Geri Dön

Dilate kardiyomiyopatili hastalarda standart tedaviye ek olarak spironolakton verilmesinin mortalite, aritmi ve kardiyak I-123 metaiyodobenzylguanidin tutulumu üzerine etkisi

Dilated cardiomiyopathy with patients standarte theraphy a addet to spironolactone of effects clinical status, mortality, arrhythmia and cardiac symphatic uptake rate by I-123 metaiyodobenzylguanidin

  1. Tez No: 108439
  2. Yazar: İLYAS GÖKŞEN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. HALİS DÖRTLEMEZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Kardiyoloji, Cardiology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2001
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Gazi Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET : AMAÇ: New York Kalp Cemiyeti (NYKC) sınıflamasına göre, efor kapasitesi evre - E ve İÜ olan dilate kardiyomiyopatili hastalarda spironolaktonun plasebo grubuna göre iki aylık dönemde klinik ve aritmi üzerine olan etkisi, 30 aylık sürede ise sağ kalım oranlan karşılaştırıldı. Iyot-123 Metaiyodobenzylguanidin sintigrafisi testi ile kardiak sempatik tutulum oranı hesaplanarak mortalite ile arasındaki bağlantı araştırıldı. YÖNTEM: New York Kalp Cemiyeti (NYKC) sınıflamasına göre, efor kapasitesi evre-n ve evre -IH olan ve anjiyokardiografik olarak iskemik veya idiyopatik ve alkolik kardiyomiyopatisi olan 55-67 yaşlan arasında 22 hasta çalışma çalışma grubunu oluşturdu. Tüm hastalar başlangıçda anjioyotensin dönüştürücü enzim inhîbitörü, diüretik, digoksin ve nitrat tedavisi alıyordu. Her iki grubun semptomlarının karşılaştırılması için diyetteki tuz alımı hastalar randomize edilmeden önce 60 mmol sodyum içeren diyet verilerek eşitlendi, iki hafta sonra hastaların 12'sine spironolakton 100/mg/gün, diğer 10 hastaya ise plasebo verildi, iki hafta sonra spironolakton grubu hastaların 100 mg/günü iyi tolere ettiği gözlenerek spironolakton dozu 200 mg/güne çıkarıldı. Spironolakton ve plasebo başlanmadan önce ve başladıktan 2 ay sonra kontrolleri yapıldı. Kontrolerde klinik değerlendirme, vücut ağırlığı, serum elektrolitleri, kreatinin klerensi, 24 saatlik holterde VES sıklığı, serum magnezyum düzeyi, idrarda magnezyum değeri, ekokardiyografik incelemeleri yapıldı. Başlangıçda spironolakton grubundaki 11 hastaya ve plasebo grubunda ise 8 hastaya 1-123 metaiyodobenzylguanidin testi ile kardiak sempatik tutulum oram hesaplandı, ikinci ayda spironolakton grubunda 6 hastaya, plasebo grubunda 4 hastaya bu test tekrarlanarak kalp sempatik tutulum oranı hesaplandı. Plasebo ve spironolakton grublannın 6.ay ve 9. ayda serum elektrolitlerine bakıldı. Tüm hastaların 30 aylık izleminde mortalite olaylan kaydedildi. Spironolakton grubunda 10 hasta çalışmayı 62tamamlarken 2 hasta öldü. Plasebo grubundaki 10 hastadan 6'sı çalışmayı tamamlarken 4'ü öldü. BULGULAR: Spironolaktonun iki aylık tedavi süresince diürez artışına bağlı olarak vücut ağırlığında (71.4+6 dan 67±4'e p<0,05) plaseboya göre(70.4±5 den 73±6'ya p>0,05) belirgin azalma oldu. Kreatinin klerensinde plasebo ve spironolakton grublannda anlamlı değişiklik saptanmadı. Ekokardiyografi ile hesaplanan ejeksiyon fraksiyonu 2. aylık tedavi sonucunda spironolakton grubunda (32,2 ±7'den 34,l±6'ya p<0,05) plasebo grubuna (31,5±4'den 29±5'e p<0,05) göre anlamh artış gözlendi. Sol ventrikül sistol sonu çapı spironolakton ve plasebo grublannda anlamh değişiklik saptamadı. Ancak diyastol sonu çapı spironolakton grubunda (67,2+7'den 64±6'ya p<0,05) azalırken plasebo grubunda (65,7±l'den 67,5+1 'e p>0,05) anlamh artış gözlendi. New York Kalp Cemiyeti sınıflamasına göre efor kapasitesinde spironolakton grubu hastalarda plasebo grubuna göre anlamh iyileşme gözlendi. 23 saatlik holter EKG incelemesinde ventriküler ektopik atım sayısı spironalakton grubunda (1223,5+350'den 695±291'e p<0,001) plasebo grubuna (2039,7±1076'dan 2700±1635 p>0,05) göre belirgin azalma izlendi. Spironolakton grubunda plasebo grubuna göre plasma magnezyum (1,9+0,1'den 2,12+0,2'ye P<0,05) düzeyi artarken idrar magnezyum düzeyi (5,6+0,1 'den 4,2+0,1 'e P<0,05) azalmıştır. Plasebo grubunda kan magnezyum düzeyi (2,l±0,7'den l,8±0,l'e P<0,05) azalmış idrar magnezyum düzeyi (4,8±0,l'den 5,7±0,2'ye p<0,05) artmıştır. Spironolakton ve plasebo grubu başlangıç, 2. ay, 9.ay potasyum ve sodyum düzeyleri karşılaştırıldığında spironolakton grubunda başlangıç değerine göre 2.ay ve 9.ay potasyum değerinde ( 3,8+1 mlEq/L, 5,2+3 mlEq/L, 4,8±3 mlEq/L, p<0,05) anlamh artış gözlenmiştir. Plasebo grubunda başlangıç, 2.ay ve 9.ay potasyum değerinde (4+0,3 mlEq/L, 4±0,2 mlEq/L, 4,1+0,3 63mlEq/L, P>0,05) anlamlı değişiklik olmamıştır. Sodyum değerinde spironolakton grubunda başlangıç değerine göre 2. Aydaki değeri (137±2 mlEq/L'den 139±3 mlEq/L'e, P<0,05) arasında anlamlı artış gözlenmiştir. Plasebo ve spironolakton grubu arasında sodyum düzeyleri arasında başlangıç ve 9. Ay değerleri arasında anlamlılık yoktur. Plasma aldesteron düzeyi plasebo grubunda artarken (232,5+88pg/ml'den, 251±89pg/ml'ye, p<0,05) spironolakton grubunda azalmıştır (184+62pg/ml, 140+36pg/ml, p<0,05). Dakikada kalp hızı, diyastolik kan basıncı ve sistolik kan basıncı spironolakton grubunda azalırken, plasebo grubunda artmıştır. 30 aylık sağ kalım oranı, spironolakton (%83,3) ve plasebo (%60) grubu karşılaştırıldığında anlamlı bulunmamıştır (p>0,05). Spironolakton grubunda ölüm plaseboya göre %50 daha az bulunmuştur. Başlangıçta yapılan 1-123 metaiyodobenzylguanidin testi ile hesaplanan kalbin sempatik tutulum oranının mediasteninal sempatik tutulum oranı spironolakton grubunda 171±17, plasebo grubunda ise 148±23 olarak bulundu. Spironolakton grubunda bu oran daha yüksekti. Tedavi sonrası ise sınırlı hastada kalp mediasten oranına bakıldı. Ancak spironolakton grubunda 172,7+12,4 ve plasebo grubunda ise 135+6,8 olarak kaydedildi. Plasebo grubunda kalp mediasten oram belirgin azalırken spironolakton grubunda önemsiz düzeyde artış olmuştur. Kalp sempatik tutulumunun mediastinal sempatik tutulumuna oram ile mortalite arasında hem spironolakton (r=- 0,623, p<0,05) hem de plasebo grubunda (r=-0,623, p<0,05) ters korelasyon bulunmuştur. SONUÇ: Bu verilere göre konvasiyonel tedavi alan dilate kardiyomiyopatili hastalara yüksek doz (100-200 mg/gün ) spironolakton eklenmesi iki aylık dönemde hiperpotesemiye eğilimi arttırmakla birlikte anlamlı hiperpotesemi sıklığı düşük bulunmuştur. Ek olarak yüksek doz (100-200 mg/gün ) spironolakton tedavisi ile fonksiyonel kapasite düzelmekte, sol ventrikül dilatasyonu azalmakta, ejeksiyon 64fraksiyonu iyileşmektedir. Spironalakton tedavisi ile ventriküler ektopik atım sayısı azalmaktadır. 1-123 mataiyodobenzylguanidin testi ile elde edilen kalp mediasten sempatik tutulum oram spironalakton verilmesiyle artma eğilimindedir. Kalp mediasten sempatik tutulum oranının azalması ile mortalite oram artmaktadır. Mortalite plasebo grubunda spironolakton grubuna göre 2 kat daha fazla olduğu gözlenmiştir. 65

