Erken evre ve geç evre diz osteoartriti olan hastalarda kinezyolojik bant uygulamasının ağrı şiddeti, diz eklem pozisyon hissi, postüral kontrol, fonksiyonellik ve hareket korkusu üzerine anlık etkilerinin karşılaştırılması
Taping on pain severity, knee joint position sense, postural control, functionality, and kinesiophobia in patients with early- and late-stage knee osteoarthritis
- Tez No: 1025737
- Danışmanlar: DOÇ. DR. YILDIZ ERDOĞANOĞLU
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon, Physiotherapy and Rehabilitation
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Antalya Bilim Üniversitesi
- Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışmanın amacı, diz osteoartriti (OA) olan bireylerde kinezyolojik bantlamanın (KB) ağrı şiddeti, diz eklem pozisyon hissi, postüral kontrol, fonksiyonellik ve hareket korkusu üzerindeki anlık etkilerini incelemek ve bu etkilerin erken evre (Evre 1–2) ile geç evre (Evre 3–4) diz OA'lı bireylerde farklılık gösterip göstermediğini belirlemektir. Araştırmaya, Kellgren–Lawrence radyolojik sınıflamasına göre erken evre diz OA tanılı 21 ve geç evre OA tanılı 29 olmak üzere toplam 50 gönüllü birey dâhil edildi. Bireylerde sosyodemografik ve klinik verileri kaydedildikten sonra, ağrı şiddetleri Vizüel Analog Skala (VAS) ile, diz eklem pozisyon hissi dijital gonyometre yardımıyla sırasıyla 30°, 45° ve 60° fleksiyon açılarını kapsayan Aktif Açı Tekrarlama Testi ile, statik dengeleri Tek Ayak Üstünde Durma Testi (TAÜD) ile, dinamik dengeleri Y-Denge Testi (YDT) ile, fonksiyonellikleri Western Ontario ve McMaster Üniversiteleri Osteoartrit İndeksi (WOMAC) ile, hareket korkuları ise Tampa Kinezyofobi Ölçeği (TKÖ) ile değerlendirildi. Sonrasında bireylerin diz bölgesine KB uygulandı ve uygulamadan 20 dakika sonra bütün değerlendirmeler tekrar edildi. Elde edilen sonuçlar, kinezyolojik bant uygulamasının her iki evre grubunda da olumlu etkiler yarattığını gösterdi. Erken evre diz OA grubunda VAS skorlarında anlamlı azalma (t=8,93, p<0,001), 30°, 45° ve 60° fleksiyon açılarını içeren Aktif Açı Tekrarlama Testi hata açılarında belirgin azalma (p<0,05), TAÜD skorlarında artış (p<0,05), YDT (anterior, posteromedial, posterolateral) normalize skorlarında belirgin iyileşme (p<0,05), WOMAC toplam ve alt boyut skorlarında anlamlı düşüş (p<0,05) ve Tampa Kinezyofobi skorlarında azalma (p<0,05) olduğu görüldü. Geç evre OA grubunda VAS skorlarında anlamlı azalma (p<0,05), 30°, 45° ve 60° fleksiyon açılarını içeren Aktif Açı Tekrarlama Testi hata açılarında belirgin azalma (p<0,05), TAÜD skorlarında artış (p<0,05), WOMAC toplam ve alt boyut skorlarında anlamlı düşüş (p<0,05), YDT (anterior, posteromedial, posterolateral) normalize skorlarında anlamlı artış (p<0,05) ve Tampa Kinezyofobi skorlarında anlamlı azalma olduğu görüldü (p<0,05). Gruplar arası karşılaştırma sonuçlarına göre, KB uygulama öncesi değerlendirmelerde geç evre diz OA grubunun VAS, WOMAC toplam ve alt boyutları (ağrı, sertlik, fonksiyonellik) ile Tampa Kinezyofobi skorlarının erken evre OA grubuna kıyasla anlamlı derecede daha yüksek olduğu saptandı (p<0,05). Diz eklem pozisyon hissine ilişkin 30°, 45° ve 60° fleksiyon açılarını kapsayan hata açıları da geç evre OA'lı bireylerde erken evre OA'lı bireylere kıyasla anlamlı ölçüde daha yüksek bulundu (p<0,05). Statik denge açısından, erken evre grubunun Tek Ayak Üstünde Durma Testi performansının geç evre gruba kıyasla anlamlı şekilde daha yüksek olduğu görüldü (p<0,05). Dinamik denge parametreleri açısından ise, YDT'nin anterior, posteromedial ve posterolateral yönlerindeki normalize skorda erken ve geç evre grupları arasında KB öncesi anlamlı farklılık bulunmadı (p>0,05). KB uygulaması sonrası gruplar arası farklar incelendiğinde, VAS, WOMAC toplam ve alt boyut skorlarında geç evre grubunun yine daha yüksek değerlere sahip olduğu ve bu farkın istatistiksel olarak anlamlı düzeyde olduğu görüldü (p<0,05). Diz eklem pozisyon hissine ilişkin hata açıları KB uygulaması sonrasında her iki grupta da azalmakla birlikte, geç evre grubunda hata miktarlarının erken evreye göre anlamlı biçimde yüksek kalmaya devam ettiği tespit edildi (p<0,05). Statik denge ölçümlerinde, KB sonrası değerlendirmelerde de erken evre