Geri Dön

Acil servise kafa travması ile başvuran tekrarlayan kontrastsız beyin bilgisayarlı tomografi görüntülemesi yapılmış hastaların radyolojik değişikliklerinin ve klinik özelliklerinin tanımlanması

Characterization of radiological changes and clinical features in patients presenting to the emergency department with head trauma who underwent repeated non-contrast computed tomography scans of the brain

PDF İndir

  1. Tez No: 1024256
  2. Yazar: FAHRİYE NAZ ERDİL GÜNDÜZ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. SERDAR ÖZDEMİR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Acil Tıp, Emergency Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Acil servis, kafa travması, travmatik beyin hasarı, tekrarlayan beyin bilgisayarlı tomografi, radyolojik progresyon, Emergency department, head trauma, traumatic brain injury, repeat brain computed tomography, radiological progression
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Acil Tıp Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

maç: Bu çalışmanın amacı, acil servise akut kafa travması ile başvuran ve izlem sürecinde tekrarlayan kontrastsız beyin bilgisayarlı tomografi (tBBT) görüntülemesi yapılan erişkin hastalarda radyolojik değişikliklerin ve klinik özelliklerin tanımlanmasıdır. Ayrıca tBBT'de saptanan bulguların klinik izlem, tedavi, yatış, yoğun bakım veya operasyon kararına etkisi değerlendirilerek, tBBT'nin gerçek klinik katkısının ortaya konması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma tek merkezli, prospektif, gözlemsel ve tanımlayıcı nitelikte yürütüldü. Çalışmaya 01.04.2025–01.04.2026 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi İstanbul Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Tıp Kliniğine travma sonrası ilk 24 saat içinde akut kafa travması nedeniyle başvuran, acil servis izlemi sırasında en az iki kez kontrastsız BBT görüntülemesi yapılan, 18 yaş ve üzerinde olan ve çalışmaya katılmayı kabul eden hastalar dahil edildi. Hastaların demografik özellikleri, başvuru vital bulguları, nörolojik değerlendirmeleri, travma mekanizmaları, eşlik eden yaralanmaları, laboratuvar bulguları, ilk ve tBBT bulguları, tBBT istem nedenleri, tedavi gereksinimleri ve klinik sonlanımları kaydedildi. Tekrarlayan BBT'nin klinik katkısını değerlendirmek amacıyla“Klinik olarak anlamlı/önemli tekrar BBT sonucu”(KatBT) tanımı kullanıldı. KatBT, tekrarlayan BBT'de saptanan yeni veya progresif bulgunun klinik izlem, tedavi, yatış, yoğun bakım veya operasyon kararında anlamlı değişikliğe yol açması olarak tanımlandı. Bulgular: Çalışmaya toplam 365 hasta dahil edildi. Hastaların 256'sının (%70) erkek, 109'unun (%30) kadın ve yaşlarının ortancasının 40 (24–61) yıl olduğu saptandı. Başvuru total Glasgow Koma Skalası (GKS) skoru medyanı 15 (15–15) olarak saptandı. Hastaların 330'u (%90) hafif, 22'si (%6) orta ve 13'ü (%3,6) ağır GKS kategorisindeydi. En sık travma mekanizması motosiklet kazasıydı [106 hasta (%29)]. Bunu aynı seviyeden düşme [71 hasta (%19)], araç dışı trafik kazası [57 hasta (%16)] ve yüksekten düşme [54 hasta (%15)] izledi. Hastaların 253'ünde (%69) yüksek enerjili travma, 268'inde (%73) eşlik eden ekstrakraniyal yaralanmalı travmatik beyin hasarı mevcuttu. Başvuru BBT'de 126 hastada (%35) travmatik beyin hasarı bulgusu, 124 hastada (%34) klinik açıdan önemli travmatik beyin hasarı saptandı. İlk BBT'de en sık görülen patolojiler kafatası kırığı [75 hasta (%21)], subdural hematom [74 hasta (%20)] ve travmatik subaraknoid kanamaydı [62 hasta (%17)]. İlk BBT ile tBBT arasındaki süre medyanı 3,80 saat (2,72–4,40) idi. TBBT istem nedenleri arasında en sık başvuru BBT'de patoloji varlığı [101 hasta (%28)] ve yüksek enerjili travma nedeniyle takip [86 hasta (%24)] yer aldı. Tekrarlayan BBT'de radyolojik olarak yeni veya progresif patoloji 33 hastada (%9,0) saptandı. Bu bulguların klinik izlem, tedavi, yatış, yoğun bakım veya operasyon kararında değişikliğe yol açtığı, yani KatBT saptanan hasta sayısı ise 17 (%4,7) idi. Klinik olarak anlamlı tekrar BBT sonucu saptanan hastalarda başvuru GKS kategorisi daha kötüydü ve orta/ağır GKS kategorisindeki hasta oranı daha yüksekti (p<0,01). Bu grupta başvuruda uyanıklık bozukluğu, bilinç içeriği bozukluğu, bilinç durumunda değişiklik ve kraniyal nörolojik defisit daha sık izlendi (tümü için p<0,01). Travma şiddeti açısından KatBT saptanan grupta ISS ≥16 oranı daha yüksekti (p<0,01). Ayrıca eşlik eden ekstrakraniyal yaralanmalı travmatik beyin hasarı, toraks yaralanması ve maksillofasiyal yaralanma bu grupta daha sık bulundu. Başvuru BBT'de klinik açıdan önemli travmatik beyin hasarı, kafatası kırığı, pnömosefali, kontüzyon ve subdural hematom varlığı KatBT saptanan hastalarda anlamlı olarak daha yüksekti. Takip sürecinde yeni nörolojik bulgu/semptom, takipte uyanıklık bozukluğu, nörolojik/mental durumda kötüleşme ve entübasyon/ileri havayolu gereksinimi de KatBT saptanan grupta daha sık izlendi (tümü için p<0,01). Tekrarlayan BBT ile acil servisten taburcu edilen 110 hastanın hiçbirinde poliklinik kontrollerinde yatış gerektiren travmatik beyin hasarı saptanmadı (%0; %95 güven aralığı 0–3,3). Sonuç: Bu çalışmada, acil serviste akut TBH ön tanısı ile izlenen ve tBBT uygulanan hastalarda KatBT oranı düşük olmakla birlikte, tBBT'nin klinik olarak seçilmiş hasta grubunda anlamlı katkı sağlayabildiği gösterildi. Başvuru nörolojik durumunun kötü olması, yüksek yaralanma şiddeti, başvuru BBT'de klinik açıdan önemli travmatik beyin hasarı varlığı ve takip sürecinde nörolojik kötüleşme gelişmesi, tBBT'nin klinik katkı sağlama olasılığını artıran başlıca özellikler olarak öne çıktı. Bulgular, tBBT'nin tüm hastalarda rutin ve ayrım gözetmeyen bir uygulama olarak değil; seri nörolojik değerlendirme, travma şiddeti, başlangıç BBT bulguları ve klinik seyirle bütünleşen seçici bir karar destek aracı olarak kullanılmasının daha uygun olabileceğini düşündürmektedir.

