Türk otozomal resesif polikistik böbrek hastalığı ailelerinde DNA haplotip analizi

DNA haplotype analysis in Turkish autosomal recessive polycystic kidney disease families

Tez No: 118847
Yazar: SİBEL KANTARCI
Danışmanlar: PROF.DR. MEMNUNE YÜKSEL APAK
Tez Türü: Doktora
Konular: Tıbbi Biyoloji, Medical Biology
Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
Yıl: 2002
Dil: Türkçe
Üniversite: İstanbul Üniversitesi
Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
Ana Bilim Dalı: Genetik Ana Bilim Dalı
Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

VI. ÖZET Otozomal resesif polikistik böbrek hastalığı (ARPKD), en önemli kalıtsal böbrek hastalıklarından biridir. Böbrek ve karaciğeri etkileyen bu hastalık, genellikle perinatal ve neonatal dönemde görülür ve yüksek oranda bebek ölümlerine sebep olur. ARPKD'nin insidansı, 1:6,000 ve 1:55,000 arasında değişen değerler olarak rapor edilmektedir. PKHD1 (polycystic kidney and hepatic disease 1) geni kromozom 6p21.1-p12'ye lokalize edilmiş, fakat henüz klonlanamıştır. ARPKD'de, ultrasonografik inceleme ile prenatal tanı, özellikle erken gebelik döneminde güvenilir değildir. Prenatal tanı için, polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) tekniği kullanılarak yapılan haplotip analizi daha güvenilir ve uygun bir yöntemdir. Bu çalışmada, Türk toplumunda D6S465, D6S1024, D6S1714 ve D6S466 markör lokuslarında görülen aile! sıklıklarının belirlenmesi amacı ile, toplumdan rastgele seçilen ve aralarında akrabalık ilişkisi bulunmayan toplam 100 bireyin 200 kromozomu üzerinde çalışılmıştır. Sonuç olarak, D6S465, D6S1714, D6S1024 ve D6S466 lokuslarındaki allel sayısı sırası ile 7, 9, 5 ve 9; maksimum heterozigotluk 0.5900, 0.6800, 0,7300 ve 0.6900 olarak bulunmuştur. Çalışmamız hakkında bilgilendirilen ARPKD'li aile bireylerinden DNA elde edilmiş ve toplam 23 olguya sahip 20 ailede haplotip analiz yapılmıştır. 12 ailede ebeveynler arasında akrabalık ilişkisi bulunmaktadır. Haplotip analizi tamamlanan 3 ailede olgular perinatal ve 2 ailede neonatal dönemde hayatını kaybetmiştir; 15 ailede ise olgular halen yaşamlarını sürdürmektedir. Haplotip analizleri yapılan 20 aileden 8'i, daha önceden, Bonn Üniversitesi insan Genetiği Enstitüsü'nde analiz edilmiş ve çalışmamızda kontrol olarak kullanılmıştır. Kontrol aileler ile yaptığımız haplotip analiz sonuçları, daha önce rapor edilen sonuçlar ile uyumlu bulunmuştur. Analizleri tamamlanan toplam 20 aileden 19'unda her iki ebeveyn de en az bir markör için heterozigot 118bulunmuştur. Sadece 1 ailede, baba hiçbir markör için heterozigot değildir. Toplam 4 ailede D6S1024 ve D6S466 lokusları arasında rekombinasyon görülmüştür. Toplam 3 aile prenatal tanı için başvurmuştur. Bu ailelerden birinde (II-5) fetüsün anneden hastalık ile ilgili haplotipi gösteren allelieri aldığı belirlenmiştir. Baba hiçbir lokustaki allel için heterozigot olmadığından fetüsün ARPKD'den etkilenip etkilenmediğinin ayrımı genotipik olarak yapılamamıştır. Prenatal tanı için başvuran ikinci ailede (l-7), fetüsün anne ve babasından hastalık ile ilgili olmayan haplotipi gösteren allelieri aldığı belirlenmiştir. Fetüsün, maternal kromozomunda D6S1024 ve D6S466 lokusları arasında rekombinasyon olduğu belirlenmiştir. Prenatal tanı yapılan son ailede (II-4) fetüsün anne ve babadan hastalık ile ilgili haplotipi gösteren allelieri aldığı belirlenmişitir. 119

Özet (Çeviri)

