Meme kanseri sağ kalım hastalarında tamoksifen kullananlar, aromataz inhibitörü kullananlar ve endokrin tedavi kullanmayanlar arasında Vajinal Sağlık İndeksi (VHI) skorlarının karşılaştırılması
Comparison of vaginal health index scores among breast cancer survivors using tamoxifen, using aromatase inhibitors, and not receiving endocrine therapy
- Tez No: 1025674
- Danışmanlar: DOÇ. DR. AYŞE DENİZ ERTÜRK COŞKUN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Kadın Hastalıkları ve Doğum, Obstetrics and Gynecology
- Anahtar Kelimeler: meme kanseri, tamoksifen, aromataz inhibitörü, menopozun genitoüriner sendromu, Vajinal Sağlık İndeksi, breast cancer, tamoxifen, aromatase inhibitor, genitourinary syndrome of menopause, Vaginal Health Index
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmada meme kanseri sağ kalım hastalarında tamoksifen kullananlar, aromataz inhibitörü kullananlar ve adjuvan endokrin tedavi kullanmayanlar arasında Vajinal Sağlık İndeksi (VHI) toplam skoru ve alt parametrelerinin karşılaştırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Prospektif, gözlemsel, analitik ve kesitsel tasarımdaki çalışma Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniğinde 01/04/2026-01/06/2026 tarihleri arasında yürütüldü. Analize 142 hasta dahil edildi: endokrin tedavi kullanmayan 47, tamoksifen kullanan 47 ve aromataz inhibitörü kullanan 48 hasta. Birincil sonuç değişkeni VHI toplam skoruydu. Ana grup karşılaştırmalarına ek olarak menopoz süresinin olası karıştırıcı etkisini değerlendirmek amacıyla ±1 yıl toleranslı, geri koymasız ve her gruptan birer hastanın aynı eşleştirme bloğuna alındığı 1:1:1 menopoz süresi eşleştirmeli ek analiz yapıldı. Bulgular: VHI toplam skoru gruplar arasında anlamlı farklılık gösterdi (p<0,001; epsilon-kare=0,249). Ortalama VHI toplam skoru endokrin tedavi kullanmayan grupta 20,1 ± 3,7, tamoksifen grubunda 18,7 ± 3,2 ve aromataz inhibitörü grubunda 15,8 ± 3,3 bulundu. Ham ikili karşılaştırmada endokrin tedavi kullanmayan grup ile tamoksifen grubu arasındaki fark anlamlı değildi; aromataz inhibitörü grubunda ise diğer iki gruba göre daha düşük skorlar gözlendi. VHI<15 olan hastaların oranı sırasıyla %8,5, %10,6 ve %31,2 idi (p=0,005). Menopoz süresine göre 1:1:1 eşleştirmeli ek analizde her grupta 19 hasta olmak üzere toplam 57 hasta değerlendirildi. Eşleştirilmiş üç grup karşılaştırmasında VHI toplam skoru açısından anlamlı farklılık sürdü (Friedman p=0,023; Kendall's W=0,198). Bonferroni düzeltmeli ikili analizde aromataz inhibitörü grubu endokrin tedavi kullanmayan gruba göre anlamlı olarak daha düşük VHI skoruna sahipti (p=0,019); tamoksifen ile aromataz inhibitörü arasındaki fark ise düzeltme sonrası anlamlılığını korumadı (p=0,120). Sonuç: Bu çalışmada VHI toplam skoru endokrin tedavi grupları arasında farklı bulunmuş ve en düşük skorlar aromataz inhibitörü kullanan hastalarda gözlenmiştir. Menopoz süresi benzer hastalar üzerinden yapılan ek analizde aromataz inhibitörü ile endokrin tedavi kullanmayan grup arasındaki fark devam etmiş, tamoksifen ile aromataz inhibitörü arasındaki fark ise istatistiksel anlamlılığını korumamıştır. Endokrin tedavi alan hastalarda vajinal sağlık değerlendirmesinin sağ kalım izlemi içinde düzenli ve yapılandırılmış biçimde ele alınması yararlı olabilir.
