Yenidoğan yoğun bakım ünitesinde hipoglisemi tanısıyla diazoksit tedavisi alan hastalarda hormon profili, laboratuvar bulguları, klinik gidiş ve yan etkilerinin değerlendirmesi
Evaluation of hormone profile, laboratory findings,clinical course,and adverse effects in neonates with hypoglycemia treated with diazoxide in the neonatal intensive care unit
- Tez No: 1023540
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ BURCU CEBECİ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Diazoksit, Hiperinsülinemik Hipoglisemi, Hormonal Profil, İlaç Güvenliliği, Yan Etki, Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesi, Diazoxide, Hyperinsulinemic Hypoglycemia, Hormonal Profile, Drug Safety, Side Effects, Neonatal Intensive Care Unit
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Yenidoğan döneminde hipoglisemi, santral sinir sisteminin yüksek glukoz gereksinimi nedeniyle erken tanı ve tedavi gerektiren önemli bir klinik problemdir. Yenidoğanlarda hipogliseminin nedenleri arasında hiperinsülinemik hipoglisemi, en sık karşılaşılan metabolik etiyolojilerden biri olarak öne çıkmaktadır. Çalışmanın amacı, hiperinsülinemik hipoglisemi tanısıyla diazoksit alan yenidoğanlarda hormon profilini, laboratuvar bulgularını, klinik sonuçları ve yan etkileri incelemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışma, 1 Ocak 2020–30 Ocak 2026 arasında SBÜ Sultangazi Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi YYBÜ'sünde hipoglisemi (glukoz eşiği 47 mg/dL) ile izlenen 142 yenidoğanın retrospektif-kesitsel analizidir. Olguların 38'i (%26,8) diazoksit almış, 104'ü (%73,2) diazoksitsiz izlenmiştir. Primer sonlanım ölçütü, gruplar arası hormon profillerinin karşılaştırılmasıdır. Hormonlar için regresyon modelleri, diazoksit kullanımını öngören değişkenler için çok değişkenli lojistik regresyon ve klinik sonlanımlar için eğilim skoruna dayalı, tedavi olasılığının ters olasılığına göre ağırlıklandırma (IPTW) uygulanmıştır. Bulgular: Diazoksit alan grupta preterm doğum (%78,9), şiddetli hipoglisemi (<25 mg/dL; %44,7), patent duktus arteriozus (PDA; %18,4) ve sepsis (%42,1) daha sık; hemoglobin ve hematokrit daha düşüktür. Çok değişkenli analizde diazoksit kullanımını bağımsız olarak öngören faktörler erkek cinsiyet (aOR 3,72), şiddetli hipoglisemi (aOR 11,00), PDA (aOR 5,16), sepsis (aOR 3,74) ve daha düşük hemoglobindir (aOR 0,84; her 1 g/dL artış için). Hormon analizlerinde serum insülin düzeyi diazoksit grubunda daha yüksektir (medyan 5,29 vs 3,11 mU/L; p=0,007) ve düzeltilmiş analizde de anlamlı kalmıştır (geometrik ortalama oranı 1,68). Kortizol, büyüme hormonu ve tiroid stimülan hormon, Adrenokortikotropik Hormon ve C- peptid açısından fark saptanmamış; serbest T4'teki ham analizde gözlenen fark, düzeltme olunca kaybolmuştur. Diazoksit medyan 6. günde başlanmış, olguların %50'sinde doz artırılmış, tedavi süresi medyan 37 gün ve taburculuk dozu ortalama 6,25 mg/kg/gün olarak düzenlenmiştir. Sonuç: Diazoksit alan olgularda insülinin karıştırıcılardan bağımsız olarak yüksek bulunması hiperinsülinizmi destekler; kısa dönem olumsuz sonlanımların bir kısmı başlangıçtaki kliniğin ağırlığına bağlı endikasyon yanlılığıyla açıklanabilir. Uzun dönemli nörogelişimsel sonuçlar prospektif doğrulamayı gerektirir. viii
Özet (Çeviri)
