Geri Dön

“Archeologist of morning”: Reconfigurations of myth and self in Charles Olson's later Maximus Poems

“Sabahın arkeoloğu”: Charles Olson'ın geç dönem Maximus Şiirleri'nde yeniden şekillenen mitos ve benlik

  1. Tez No: 1024175
  2. Yazar: UĞUR ERTÜRK
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. ÖZGE ÖZBEK AKIMAN
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Amerikan Kültürü ve Edebiyatı, American Culture and Literature
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: İngilizce
  9. Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Amerikan Kültürü ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Amerikan Kültürü ve Edebiyatı Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Şiirde projektif poetikanın temellerini atan Charles Olson, yirminci yüzyılın ortalarındaki şiir anlayışına derin bir etki bırakmıştır. Tarih, mit ve arkeoloji, Olson'ın yazarlık hayatı boyunca ilgi duyduğu temel alanlar olup bunları projektif, dinamik ve açık biçimli şiirine uyarlar. Bu bağlamda söz konusu enerjik“insan evreni”ni keşfetmek amacıyla kendi sözleriyle“sabahın arkeoloğu”görevini üstlenir. Olson; ilk olarak Maximus Şiirleri'nde“arkaik”olanı, yurt edindiği Gloucester'ın tarihî bağlamında ele alır. İlk iki cilt; günlük yaşamdan tarihî anlatılara, denizcilik faaliyetlerine, Amerikan yerlilerine ve Gloucester'ın ilk Avrupalı yerleşimcilerine kadar çeşitli konuları içermektedir. Ancak üçüncü ciltte önemli bir değişiklik göze çarpar. Bu ciltte mit, yalnızca kurgusal anlatıların kalıntıları olarak değil, insanlığın deneyim ve algı şablonuna kazınmış tezahürler olarak yeniden ele alınır. Olson bu ciltte, insan düşleminin kozmolojik varsayımlarının bütün boyutlarını şiirin arkeolojik alanı olarak tanımlar ve özgün coğrafî bakış açısından miti yeniden düzenleyip benliği yapılandırır. Mitin yeniden düzenlenmesi ve benliğin dinamik, ucu açık ve merkezkaç bir oluşum olarak yapılandırılması, ölümünden sonra yayımlanan Maximus Şiirleri'nin çarpıcı özellikleridir.“Mythopoesis”(mit üretimi) ve“autopoiesis”(benlik oluşturma) bu ciltte esas mesele haline gelmiştir. Diğer bir deyişle insanı yeniden tanımlama hususundaki önermelerin girift neticesi ve şiirsel üslup, Olson'ın ömürlük projesindeki yeni insanla eşleşir. Bu tez; Olson'ın son dönem şiirlerinde yeniden şekillenen mitlerin, şairin çok katmanlı yorumlamalarından doğan kavramsal çerçeve ve poetikasının merkezinde yer alarak yeni bir benlik algısı oluşturduğunu ileri sürmektedir.

Özet (Çeviri)

Laying the foundation for the projective formula in poetry, Charles Olson made a profound impact on the mid-twentieth century poetics. History, myth and archeology were central areas of interest for Olson throughout his writing life, and he incorporated these into his projective, dynamic and open-form poetry. Accordingly, in his own words, he assumed the duty of“an archaeologist of morning”in a bid to explore this energetic“human universe.”In his Maximus Poems, he initially delves into the“archaic”in the context of the history of his adopted hometown, Gloucester. The first two volumes comprise poems covering a variety of topics, from daily life to historical accounts, maritime activities, Native Americans and Gloucester's first European settlers. In the third volume, however, a significant change is evident. In this volume, myth is reinterpreted as manifestations engraved in humanity's blueprint of experience and perception, not as mere leftover of fabricated stories. Identifying the whole gamut of cosmological speculation of human imagination as a poetic archeological site, Olson configures myth and the self, from a home-grown geographical viewpoint in the volume. His method of reconfiguring myth and the self as a dynamic, open-ended and centrifugal formation are striking peculiarities within the posthumously published framework of later Maximus Poems. Mythopoesis (myth-making) and autopoiesis (self-making) emerge as the major concerns in this particular volume. That is, the intricate culmination of the propositions in his life-long project of redefining human and the poetic diction match Olson's new human. This thesis argues that the reconfiguring of myths in Olson's late poetry lies at the center of the conceptual framework and poetics emerging from the poet's multilayered interpretations, enabling the configuration of a renewed sense of the self.

Benzer Tezler

  1. Nevşehir Ovaören kazılarında bulunan seramiklerin tarihlenmesi, köken tayinleri ve üretim teknolojilerinin incelenmesi

    Dating of ceramics found in Nevsehir Ovaoren excavation, investigation of origin and production technology

    MEHMET KAPLAN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Fizik ve Fizik MühendisliğiGazi Üniversitesi

    Fizik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. PERVİN ARIKAN

  2. Anadolu'da Urartu savaş aletleri bezeme sanatı

    Art of decoration on Urartian War Tools in Anatolia

    FARSHID IRAVANI GHADIM

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2007

    Arkeolojiİstanbul Üniversitesi

    Arkeoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖNDER BİLGİ

  3. Ürgüp yöresi havlı dokumaları

    Carpet weavings of Ürgüp region

    SAGIP TAVLAŞOĞLU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Sanat TarihiAtatürk Üniversitesi

    Temel Eğitim Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALİ MURAT AKTEMUR

  4. Artemis Brauronia kültü

    The cult of Artemis Brauronia

    SÜHEYLA HOLTA EŞEN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    ArkeolojiSelçuk Üniversitesi

    Arkeoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ASUMAN BALDIRAN

  5. Bezeklik duvar resimlerindeki 9. tapınak pranidhi sahnelerinin desen ve tasvir analizi

    The pattern and depiction analysis of the temple pranidhi scenes in the bezeklik mural paintings

    GÜNEŞ AYIRTIR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Güzel SanatlarMarmara Üniversitesi

    Geleneksel Türk Sanatları Ana Sanat Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ŞEHNAZ BİÇER ÖZCAN