Özet (Çeviri)
Objective:This study aimed to compare total Vaginal Health Index (VHI) scores and VHI subparameters among breast cancer survivors using tamoxifen, using aromatase inhibitors, or not receiving adjuvant endocrine therapy. Materials and Methods: This prospective, observational, analytical, cross-sectional study was conducted at the Department of Obstetrics and Gynecology, Haydarpasa Numune Training and Research Hospital, between 01/04/2026 and 01/06/2026. A total of 142 patients were included: 47 without endocrine therapy, 47 using tamoxifen, and 48 using aromatase inhibitors. The primary outcome was the total VHI score. In addition to the main group comparisons, a 1:1:1 menopause-duration-matched supplementary analysis was performed with a ±1-year tolerance, without replacement, and with one patient from each group included in each matched block. Results: Total VHI score differed significantly among the groups (p<0.001; epsilon-squared=0.249). Mean total VHI scores were 20.1 ± 3.7 in patients without endocrine therapy, 18.7 ± 3.2 in tamoxifen users, and 15.8 ± 3.3 in aromatase inhibitor users. In unadjusted pairwise comparisons, the difference between the no-endocrine-therapy and tamoxifen groups was not significant, whereas lower scores were observed in the aromatase inhibitor group than in both other groups. The proportions of patients with VHI<15 were 8.5%, 10.6%, and 31.2%, respectively (p=0.005). In the 1:1:1 menopause-duration-matched supplementary analysis, 57 patients were evaluated, with 19 patients in each group. The overall difference in total VHI score persisted across the matched groups (Friedman p=0.023; Kendall's W=0.198). After Bonferroni correction, the aromatase inhibitor group had significantly lower VHI scores than the no-endocrine-therapy group (p=0.019), whereas the difference between tamoxifen and aromatase inhibitor users did not remain significant (p=0.120). Conclusion: In this study, total VHI score differed across endocrine therapy groups, and the lowest scores were observed in aromatase inhibitor users. In the menopause-duration-matched supplementary analysis, the difference between aromatase inhibitor users and patients not receiving endocrine therapy persisted, whereas the difference between tamoxifen and aromatase inhibitor users did not remain statistically significant. Structured vaginal health assessment may be useful as part of survivorship care for patients receiving endocrine therapy.
Benzer Tezler
- Östrojen reseptörü pozitif meme kanseri hastalarında hormonoterapiye direncin moleküler genetik yöntemle (CYP2D6 gen polimorfizmleri açısından) incelenmesi
Searching for the responsiveness to hormonotherapy by molecular genetic studies (polimorphisms of CYP2D6) in er positive breast cancer patients
SANİYE SEVİM ERTUĞRUL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2013
PatolojiAkdeniz ÜniversitesiTıbbi Patoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FATMA ŞEYDA KARAVELİ
- Hormon reseptör pozitif erken evre meme kanserinde adjuvan hormonal tedavinin depresyon, uyku kalitesi ve cinsel fonksiyon üzerine etkinliğinin araştırılması
Investigation of the effectiveness of adjuvant hormonal treatment on depression, sleep quality and sexual function in hormone receptor positive early stage breast cancer
YAĞMUR KINACI GÜMÜŞÇUBUK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
İç HastalıklarıAnkara Yıldırım Beyazıt Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MEHMET ALİ NAHİT ŞENDUR
- Tamoksifen verilen ratlarda deferoksamin'in intraperitoneal ve lokal uygulamasının otolog yağ grefti yaşayabilirliği üzerine etkisinin araştırılması
Investigation of the effect of intraperitoneal and local application of deferoxamine on autologous fat graft survival in tamoxifen given rats
BURAK YAŞAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiSağlık Bilimleri ÜniversitesiPlastik Cerrahi Ana Bilim Dalı
UZMAN MURAT İĞDE
- Premenopozal hormon reseptörü pozitif meme kanserli kadın hastalarda over ablasyonu sonrası erken dönemde osteoporoz riski
The osteoporosis risk in premenopausaly hormone receptorpositive early stage breast cancer women early after over ablation
AHMET TAHİR ERSÖZLÜ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2005
OnkolojiErciyes Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF.DR. MUSTAFA ALTINMAŞ
- Aksilla negatif meme kanserinde prognostik faktörler
Prognostic factors in node-negative breast cancer
FUAT GÜNDOĞDU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1998
Genel Cerrahiİstanbul ÜniversitesiGenel Cerrahi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ABDULLAH İĞCİ