Geri Dön

Febril nötropenik hastalarda sekonder enfeksiyonların gelişimi üzerine etkili risk faktörleri

Risk factors associated with the development of secondary infections in febrile neutropenic patients

PDF İndir

  1. Tez No: 195418
  2. Yazar: ASLIHAN DEMİREL
  3. Danışmanlar: PROF. DR. FEHMİ TABAK
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Mikrobiyoloji, Microbiology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2007
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Hematolojik maligniteli olgularda ortaya çıkan febril nötropenik ataklar, bu hasta grubunda mortalitenin ana nedenlerinden biridir. Sekonder enfeksiyonlar ise febril nötropenik hastalarda baslangıçta gözlenmeyen, empirik antibiyotik tedavisi sırasında gelisen veya tedavinin sonlandırılmasını takiben bir hafta içinde ortaya çıkan enfeksiyonlardır. Bu çalısmada Ocak 2000- Aralık 2006 tarihleri arasında . Ü. Cerrahpasa Tıp Fakültesi, ç Hastalıkları Anabilim Dalı, Hematoloji Bilim Dalı'nda yatırılarak, Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Anabilim Dalı ile ortaklasa izlenen 473 olgunun, 750 febril nötropeni atagı geriye dönük olarak incelenmesi amaçlanmıstır. Primer febril nötropenik atak gelisen hastaların ortanca yasları 39 (sınırlar 15-83) olup, 201'i kadın (%42,5) idi. Febril nötropenik atakların 185 (%24.3)' inde profilaksi uygulandı, 565 (%74.3)'inde ise uygulanmadı. KT uygulanmayan atakların 112'sinde profilaksi uygulanmıs olup, 28'inde birden fazla profilaktik ilaç kullanıldı. KT uygulanmayan hastalarda antibakteriyel profilaksi olguların 93 (%13.8)'ünde, antifungal profilaksi ise atakların 40 (%6)'ında kullanıldı. Atak sırasında hastaların 169 (%22,5)' unda SVK bulunmakta idi. Çalısmaya alınan 473 hastanın 65 (%13,7)'ine KT uygulandı. Dörtyüzsekiz (%86.3) hastaya ise KT uygulanmadı. Atakların 169 (%22.2)'u mikrobiyolojik olarak dökümante, 132 (%17.4)'si klinik olarak dökümante, 67 (%8.8)'si klinik ve mikrobiyolojik olarak dökümante, 368 (%48.4)'i NBA, 11 (%1.4)'i enfeksiyon dısı ates olarak degerlendirildi. Atak sırasında mutlak nötrofil sayısı, 472 atakta <100/mm3 (%62.1), 277 atakta >100/mm3 (%36,4) olarak saptandı. Ortanca nötropeni süresi 12 (sınırlar 1-74) idi. zlenen 750 atagın 152 (%20)'sinde sekonder enfeksiyon saptandı. Sekonder enfeksiyon geçiren hastaların ortanca yasları 39 (sınırlar 15-79), 54 (%40.9)'ü kadın idi. Sekonder enfeksiyon gelisen 152 atakta sekonder enfeksiyon sırasında nötrofil sayısı 87 atakta <100/mm3 (%57.2), 65 atakta 100/mm3 (%42.8) olarak saptandı. Sekonder enfeksiyonların %37'sini NBA olustururken, klinik olarak dökümante enfeksiyonlar %37, mikrobiyolojik olarak dökümante enfeksiyonlar %12, klinik + mikrobiyolojik dökümante enfeksiyonlar ise %11'ini olusturdu. Primer enfeksiyonların