grubunun Tek Ayak Üstünde Durma Testi performansının geç evre gruba kıyasla anlamlı şekilde daha yüksek olduğu görüldü (p<0,05). Dinamik denge ölçümlerinde ise KB sonrası anterior, posteromedial, posterolateral yönlerindeki normalize skorda erken ve geç evre grupları arasında anlamlı bir fark bulunmadı (p>0,05). Kesme değerlerine göre patolojik olarak sınıflandırılan alt grup analizinde, KB uygulama sonrası hem erken hem de geç evre diz OA grubunda ağrı şiddetini anlamlı düzeyde azalttığı saptandı (p<0,05). Ağrı şiddetinin azalmasının erken evre grubunda daha belirgin olduğu görüldü. Diz eklem pozisyon hissi açısından yeterli patolojik veri yalnızca geç evre grubunda elde edildi; 30°, 45° ve 60° fleksiyon açılarında diz eklem pozisyon hissi hata miktarında anlamlı azalma belirlendi (p<0,05). Her iki evrede YDT kompozit skorlarında anlamlı iyileşme saptandı (p<0,05). Ancak bantlama sonrası skorların kesme değerin altında kalmaya devam ettiği görüldü. TAÜD skorlarında patolojik eşik değerine ulaşan yeterli olgu bulunmadığından analiz yapılamadı. Bu bulgular, kinezyolojik bantlamanın diz osteoartritinde kısa süreli etkileri gözönüne alındığında terapötik bir destek aracı olarak kullanılabileceğini ortaya koydu. Bantlama, ağrıyı azaltma, proprioseptif duyuyu geliştirme, dengeyi destekleme ve hareket korkusunu azaltma açısından etkili bir tamamlayıcı yöntem olarak değerlendirildi. Ancak geç evre OA'lı bireylerde mekanik ve sensörimotor bozulmaların daha belirgin olması nedeniyle etkinin daha sınırlı kaldığı belirlendi. Çalışma bulguları, diz osteoartritinde kinezyolojik bantlamanın özellikle erken evre bireylerde ağrı, propriosepsiyon, denge ve fonksiyonellik üzerinde kısa süreli olumlu etkiler sağlayabileceğini göstermektedir.
Özet (Çeviri)
The aim of this study was to examine the immediate effects of kinesiology taping (KT) on pain intensity, knee joint position sense, postural control, functional capacity, and kinesiophobia in individuals with knee osteoarthritis (OA), and to determine whether these effects differ between early-stage (Grades 1–2) and late-stage (Grades 3–4) OA patients. A total of 50 volunteer participants were included in the study, consisting of 21 individuals diagnosed with early-stage OA and 29 individuals diagnosed with late-stage OA according to the Kellgren–Lawrence radiographic classification. After recording sociodemographic and clinical characteristics, pain intensity was assessed using the Visual Analog Scale (VAS); knee joint position sense was evaluated with a digital goniometer through a angle reproduction test at 30°, 45°, and 60° of knee flexion; static balance was measured using the Single-Leg Stance Test (SLST); dynamic balance was evaluated with the Y-Balance Test (YBT); functional status was assessed via the Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index (WOMAC); and fear of movement was assessed using the Tampa Scale for Kinesiophobia (TSK). Following these baseline assessments, KT was applied to the knee region, and all evaluations were repeated 20 minutes after the application. The obtained results demonstrated that kinesiology taping produced positive effects in both stage groups. In the early-stage knee OA group, there was a significant reduction in VAS scores (t=8,93, p<0,001), a marked decrease in error angles at 30°, 45°, and 60° of flexion in the Active Angle Reproduction Test (p<0,05), an increase in Single-Leg Stance (SLS) time (p<0,05), significant improvements in Y-Balance Test (anterior, posteromedial, and posterolateral) normalized score (p<0,05), significant decreases in WOMAC total and subscale scores (p<0,05), and a reduction in Tampa Scale of Kinesiophobia scores (p<0,05).In the late-stage OA group, a significant reduction in VAS scores was observed (p<0,05), along with a marked decrease in error angles at 30°, 45°, and 60° of flexion in the Active Angle Reproduction Test (p<0,05), an increase in SLS time (p<0,05), significant decreases in WOMAC total and subscale scores (p<0,05), significant improvements in Y-Balance Test (anterior, posteromedial, and posterolateral) normalized score (p<0,05), and a significant reduction in Tampa Scale of Kinesiophobia scores (p<0,05). Between-group