleri bakılıp, değerlendirilmiştir. Elde edilen veriler kullanılarak PEY, dispepsi, ppds ve eas sıklıkları belirlenmiş ve birbirleriyle karşılaştırılmıştır. Bulgular: Çalışmaya 377 katılımcı dahil edilmiştir. Katılımcıların %51,2 (n=193)'ü erkek %88,1 (n=332) evli ve %44.6(n=168)'i çalışmaktaydı. Katılımcıların yaş ortalaması 57,5(±9,9) yıldır. Katılımcıların ortanca diyabet yaşı 8 yıldır (min=0 max=43 yıl). Katılımcıların büyük çoğunluğu 0-10 yıllık bir diyabet yaşına sahipti (%72,9; n=275). 11-19 yıl arası diyabet yaşına sahip katılımcı oranı %15.1 (n=57) iken 20 yıl ve üstü diyabet yaşına sahip katılımcı oranı %11.9 (n=41)idi. Katılımcıların ortalama beden kitle indeksinin 28,9±3,2 kg/m2 olduğu görülmektedir. Katılımcıların boy ortalaması 165,5 ±7,6 cm, kilogram ortalamaları 79,1±8,6 kgdır. Katılımcıların PEY varlığı ile genel özellikleri arasındaki ilişkiler incelendiğinde PEY varlığı açısından cinsiyet, yaş, eğitim durumu anlamlı farklılık göstermektedir. PEY olan katılımcıların %56,3 (n=80)'i kadın iken %43,7 (n=62) erkektir (p=0,026). PEY olan katılımcıların %68,3(n=97)'ü 64 yaş ve altı iken, %31,7(n=45)'i 65 yaş ve üstüdür (p=0,019). Eğitim durumu açısından PEY olan katılımcıların %62,7si (n=89) ilkokul-ortaokul mezunu iken olmayanlarda bu oran %45,1 (n=106)(p=0,004)tür. PEY olan katılımcıların beden-kitle indeksi kategorileri incelendiğinde %1,4 (n=2) zayıf-normal grupta, %64,1 (n=91) kilolu grupta ve %34,5 (n=49) obez-morbid obez grupta olduğu görülmüştür (p=0,007). Diyabet yaşı açısından bakıldığında PEY tanısı olanların ortalama diyabet yaşının olmayanlara göre anlamlı olarak daha fazla olduğu görülmüştür. Katılımcıların %47,2 (n=178)'inde fonksiyonel dispepsi (fd) olduğu görülmektedir. FD varlığı açısından cinsiyetler arasında anlamlı bir farklılık bulunmaktadır. Kadın cinsiyette FD daha sıktır (p=0,004). Benzer şekilde 64 yaş ve altı grupta FD daha sık görülmektedir (p=0,002). FD varlığı ile eğitim durumu ve çalışma süresi arasında da anlamlı farklılıklar belirlenmiştir (p=0,000;p=0,002). FD tanısı olan hastaların %60,7si (n=108) kilolu, %36,5 (n=65) obez veya morbid obez iken normal grupta bu oran %2,8 (n=5) olarak belirlenmiştir (p=0,001). FD tanısı olan katılımcıların %64,0 (n=114)'ının 10 yıl ve altı diyabet yaşı mevcut iken, %21,3 (n=38)'i 11-19 yıl arası ve %14,6 (n=26)'sının 20 yıl ve üstü diyabet yaşı vardı. Sonuç: Çalışmamızın sonucunda pankreatik ekzokrin yetmezliğin tip 2 diabetes mellituslu hastalarda dispepsinin en sık nedeni olabileceğini ve farklı nedene bağlı dispepsisi olan tip 2 diabetes mellituslu hastalarda da sıklıkla birliktelik göstereceğini düşündük. Çalışmamızdaki bulgulara göre tip 2 diabetes mellituslu hastaların dispeptik yakınmaları varlığında pankreas ekzokrin yetmezliği açısından değerlendirilmesini sağlayarak bu yetmezlik görüldüğünde tedavisini şekillendirmek, bu sayede hastaların konforunu ve tedavi uyumlarını kolaylaştırmak önerilebilir. Bu konuda daha büyük merkezlerde ve kısıtlamaları azaltarak uzun süreli çalışmalar yapmak PEY ve dispepsi ilişkisini daha kesin bir şekilde belirlememize ve çıkarımlarda bulunmamıza olanak sağlayacaktır.
