Genel Kamu Hukuku açısından direnme hakkı
The Right to resistance in the view of public law
- Tez No: 103896
- Danışmanlar: YRD. DOÇ. DR. ESRA ATALAY
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Hukuk, Kamu Yönetimi, Law, Public Administration
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2001
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Dokuz Eylül Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: 126
Özet
Direnme hakkı, insanlık tarihinin önemli dönüm noktalarının mihenk taşı ve hiçbir hukuk ve siyaset düşüncesinin görmezlikten gelemeyeceği bir olgu olarak karşımıza çıkmaktadır. Doktrinde bir tanım sorunu yaşayan direnme hakkına ilişkin ortaya konulacak normatif bir tanım bu hakkın kapsam ve sınırlarının belirlenmesi sorununu da beraberinde getirecektir. Devlet iktidarının kontrol altında tutulmasının ve sınırlandınlmasının bir aracı olarak direnme hakkı en genel anlamıyla, devlet organlarının hukuka aykırı eylem ve işlemlerine yönelen ancak pozitif hukuk tarafından yurttaşlara tanınan diğer yasal yolların dışında kalan her türlü hareket olarak ele alınmalıdır. Direnme hakkı özünde devrimsel bir nitelik taşımasına rağmen devrimden farklıdır. Bu farklılık özellikle bu iki kavramın hukuk karşısındaki konumlarında belirgin bir şekilde gözlenmektedir. Direnme hakkı, pozitif hukuktaki düzenleme çabalarına karşın buna ihtiyaç duymayan, meşruluk temelini doğal hukukta bulan bir evrensel insan hakkıdır. Oysa toplumsal düzenin ani ve tamamen değişimi anlamına gelen devrim hiçbir hukuk sistemi tarafından tanınıp düzenlenmemiştir. Çünkü hukukun temel amacı toplumsal düzenin adil bir şekilde düzenlenmesidir. Aksi bir durum, o hukuk sisteminin kendi varlık nedeniyle çelişmesi sonucunu doğuracaktır. Direnme hakkı, devletin anlamına ve içeriğine paralel olarak değişerek bir anlamda evrimleşmiştir. Önceleri içeriğinde yurttaşlara yöneticiyi öldürme hakkına varacak derecede geniş yetkiler tanıyan direnme hakkı, modern demokratik devlette“evcilleşerek”içindeki şiddet unsurunu atarak sivil itaatsizlik şeklini almıştır. Direnme hakkı bazı pozitif hukuk metinlerinde hatta bazı Avrupa ülkelerinin anayasalarında düzenlenmiştir. Ancak direnme hakkına anayasalarında yer veren devletler bu hakkın özgürlükçü demokratik temel düzenin savunulması amacıyla ve son çare olarak kullanılabileceğini belirtmişlerdir.
Özet (Çeviri)
Right to resistance is the oldest problem of politics and law and the most important turning point of the humanity. This is a fact that no law and political thouht pretent not to see. Right to resistance has a definition problem as a fact in the doctrine. To make a normative definition will bring some other problems about determining the scope and limits of this right. In general, right to resistance, as a limiting and controling tool for state power, has to be taken up as an action against the state power. This action includes all the actions, that is against the.operations and actions of the state which are out of law. And as an addition to this, right to resistance also includes the actions those aren't hold by law. Revolution and right to resistance, is used in the same meaning by some philosophers but different from each other espacially in the meaning of law. Right to resistance, is an universal human right that doesn't need to be hold by positive law. This human right has its legitimation basic at natural law. However, revolution that means sudden and completely change in social order, never had a place in law. Because, the main aim of law is to protect the social order. Otherwise, the law will be in contradiction with its presence. At the historical perspective, it can be said that, right to resistance evolved with the state's evolution. At the beginning, riht to resistance allowed the citizens to kill the sovereing and this was seen as a natural power of the citizens. But in time, right to resistance became tame in the modern,democratic state and had a new meaning under a new name. It is“ Civil Disobedience”. Some European countries hold right to resistance in their constitution but also declaired that this right can only be used to defence the liberalistic, democratic fundemental order and as a“last way”. Non -violance is the main difference of civil disobedience from right to resistance. By having this difference, civil disobedience trying to find a legal basic to itself in the modern democratic state. vi
Benzer Tezler
- Toplantı ve gösteri yürüyüşü düzenleme özgürlüğünün ceza hukuku bakımından sınırları
Limitations of freedom of assembly and demonstration in terms of the criminal law
EMRAH ÖZDEMİR
- Bulaşıcı hastalıklara ilişkin tedbirlere aykırı davranma suçu (5237 sayılı TCK m.195)
The crime of violating measures regarding infectious diseases (art.195 of Turkish Criminal Code no.5237)
KÜRŞAT ÜÇÜNCÜ
Yüksek Lisans
Türkçe
2024
HukukGalatasaray ÜniversitesiKamu Hukuku Ana Bilim Dalı
PROF. DR. PINAR KARTAL
- Baskıya karşı direnme hakkı ve sivil itaatsizlik (Türkiye örneği)
Right of resistance againts constraint and civil disobedience (Turkey case)
ŞENİZ ANBARLI
Doktora
Türkçe
2006
FelsefeDokuz Eylül ÜniversitesiKamu Yönetimi Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. YEŞİM EDİS ŞAHİN
- Toplum sözleşmesinin felsefi kaynaklarını aramak: Thomas Hobbes, John Locke ve Jean Jacques Rousseau mukayesesi
Looking for the philosophical sources of the societh concract: The comparison of Thomas Hobbes, John Locke and Jean Jacques Rousseau's
MEHMET KUTLU
Yüksek Lisans
Türkçe
2020
Siyasal BilimlerMuş Alparslan ÜniversitesiSiyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ YUSUF ÇİFCİ
- Medyaların Türk toplumu'nda popüler kültüre etkisi
The Impact of the popular culture in the Turkish society
NAJDA ÇILBIYIKOĞLU
Doktora
Türkçe
2000
Radyo-Televizyonİstanbul ÜniversitesiRadyo Televizyon ve Sinema Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ARİF ESİN