Özet (Çeviri)

Objective: The aim of this study was to describe the radiological changes and clinical characteristics of adult patients who presented to the emergency department with acute head trauma and underwent repeated non-contrast brain computed tomography (CT) during follow-up. In addition, this study aimed to evaluate the impact of findings detected on repeat brain CT on clinical observation, treatment, hospitalization, intensive care admission, or surgical decision-making, and to determine the true clinical contribution of repeat brain CT. Materials and Methods: This was a single-center, prospective, observational, and descriptive study. Patients aged 18 years or older who presented to the Emergency Medicine Clinic of Sağlık Bilimleri University, Istanbul Umraniye Training and Research Hospital between April 1, 2025 and April 1, 2026 within the first 24 hours after trauma due to acute head trauma, underwent at least two non-contrast brain CT examinations during emergency department follow-up, and agreed to participate in the study were included. Demographic characteristics, admission vital signs, neurological assessments, trauma mechanisms, associated injuries, laboratory findings, initial and repeat brain CT findings, indications for repeat brain CT, treatment requirements, and clinical outcomes were recorded. To assess the clinical contribution of repeat brain CT, we defined a“management-altering repeat CT finding”as a new or progressive finding detected on repeat brain CT that led to a meaningful change in clinical observation, treatment, hospitalization, intensive care admission, or surgical decision-making. Results: A total of 365 patients were included in the study. Of these, 256 (70%) were male and 109 (30%) were female, with a median age of 40 years (24–61). The median total Glasgow Coma Scale (GCS) score at admission was 15 (15–15). According to GCS severity categories, 330 patients (90%) had mild, 22 (6%) had moderate, and 13 (3.6%) had severe head injury. The most common trauma mechanism was motorcycle accident [106 patients (29%)], followed by same-level fall [71 patients (19%)], pedestrian traffic accident [57 patients (16%)], and fall from height [54 patients (15%)]. High-energy trauma was present in 253 patients (69%), and traumatic brain injury with associated extracranial injury was observed in 268 patients (73%). Traumatic brain injury findings were detected on initial brain CT in 126 patients (35%), and clinically important traumatic brain injury was identified in 124 patients (34%). The most common findings on initial CT were skull fracture [75 patients (21%)], subdural hematoma [74 patients (20%)], and traumatic subarachnoid hemorrhage [62 patients (17%)]. The median interval between initial and repeat brain CT was 3.80 hours (2.72–4.40), corresponding to 228 minutes (163–264). The most common indications for repeat brain CT were the presence of pathology on initial CT [101 patients (28%)] and follow-up due to high-energy trauma [86 patients (24%)]. Radiological progression, defined as a new or progressive finding on repeat brain CT, was detected in 33 patients (9.0%). A management-altering repeat CT finding was identified in 17 patients (4.7%) in the overall study population. Patients with a management-altering repeat CT finding had worse admission GCS categories, with a higher proportion of moderate and severe GCS categories (p<0.01). Impaired arousal, impaired content of consciousness, altered mental status, and cranial neurological deficit at admission were more frequent in this group (p<0.01 for all). In terms of injury severity, the rate of ISS ≥16 was higher among patients with a management-altering repeat CT finding (p<0.01). Traumatic brain injury with associated extracranial injury, thoracic injury, and maxillofacial injury were also more common in this group. Clinically important traumatic brain injury, skull fracture, pneumocephalus, contusion, and subdural hematoma on initial brain CT were significantly more frequent among patients with a management-altering repeat CT finding. During follow-up, new neurological signs or symptoms, impaired arousal, neurological/mental status deterioration, and the need for intubation or advanced airway management were also more common in patients with a management-altering repeat CT finding (p<0.01 for all). Among the 110 patients discharged from the emergency department after repeat brain CT, none were found to have traumatic brain injury requiring hospitalization during outpatient follow-up (0%; 95% CI 0–3.3). Conclusion: In this study, although the rate of management-altering repeat CT findings was low among patients followed in the emergency department for acute head trauma who underwent repeat brain CT, repeat imaging provided clinically meaningful contribution in a selected patient group. Poor neurological status at admission, high injury severity, the presence of clinically important traumatic brain injury on initial brain CT, and neurological or mental status deterioration during follow-up emerged as the main features associated with an increased likelihood of clinical contribution from repeat brain CT. These findings suggest that repeat brain CT should not be used as a routine and indiscriminate practice in all patients, but rather as a selective decision-support tool integrated with serial neurological assessment, injury severity, initial CT findings, and clinical course.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    857274

    Acil servise başvuran travmatik intrakranial patolojilere sahip hastalarda; kontrol tomografinin sonlanıma etkisi

    In patients with traumatic intracranial pathologies applying to the emergency department; effect of control tomography on finish

    OSMAN EMRE EDİRNELİOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Acil TıpAydın Adnan Menderes Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. YUNUS EMRE ÖZLÜER

  2. Tez No

    414875

    Acil servise başvuran kafa travması olgularında optik sinir kılıf çapının tekrarlayan yatak başı ultrasonografik ölçümünün tanıdaki ve hasta takibindeki yeri

    Role of consecutive bedside ultrasonographic measurement of optic nerve sheath diameter in diagnostic and follow up of patients presenting with head trauma in emergency department

    ÖZGE DAĞTEKİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    İlk ve Acil YardımEge Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. FUNDA KARBEK AKARCA

  3. Tez No

    454074

    Acil servise başvuran künt kafa travmalı hastalarda çekilen kontrol beyin tomografisinin yararlılığı

    The usefulness of control brain tomography taken in patients with blunt head trauma in the emergency department

    YUSUF KARANCI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    İlk ve Acil YardımAkdeniz Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. CEM OKTAY

  4. Tez No

    118602

    Acil servise kafa travması ile başvuran çocuklarda travmatik beyin yaralanması ve kafa kemiği fraktürü saptanan olguların analizi

    Analysis of patients with skull fractures and traumatic brain injuries in children admitted to the emergency department with head injury

    MURAT ÖZSARAÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2002

    İlk ve Acil YardımDokuz Eylül Üniversitesi

    İlk ve Acil Yardım Ana Bilim Dalı

    Y.DOÇ.DR. ÖZGÜR KARCIOĞLU

  5. Tez No

    647414

    Acil servise kafa travması ile başvuran hastaların retrospektif analizi ve ölçülen optik sinir kılıf çapı değerlerinin klinik bulgular ile ilişkisi

    The retrospective analysis of the patients who presented with head trauma to the emergency department and the relationship between the measured optic nerve sheath diameter values and clinical findings

    GÖKHAN KARAMİŞE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    İlk ve Acil YardımAfyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ OYA AKPINAR ORUÇ

Geri Dön