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    185404

    Glukoz-insülin-potasyum (GİK) infüzyonu uygulanmış dilate kardiyomiyopatili hastalarda radikal süpürücü enzim aktivitelerinin araştırılması

    Assessment of radical scavenging enzyme activities in patients with dilated cardiomyopathy treated with glucose insulin potassium infusion

    GÜNNUR DEMİRCAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    BiyolojiOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Biyoloji Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. EMİNE DIRAMAN

  2. Tez No

    640125

    Süt çocuğu yaş grubunda akut bronşiolit tanısı ile yatırılarak izlenen hastalarda, akut miyokardit tanısında hastaların semptom ve bulguları ile tanı kriterlerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the symptoms, findings and diagnosis criteria of patients in the diagnosis of acute myocarditis in patients with the diagnosis of acute bronchiolitis in the infant age group

    İSMAİL ÇAĞRI AÇIKGÖZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İBRAHİM İLKER ÇETİN

  3. Tez No

    384183

    Dilate kardiyomiyopatide kantitatif miyokardiyal fibrozisin potansiyel bir prediktif belirteci olarak serum tenascin-C düzeyi

    Serum tenascin-C level as a potential predictive marker of quantitative myocardial fibrosis in dilated cardiomyopathy

    MUSTAFA KURŞUN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    KardiyolojiEge Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FİLİZ ÖZERKAN ÇAKAN

  4. Tez No

    729899

    Dilate kardiyomiyopatili hastalarda carvedilol tedavisinin yeri

    Başlık çevirisi yok

    HÜLYA KÖSE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıUludağ Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ERGUN ÇİL

  5. Tez No

    124542

    Dilate kardiyomiyopatili hastalarda karvedilol kullanımının sol ventrikül fonksiyonları ve proinflamatuar sitokinler üzerine olan etkisi

    Effect of carvedilol on left ventricular functions and proinflammatory markers in patients with dilated cardiomyopathy

    ERSAN TATLI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2003

    KardiyolojiTrakya Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. TURHAN KÜRÜM

Geri Dön