yaklasık yarısını NBA olustururken, sekonder enfeksiyonlarda NBA oranı yaklasık 1/3 olarak bulundu (p=0.005). Mikrobiyolojik olarak dökümante enfeksiyonlar sekonder enfeksiyonlarda %13 oranında görülürken, primer enfeksiyonlarda %22 oranında bulundu (p=0.003). Klinik olarak dökümante enfeksiyonlar sekonder enfeksiyonların %37'sini olustururken, primer enfeksiyonların %17 sini olusturdu (p<0.001). Primer enfeksiyonların 86'sında, sekonder enfeksiyonların 53'ünde solunum sistemi enfeksiyon odagı olarak düsünüldü. Bunların içinde fungal pnömoni sıklıgı sekonder enfeksiyonlarda primer enfeksiyonlara göre daha fazla olarak bulundu (p<0.001). Sekonder enfeksiyon gelisme zamanı ortalama 10 gün (sınırlar 1-34) olarak bulundu. Atakların 131'inde antibiyoterapi verilmeye devam edilirken ates düstükten 48 saat sonra, 22'sinde ise antibiyoterapi kesildikten sonra 1 hafta içinde sekonder enfeksiyon gelistigi saptandı. Primer enfeksiyonlarda 102 atakta, sekonder enfeksiyonlarda ise 11 atakta kateterle iliskili bakteremi saptandı. statistiksel olarak degerlendirildiginde primer enfeksiyonlarda kateterle iliskili bakteremi sekonder enfeksiyonlara göre daha fazla saptandı (p<0.001). Primer enfeksiyon sırasında 20 atakta, sekonder enfeksiyonda ise 5 atakta birden fazla etken saptandı. ESBL yapan E. coli primer atakların 3'ünde, sekonder enfeksiyon ataklarının 2'sinde saptandı. VRE ise primer atakların birinde saptandı. Primer enfeksiyonda mikrobiyolojik olarak tanı koyulan hastaların oranı (271/750, %36), sekonder enfeksiyon gelisen hastalardaki mikrobiyolojik olarak tanı koyulan hastalardan (43/152, %28) daha fazla bulundu (p:0.038). Gram pozitif bakteriler ve mantarlara baglı olarak gelisen enfeksiyonlar sekonder enfeksiyonlarda primerlerden daha sık oranda saptandı (p:0.04, p<0.001). Yas, cinsiyet, altta yatan hastalık, antibakteriyel, antifungal ya da antiviral profilaksi uygulanması, kan ve ilik nakli uygulanması, santral venöz kateter kullanımı ve nötropeninin derinligi febril nötropenik hastalarda sekonder enfeksiyon gelismesi ile anlamlı iliskisinin olmadıgın belirlendi (p>0.05). Bu hastaların primer enfeksiyonları sırasında saptanan mutlak nötrofil sayısı sekonder enfeksiyon gelistikten sonra saptanan mutlak nötrofil sayısı ile karsılastırıldıgında nötropeninin derinligi açısından anlamlı fark görülmedi. Nötropeni süresinin 10 günün üzerinde olmasının sekonder enfeksiyon riskini belirgin derecede arttırdıgı saptandı (p<0.001). Sekonder enfeksiyon gelisenlerde mortalite oranı %22,7 olarak bulundu. Sadece primer enfeksiyon geçirmis sekonder enfeksiyon geçirmemis olgularla sekonder enfeksiyon geçirmis olgular karsılastırıldıgında 30 günlük mortalitenin sekonder enfeksiyonlarda belirgin derecede yüksek oldugu görüldü (p<0.001).