Aim: Neonatal hypoglycemia is a major clinical problem that requires early diagnosis and treatment because of the central nervous system's high glucose demand during this period. Among the causes of neonatal hypoglycemia, hyperinsulinemic hypoglycemia is one of the most common metabolic etiologies. This study aims to evaluate the hormonal profile, laboratory findings, clinical outcomes, and adverse effects in neonates treated with diazoxide for hyperinsulinemic hypoglycemia. Materials and Methods: This retrospective cross-sectional study analyzed 142 neonates followed for hypoglycemia (glucose threshold: 47 mg/dL) in the Neonatal Intensive Care Unit between January 1, 2020, and January 30, 2026. Of these, 38 infants (26.8%) received diazoxide, while 104 (73.2%) were managed without diazoxide. The primary outcome was differences in hormonal profiles between the groups. Regression models were used for hormone analyses, multivariable logistic regression was applied to identify predictors of diazoxide use, and propensity score- based inverse probability of treatment weighting was used for clinical outcomes. Results: Preterm birth (78.9%), severe hypoglycemia (<25 mg/dL; 44.7%), patent ductus arteriosus (PDA; 18.4%), and sepsis (42.1%) were more frequent in the diazoxide group, which also had lower hemoglobin and hematocrit levels. In multivariable analysis, independent predictors of diazoxide use were male sex (aOR 3.72), severe hypoglycemia (aOR 11.00), PDA (aOR 5.16), sepsis (aOR 3.74), and lower hemoglobin (aOR 0.84 per 1 g/dL increase). In hormone analyses, serum insulin levels were higher in the diazoxide group (median 5.29 vs 3.11 mU/L; p=0.007), and this difference remained significant after adjustment (geometric mean ratio 1.68). No significant differences were found in cortisol, GH, TSH, ACTH and C-peptide; the crude difference in free T4 disappeared after adjustment. Diazoxide was initiated on median day 6, the dose was increased in 50% of cases, median treatment duration was 37 days, and the median discharge dose was 6.25 mg/kg/day. Conclusion: Higher insulin levels in diazoxide-treated infants, independent of confounders, support the diagnosis of hyperinsulinism. Some of the short-term adverse x outcomes may be explained by indication bias and baseline clinical severity. Prospective studies are needed to confirm long-term neurodevelopmental outcomes.
Benzer Tezler
- Yenidoğanlarda diazoksit kullanımının nekrotizan enterokolit sıklığına etkisi
Başlık çevirisi yok
SEVGİCAN ŞAHİN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıOndokuz Mayıs ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HASİBE CANAN SEREN
- Yenidoğan döneminde dirençli ve uzamış hipoglisemi: Risk faktörleri, izlem ve prognoz
Resistant and prolonged hypoglycemia in neonatal period: Risk factors, follow-up and prognosis
ALPER BAYRAKTAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıOndokuz Mayıs ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HASİBE CANAN AYGÜN
- Prematüre yenidoğanlarda eritrosit süspansiyonu transfüzyonu ile nekrotizan enterokolit ilişkisi
The association of red blood cell transfusions with necrotizing enterocolitis in premature infants
ASLI DURMUŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2017
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıTrakya ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. RIDVAN DURAN
- Hipoksik iskemik ensefalopati tanısıyla yenidoğan yoğun bakım ünitesinde izlenen bebeklerde yenidoğan işitme tarama testlerinin sonuçlarının değerlendirilmesi
Evaluation of the results of newborn hearing screening tests in infants who were followed up in the neonatal intensive care unit with the diagnosis of hypoxic ischemic encephalopathy
MERVE BETÜL SOLMAZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AYŞEGÜL ZENCİROĞLU
- Yenidoğan yoğunbakım ünitesinde respiratuar distres tanısı alan olgularda surfaktan tedavisi sonuçlarının retrospektif değerlendirilmesi
Resrospective evaluation of surfactant therapy results on newborn followed up with the diagnosis of respiratory distress syndrome in the newborn intensive care unit
BURCU DEDE
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2009
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıOndokuz Mayıs ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ŞÜKRÜ KÜÇÜKÖDÜK