Özet (Çeviri)
Objective: To determine the frequency of dyspepsia and to evaluate the relationship between pancreatic exocrine insufficiency in adult individuals with Type 2 Diabetes Mellitus who applied to Kartal Dr. Lütfi Kırdar City Hospital Pendik Diabetes Center for any reason between 01.10.2024-31.12.2024. Method: In our cross-sectional study, 377 patients who applied to Kartal Dr. Lütfi Kırdar City Hospital Pendik Diabetes Center and met the inclusion criteria were included. Sociodemographic information of the patients was obtained and predetermined data collection forms were asked to the patients. Routine tests of the patients were examined and evaluated. Using the data obtained, the frequencies of EPI, dyspepsia, PDS and EPS were determined and compared with each other. Results: The study included 377 participants. 51.2% (n=193) were male, 88.1% (n=332) were married and 44.6% (n=168) were employed. The mean age of the participants was 57.5(±9.9) years. The median age for diabetes was 8 years (min=0 max=43 years). The majority of participants had a diabetes age of 0-10 years (72.9%; n=275). The proportion of participants with 11-19 years of diabetes was 15.1% (n=57), while the proportion of participants with 20 years or more of diabetes was 11.9% (n=41). The mean body mass index of the participants was 28.9±3.2 kg/m2. The mean height of the participants was 165.5±7.6 cm and the mean weight was 79.1±8.6 kg. When the relationships between the presence of PD and general characteristics of the participants were analyzed, gender, age, and educational status showed significant differences in the presence of PD. While 56.3% (n=80) of the participants with PEY were female, 43.7% (n=62) were male (p=0.026). While 68.3% (n=97) of the participants with PEY were 64 years and younger, 31.7% (n=45) were 65 years and older (p=0.019). In terms of educational status, 62.7% (n=89) of the participants with PEY were primary or secondary school graduates, while this rate was 45.1% (n=106) (p=0.004). When the body-mass index categories of the participants with PEY were analyzed, 1.4% (n=2) were in the underweight-normal group, 64.1% (n=91) in the overweight group and 34.5% (n=49) in the obese-morbid obese group (p=0.007). In terms of age at diabetes, it was observed that the mean age at diabetes was significantly higher in those with a diagnosis of PEY compared to those without. It was observed that 47.2% (n=178) of the participants had functional dyspepsia. There is a significant difference between genders in terms of the presence of functional dyspepsia. Functional dyspepsia was more common in the female gender (p=0.004). Similarly, functional dyspepsia was more common in the group aged 64 years and younger (p=0.002). Significant differences were also found between the presence of functional dyspepsia and educational status and working time (p=0.000;p=0.002). While 60.7% (n=108) of patients with functional dyspepsia were overweight, 36.5% (n=65) were obese or morbidly obese, this rate was 2.8% (n=5) in the normal group (p=0.001). Among the participants with functional dyspepsia, 64.0% (n=114) had a diabetes age of 10 years or less, 21.3% (n=38) had a of 20 years or more. Conclusion: As a result of our study, we concluded that pancreatic exocrine insufficiency may be the most common cause of dyspepsia in patients with type 2 diabetes mellitus and may be frequently associated with type 2 diabetes mellitus patients with dyspepsia due to different causes. According to the findings of our study, it may be recommended that patients with type 2 diabetes mellitus should be evaluated for pancreatic exocrine insufficiency in the presence of dyspeptic complaints in order to shape the treatment when this insufficiency is seen, thus facilitating the comfort and treatment compliance of patients. Conducting long-term studies in larger centers and with fewer limitations will allow us to determine the relationship between PEY and dyspepsia more precisely and to make inferences.
Benzer Tezler
- Gerçek yaşam verileri ile pankreas ekzokrin yetmezliği: Bir kohort çalışması
Pancreatic exocrine insufficiency with real-life data: A cohort study
GİZEM SULTAN KÜRTÜL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
İç HastalıklarıMersin Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ORHAN SEZGİN
- Tip 2 diabetes mellitus hastalarında üst gastrointestinal sistem endoskopi ve histopatoloji bulgularının değerlendirilmesi
Evaluation of upper gastrointestinal system endoscopy and histopathology findings in Type 2 diabetes mellitus patients
FATMA TENNUR GENÇ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
İç HastalıklarıAkdeniz Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. RAMAZAN SARI
- Tip 2 diabetes mellituslu hastalarda proton pompa inhibitörlerinin glisemik kontrol üzerine olan etkileri
The effect of the proton pump inhibitors on the glycemic control of the patients with type 2 diabetes mellitus
BURÇAK EVREN TAŞDOĞAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
GastroenterolojiÇukurova ÜniversitesiGastroenteroloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HİKMET AKKIZ
- Hipertansiyon ve/veya diyabetes mellitus hastalarında nonalkolik yağlı karaciğer hastalığı(NAYKH) sıklığı ve NAYKH saptanan hastalarda prokalsitonin düzeylerinin araştırılması
Investigation of the levels of procaltitonin in patientswith nonalcolic fatty liver disease (NAFLD) in patients with hypertension and / or diabetes mellitus
TUGAY ATASEVER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
İç HastalıklarıNamık Kemal Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ SONAT PINAR KARA
- Diyabetes mellitus ve oral glukoz tolerans testi bozuk olan hastalarda dispeptik yakınmaların ve irritabl barsak sendromunun sıklığı ve yaşam kalitesi üzerine olan etkilerinin değerlendirilmesi
In patients with impaired oral glucose tolerance and diabetes mellitus evaluation of the effects of dyspepsia and irritable bowel syndrome on quality of life
SEZAİ KALKAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2013
GastroenterolojiÇanakkale Onsekiz Mart Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. ERDEM AKBAL