VII. SUMMARY Autosomal recessive polycystic kidney disease (ARPKD) is one of the most important inherited renal diseases that affects the kidney and the liver in the perinatal period and early childhood. ARPKD is associated with a high perinatal and immediate post-birth mortality rate. Its occurrence ranges from 1:6,000 to 1:55,000 births. The PKHD1 (polycystic kidney and hepatic disease 1) locus has been mapped to chromosome 6p21.1-p12. The gene associated with ARPKD has not yet been cloned. Prenatal ultrasonographic detection of ARPKD is of poor reliablility, especially in early pregnancy. Haplotype-based analysis using polymerase chain reaction (PCR) for the prenatal diagnosis is feasible and reliable in pregnancies at risk for ARPKD. To determine the frequencies of commonly used markers in Turkish population, we analyzed 200 unrelated chromosome of 100 normal individual. D6S465, D6S1714, D6S1024 and D6S466 have been identified to have 7, 9, 5 9 alleles with a maximum heterozygosity frequency of 0.5900, 0.6800, 0.7300 and 0.6900 respectively. Our study included 20 families with a total of 23 affected children and DNA was obtained from all families under informed consent. The spectrum of clinical manifestations among these families ranges from severe perinatally (3 families) and neonatally (2 families) diagnosed cases to those with onset in later childhood (15 families). Parental consanguinity were present in 12 families. 8 of 20 families have already been investigated by Institute for Human Genetics, University of Bonn and these were used as control in the framework of this thesis.. Haplotype-based analyses of control families studied in our laboratory were found to be consistent with the results of previously reports. All analyzed families were informative for at least one marker with the exception of the paternal haplotype of 1 family. The recombination events were detected between D6S1024 and D6S466 in 4 families. 120A total of 3 prenatal analyses have been performed. In the family 11-5, the maternal markers of the fetus and one affected sibling were identical, whereas the paternal haplotype was not informative, therefore the prenatal diagnosis by DNA analysis could not be offered in this family. In the family 1-7, the maternal and paternal markers of the fetus and one affected sibling were not identical. Although a recombination event was detected between D6S1024 and D6S466 which was inherited from the maternal haplotype, thefetus was predicted to be unaffected. In the family II-4 the maternal and the paternal markers of the fetus and one affected sibling were identical. Fetus was predicted to be affected. 121

Benzer Tezler

Tez No
118839
Non-sendromik otozomal resesif işitme kaybının görüldüğü Türk ailelerinde Myo7A, Myo15, SLC26A4 ve TMPRSS3 genlerine bağlantının araştırılması
In non-syndromic autosomal recessive hearing impaired Turkish families search linkage to Myo7A, Myo15, SLC26A4 and TMPRSS3 genes
NİLÜFER ŞAHİN
Doktora
Türkçe
2002
Tıbbi Biyoloji Karadeniz Teknik Üniversitesi
Tıbbi Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı
PROF.DR. AHMET KARAGÜZEL
Tez No
185616
Otozomal resesif retinitis pigmentoza ve glokomun (PCG) moleküler patolojisi
Molecular pathology of autosomal recessive retinitis pigmentosa and glaucoma (PCG)
ŞEFAYET BAGİYEVA
Doktora
Türkçe
2007
Biyoloji Hacettepe Üniversitesi
Moleküler Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı
PROF.DR. AY ÖĞÜŞ
Tez No
118838
Otozomal resesif non-sendromik işitme kayıplı bireylerde GJB2 gen mutasyonlarının SSCP ve DNA dizi analizi ile belirlenmesi
Determination of GJB2 gene mutations in the autosomal recessive non-syndromic hearing lost individuals with SSCP and DNA sequencing analysis
ERSAN KALAY
Doktora
Türkçe
2002
Tıbbi Biyoloji Karadeniz Teknik Üniversitesi
Tıbbi Biyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AHMET KARAGÜZEL
Tez No
230483
Otozomal resesif mikrosefalide klinik ve moleküler çalışmalar
Clinical and moloecular studies on autosomal recessive microcephaly
RASİM ÖZGÜR ROSTİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2009
Genetik İstanbul Üniversitesi
Tıbbi Genetik Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HÜLYA KAYSERİLİ
Tez No
743057
Otozomal resesif geçişli retinitis pigmentosa' nın patolojisinden sorumlu rpe65 geni' nin moleküler analizi
Molecular analysis of rpe65 gene in charge of pathology of autosomal recessive inherited retinitis pigmentosa
ÖZGE SARICA YILMAZ
Yüksek Lisans
Türkçe
2015
Tıbbi Biyoloji Celal Bayar Üniversitesi
Tıbbi Biyoloji Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. NURAY ALTINTAŞ

Geri Dön