Özet (Çeviri)

Febrile neutropenic episodes (FNEs) in patients with hematological malignancies that either occurs during the disease progression or are caused by the myelosuppressive effects of chemotherapeutic agents are among the major causes of mortality in this group of patients. Secondary infections are those infections that have not been observed at the beginning and develop either during the empirical antibiotic therapy or one week after cessation of therapy. In this study, we have analyzed retrospectively 750 FNEs in 473 patients that have been followed by Infectious Diseases and Clinical Microbiology Department in collaboration with Hematology Department of Internal Medicine of Cerrahpasa Medical Faculty between January 2000 and December 2006. The median age of patients with FNEs was 39 (range 15-83); of those 201 (42.5%) was female. While 185 (24.3%) of FNEs received prophylaxis, 565 (74.3%) did not. One hundred and twelve episodes without bone marrow transplantation (BMT) received prophylaxis and 28 of these had more than one prophylactic agent. Antibacterial prophylaxis was employed in 93 (13.8%) episodes without BMT, while antifungal prophylaxis was used in 40 (6%) episodes. One hundred and sixty nine (22.5%) patients had central venous catheter during FNE. Sixty five (13.7%) patients received BMT. FNEs were documented microbiologically (169-22.2%), clinically (132-17.4%), both microbiologically and clinically (67-8.8%), as fever of unknown origin (FUO, 368-48.4%) and as fever without infectious cause (11-1.4%). The absolute neutrophil count were determined as <100/mm3 in 472 (62.1%) and 100/mm3 in 277 (36.4%) FNEs. The median duration of neutropenia was 12. (range 1-74). Secondary infections were determined in 152 (20%) of 750 FNEs. The median age of patients with secondary infections were 39 (range 15-79); of those, 54 (40.9%) were female. The absolute neutrophil count was <100/mm3 in 87 (57.2%) and 100/mm3 in 65 (42.8%) of 152 secondary infections at the time of episode. While 37% of secondary infections were documented as FUO, clinically, microbiologically and both clinically and microbiologically documented episodes were 37%, 12% and 11%, respectively. While approximately half of the primary infections was documented as fever of unknown origin (FUO), this rate was 1/3 in secondary infections (p=0.005). Microbiologically documented infections in primary and secondary infections were 22% and 13%, respectively (p=0.003). Thirty-seven percent of secondary infections was clinically documented, while this rate was 17% for primary infections (p<0.001). The pulmonary infections were determined as the source in 86 of primary FNEs and 53 of secondary infections. The prevalence of fungal pneumonia was significantly higher in secondary infections than in primary infections (p<0.001). The time to develop secondary infections was determined as 10 days (range 1-34). Secondary infections developed after 48 hours of defervescence in 131 FNEs under antibiotics and one week after antibiotic cessation in 22 episodes. While catheter related bacteremia was observed in 102 of primary infections, only 11 episodes with secondary infections had catheter related bacteremia. This difference was statistically significant (p<0.001). While more than one agent was detected in 20 primary infections, only 5 secondary infections had more than one agent. E. coli producing extended spectrum beta lactamases was detected in three and two of primary and secondary episodes, respectively. Only one primary episode had vancomycin resistant enterococci. The microbiologically documented infections in primary episodes (271/750, %36) were significantly higher than those in secondary infections (43/152, %28) (p: 0.038). Infections with gram positive bacteria and fungi were detected more frequently during secondary episodes than primary (p: 0.04, p<0.001). Age, sex, underlying disease, antibacterial, antifungal or antiviral prophylaxes, blood transfusion or marrow transplantation, usage of central venous catheters or severity of neutropenia did not differ significantly between the primary and the secondary infections (p>0.05) The severity of neutropenia did not differ significantly between the primary and the secondary infectious episodes of the same patient. The risk of secondary infections increased significantly with durations of neutropenia longer than 10 days (p<0.001). The mortality rate in patients with secondary infections was 22.7%. The 30-day mortality rate was determined significantly higher in patients who developed secondary infections (p<0.001).

Benzer Tezler

  1. Tez No

    558650

    Hematolojik maligniteli olgularda febril nötropeni atakları ve sekonder enfeksiyonlar

    Febrile neutropenia episodes and secondary infections at patients with hematological malignancies

    SEYİT ALİ BÜYÜKTUNA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiAkdeniz Üniversitesi

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. RABİN SABA

  2. Tez No

    778022

    Pediatrik hematoloji/onkoloji hastalarında mikrobiyolojik olarak kanıtlanmış bakteriyel enfeksiyonların değerlendirilmesi

    Evaluation of microbiologically proven bacterial infections in pediatric hematology/oncology patients

    ZEHRA ASLI İŞERİ KÜSKÜ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ZEYNEP KARAKAŞ

  3. Tez No

    701089

    Ocak 2016-Aralık 2019 yılları arasında Ege Üniversitesi Hematoloji Kliniğinde yatarak kemoterapi alan nötropenik ateşli hastalarda invaziv fungal enfeksiyonların geriye dönük tek merkezli incelenmesi

    Returned single-center examination of invasive fungal infections in patients with neutropenic fever requesting chemotherapy in Ege University Hematology Clinic between January 2016 and December 2019

    NIGAR ABDULLAYEVA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    HematolojiEge Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÜRAY SAYDAM

  4. Tez No

    129574

    Febri nötropenik hastalarda bakteriyel infeksiyonların erken tanı ve tedavisinde prokalsitonin

    Başlık çevirisi yok

    IŞIL YÜCESOY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2003

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bakanlığı

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. GÖNÜL AYDOĞAN

  5. Tez No

    608606

    Prokalsitonin (PCT) ve C-reaktif protein (CRP) kılavuzlu antibiyotik tedavi protokollerinin karşılaştırılması

    Comparing of serum PCT and CRP guided treatment protocols

    HÜLYA NUR ÖZGE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Tıp Eğitimi Ana Bilim Dalı

    UZMAN MEHMET EMİN PİŞKİNPAŞA

Geri Dön