Eskişehir'de tıp fakültesi hastanesi'nde vankomisin dirençli enterokokların moleküler epidemiyolojik analizi
The molecular epidemiologic analysis of vancomycin resistant enterococci in a university hospital in eskişehir
- Tez No: 195265
- Danışmanlar: PROF.DR. GÜL DURMAZ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Mikrobiyoloji, Microbiology
- Anahtar Kelimeler: Enterokok, VRE, multiplex PCR, PFGE
- Yıl: 2007
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalısmada bir yıllık bir zaman dilimi içinde ESOGÜ Tıp Fakültesi Hastanesi yogun bakım ünitesi hastalarında, haftada bir kez alınan sürveyans kültürleriyle VRE gastrointestinal sistem tasıyılıgının arastırılması ve elde edilen VRE izolatlarının direnç genotiplerinin ve genetik yakınlıklarının belirlenmesi amaçlanmıstır. Çalısma süresince çesitli klinik örneklerden patojen olarak soyutlanan VRE susları da çalısmaya dahil edilmistir. Susların identifikasyonu VITEK 2 Compact Sistem GP kartları ile, antibiyotik duyarlılıkları VITEK 2 Compact Sistem AST kartları ve E-test yöntemi kullanılarak belirlenmistir. Glikopeptid direnç genotipi saptamada multiplex PCR, klonal iliskinin belirlenmesinde ise PFGE yöntemleri kullanılmıstır. Sürveyans kültürlerinin % 4,8'inde (58/1200), klinik örneklerden izole edilen enterokok izolatlarının % 0,5'inde (3/529) VRE saptandı. Bu susların tümü E. faecium olarak tanımlandı. E-test ile susların tümünde vankomisin ve teikoplanin MİK degerleri 256 mg/L üzerinde bulundu. Susların hiçbirinde quinopristin-dalfopristin ve linezolid direncine rastlanmadı. Moleküler testlerle susların hepsinin van A genotipinde oldugu ve tek bir klondan köken aldıkları saptandı. Aynı dönemde VRE enfeksiyonu/kolonizasyonu saptanan hastaların büyük bölümü (5/7) pediatri YBÜ hastalarıydı. Hastanemizde ilk olarak 2002 yılında kolonizan olarak 2 VRE susunun tanımlanmasını takiben 2005 yılında alınan sürveyans kültürlerinde % 5,9 (25/420) oranında VRE saptanması ve bizim bulgularımız hastanemizde VRE enfeksiyonlarının karsımıza çıkmaya devam edecegini düsündürmektedir. Bu nedenle VRE tespiti ve yayılımın önlenmesi konusunda etkin enfeksiyon kontrol uygulamaları bu sorunun gelecekteki boyutunu belirlemede anahtar rol oynayacaktır.
Özet (Çeviri)
The aim of this study is to investigate gastrointestinal carriage of VRE at one year period in patients that admitted to intensive care units at Eskisehir Osmangazi University Medical Faculty Hospital by taking surveillance cultures weekly, and to determine the genotypes of vancomycin resistance and clonal relationship in VRE strains. During the study period VRE strains isolated from various clinical specimens were also included in the study. The isolated strains were identified to species level by VITEK 2 Compact System GP cards, and antimicrobial susceptibility testing was determined by VITEK 2 Compact System AST cards and E test method. Determination of glycopeptide resistance genotypes were performed by multiplex PCR and, clonal relations were defined by PFGE method. The ratios of VRE in surveillance cultures and among enterococci isolates of clinical specimens were was 4.8% (58/1200) and 0.5% (3/529) respectively. All of the VRE strains were identified as E.faecium. MICs of vancomycin and teicoplanin which were tested by E test method were greater than 256 mg/L for all isolates. No strain was found resistant to quinopristin-dalfopristin and linezolid. t was detected all strains which tested by molecular methods had van A genotype and showed relation with one clonal type. At the same period, most of the patients (5/7) who had VRE colonization were in pediatric intensive care unit. After 2 VRE strains were defined as colonizan in our hospital in 2002, detection of VRE ratio as 5,9 % (25/420) in surveillance cultures in 2005 and our results made us considered that VRE infections will go along in our hospital. Therefore, effective infection control applications about VRE detection and preventing, VRE transmisson will play a key role in determining the wideness of this problem at the future
Benzer Tezler
- Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Eğitim Araştırma Bölgesi'nde tip 2 diyabetes mellitus'lu hastalarda gastroözofageal reflü hastalığının sıklığı
Frequency of gastroesophageal reflux disease in patients with type 2 diabetes mellitus in Eskisehir Osmangazi University Education Research Area
YASEMİN KURT
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2016
Aile HekimliğiEskişehir Osmangazi ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. UĞUR BİLGE
- Multiple skleroz hastalarında retina sinir lifi kalınlığı, makular kalınlık ve ganglion hücre kompleksindeki değişimlerin optik koherens tomografi ile incelenmesi
Investigation of changes in retinal nerve fiber thickness, macular thickness and ganglion cell complex in multiple sclerosis patients by optical coherence tomography
MELİKE YAŞAR ATAKAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Göz HastalıklarıEskişehir Osmangazi ÜniversitesiGöz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AHMET ÖZER
- İkiz preterm bebeklerin postmenstrüel 40. haftaya dek büyüme hızının değerlendirilmesi
The evaluation of twin preterm infants' growth rate up to the postmenstrual 40TH week
ESRA AKKAYA YILMAZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıEskişehir Osmangazi ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ÖZGE SÜRMELİ ONAY
- Kronik aktif hepatit C tedavisinde kullanılan pegile interferon tedavilerinin yaşam kalitesi üzerine etkisi
Başlık çevirisi yok
SAYGIN NAYMAN ALPAT
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2005
Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiEskişehir Osmangazi ÜniversitesiEnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
PROF.DR. GAYE USLUER
- Konsültasyon istenen ve istenmeyen yatan hastaların psikiyatrik morbidite açısından karşılaştırılması.
A comparison of inpatients requested for consultation and not in terms of psychiatric morbidity?
ŞEMSİ SONER ÖZDEMİR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2012
PsikiyatriEskişehir Osmangazi ÜniversitesiRuh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. CEM KAPTANOĞLU