comparisons revealed that, prior to KT application, the late-stage OA group exhibited significantly higher VAS, WOMAC total and subscale (pain, stiffness, function), and TSK scores compared to the early-stage group (p < 0,05). Angle reproduction errors at 30°, 45°, and 60° of flexion were also significantly greater in late-stage patients (p < 0,05). In terms of static balance, the early-stage group demonstrated significantly higher performance on the Single-Leg Stance Test compared to the late-stage group (p < 0.05). In contrast, no significant differences were found between the groups in pre-application YBT anterior, posteromedial, or posterolateral reach directions (p > 0,05). Post-KT between-group comparisons showed that the late-stage OA group continued to present significantly higher VAS and WOMAC total/subscale scores than the early-stage group (p < 0,05). Although angle reproduction errors decreased in both groups following KT application, error values in the late-stage group remained significantly higher than those in the early-stage group (p < 0,05). In static balance measurements, post-taping assessments also revealed that the early-stage group demonstrated significantly higher performance on the Single-Leg Stance Test compared to the late-stage group (p < 0.05). No significant differences were detected between the groups in YBT parameters (anterior, posteromedial, posterolateral, or composite scores) after KT (p > 0,05). In the subgroup analysis of participants classified as pathological according to cut-off values, kinesiology taping significantly reduced pain intensity in both early- and late-stage knee osteoarthritis groups (p<0,05). The reduction in pain was more pronounced in the early-stage group. Regarding knee joint position sense, sufficient pathological data were obtained only in the late-stage group; significant decreases in error angles at 30°, 45°, and 60° of knee flexion were identified (p<0,05). Significant improvements were also observed in Y-Balance Test composite scores in both stages (p<0,05). However, post-intervention scores remained below the cut-off value. For the Single-Leg Stance Test, analysis could not be performed due to an insufficient number of participants reaching the pathological threshold. These findings indicate that kinesiology taping may serve as a supportive therapeutic modality for the short-term management of knee osteoarthritis. KT demonstrated effectiveness in reducing pain, enhancing proprioceptive acuity, supporting balance, and decreasing kinesiophobia. However, the effects were more limited in patients with advanced OA, likely due to more pronounced mechanical and sensorimotor impairments. The study findings suggest that kinesiology taping may provide short-term beneficial effects on pain, proprioception, balance, and functionality in individuals with knee osteoarthritis, particularly in those at an early stage.
Benzer Tezler
- Ağızlık açma mekanizmalarının tasarımı
Başlık çevirisi yok
RECEP EREN
Yüksek Lisans
Türkçe
1987
Tekstil ve Tekstil MühendisliğiUludağ ÜniversitesiTekstil Mühendisliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HALİL R. ALPAY
- Meniere hastalığında endolenfatik kese cerrahisi
Endolymphatic sac surgery in meniere's disease
NEBİL GÖKSU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Kulak Burun ve BoğazGazi ÜniversitesiKulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı
PROF.DR. NECMETTİN AKYILDIZ
- İlkokul çağı erkek çocuklarında inmemiş testis anomalisi ve insidansı
The anomaly and incidence of cryptorchidism in primary school boys
SERDAR SEZGİN
- Makro besin elementlerinin (NPK) İzmir'de Mayıs ayında açığa dikilen 4-6 cm çevre büyüklüğündeki Gladiolus cinsine ait“hunting song”ve“Novalüx”kültür çeşitlerinin yumrularının gelişmeleri üzerine etkileri
Başlık çevirisi yok
TAHA ALİ AMEN
Yüksek Lisans
Türkçe
1985
ZiraatEge ÜniversitesiPeyzaj Mimarlığı Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ADNAN HATİPOĞLU
- Türkiye'de serebral hareket bozukluklarının etiyolojisi epidemiyolojisi ve bazı klinik özellikleri
Başlık çevirisi yok
AŞER BENSUSAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1986
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı