Geri Dön

Streptococcus agalactıae klinik izolatlarının antibiyotiklere duyarlılık durumu ve serotiplendirilmesi

Antibiotic susceptibilities and serotyping of clinical streptococcus agalactiae isolates

  1. Tez No: 195441
  2. Yazar: MEHMET ÖLÇÜ
  3. Danışmanlar: DOÇ.DR. DUYGU EŞEL
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Mikrobiyoloji, Microbiology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2007
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Erciyes Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Grup B streptokoklar (GBS), yasamın ilk haftalarında görülen sepsis ve menenjitlerden sıklıkla sorumludur. GBS'ye baglı neonatal menenjit ve sepsis insidansı bölgesel farklılıklar göstermekle beraber her 1000 canlı dogumda 0,5-3 arasında görülür. GBS'ler aynı zamanda gebe kadınlarda perinatal bulasa ve erken doguma neden olabilmektedir. GBS'ler penisiline duyarlıdır ve tanı kondugunda tedavide ilk seçenek penisilin olmalıdır. Duyarlı oldugu diger antibiyotikler ampisilin, vankomisin, teikoplanin, birinci, ikinci ve üçüncü kusak sefalosporinler, imipenem ve meropenemdir. GBS'lerdeki klindamisin ve eritromisin direnci %15-20 oranında olup bu oran giderek artmaktadır. Bu çalısma ile çesitli klinik örneklerden izole edilen ve hastalık etkeni oldugu anlasılan GBS suslarının serotiplendirilmesi, izole edildikleri yerlere ve antibiyotik duyarlılıklarına göre serotip dagılımının belirlenmesi, makrolid direnç oranı ve antimikrobiyallere duyarlılık durumunun arastırılması amaçlanmıstır. 30 Temmuz 2005 ile 04 Ekim 2006 tarihleri arasında Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastaneleri'ne basvuran hastalara ait klinik örneklerden izole edilen 131 S. agalactiae susu çalısmaya alındı. Örneklerin 99'u idrar, 20'si yara yeri, 10'u kan ve 2'si vajinal sürüntü idi. Lateks aglütinasyon yöntemi ile tanımlanan GBS'lerin penisilin G ve seftriakson duyarlılıkları agar dilüsyon yöntemiyle, eritromisin, klindamisin, vankomisin ve tetrasiklin duyarlılıkları ise Kirby-Bauer disk diffüzyon yöntemiyle CLSI kriterlerine göre incelenmistir. Eritromisine dirençli GBS suslarının makrolid direnç mekanizması D test metodu kullanılarak arastırılmıstır. Serotiplendirme, spesifik antiserumlarla (Ia, Ib, II-VIII) lateks aglütinasyon yöntemiyle yapılmıstır. zole edilen 131 GBS susunda tip VII ve VIII'e rastlanmazken, en sık izole edilen serotipler sırasıyla tip Ia (%36), III (%30,5) ve II (%13) olmustur. Kan kültürü dısında diger örneklerde serotip III'e rastlanmazken idrar kültürlerinde izole edilenlerin yaklasık %40'ı serotip III'dür. Serotip Ia ise tüm örneklerde en sık görülen serotip olmustur. Tüm GBS izolatlarının penisilin G, seftriakson ve vankomisine duyarlı oldugu saptanmıstır. GBS izolatlarında tetrasiklin, eritromisin ve klindamisin direnci sırasıyla %90, %14,5 ve %13 oranlarında belirlenmistir. Eritromisin ve klindamisin direnç oranı en yüksek olarak serotip III ve V'de bulunmustur. YMLSB (yapısal makrolid, linkozamid ve streptogramin B) makrolid direnç mekanizması digerlerinden baskın bulunmustur. Bölgemizde GBS suslarında penisilin G ve seftriaksona direnç problemi yoktur ve bu antibiyotikler GBS infeksiyonlarında ilk tercih olma özelliklerini sürdürmektedir. Eritromisin direncinin geçmisteki çalısmalara oranla 2 kat arttıgı tespit edilmis olup, bu tür antibiyotikler beta-laktam alerjisi dısında tercih edilmemelidir.

Özet (Çeviri)

Group B streptococci (GBS) are frequently responsible for sepsis and meningitis which are seen in the early weeks of life. Although they show regional differences, neonatal meningitis and sepsis incidence due to GBS occur between 0,5-3 in every 1000 live birth. In addition to this, GBS may cause to perinatal infection and premature birth in the pregnant women. GBS are susceptible to penicillin that?s why, penicillin must be the first choice in the treatment. Other antibiotics which GBS are sensitive to are; ampicillin, vancomycin, teicoplanin, first, second and third generation cephalosporins, imipenem and meropenem. Clindamycin and erythromycin resistance rates to is 15-20% and it is increasing worldwide. The aim of this study, serotyping of GBS strains which were isolated from clinical samples and evaluation of their serotype distribution according to their susceptibilities to antibiotics and isolation sites. One hundred thirty one S.agalactiae strains, isolated from the clinical samples of patients applied to Erciyes University Medical Faculty Hospitals between the dates of 30th July 2005 and 4th October 2006, were included to the study. Of the strains 99 were isolated from urine, 20 from soft tissue, 10 from blood and 2 from vaginal swab. Penicillin G and ceftriaxone susceptibilities of GBS which were identified by latex aglutination method, were determined by agar dilution method. Susceptibilities to erythromycin, clindamycin, vancomycin and tetracycline were determined by Kirby-Bauer disc diffusion method according to CLSI criteria. Macrolid resistance mechanisms was determined using D test method. Serotyping was performed by latex aglutination method using specific antisera (Ia, Ib, II-VIII). While in 131 GBS strains, serotype VII and VIII were not detected, most frequently isolated serotypes were type Ia(36%), III (30,5%) and II (13%) respectively. While serotype III was not encountered in other samples except for blood culture, 40% of the strains isolated from urine cultures were serotype III. Serotype Ia was the most seen serotype in all samples. It was determined that all GBS isolates were susceptible to penicillin G, ceftriaxone and vancomycin. Among strains, tetracycline, erythromycin and clindamycin resistance rates were determined as 90%, 14,5% and 13% respectively. In serotype III and V strains erythromycin and clindamycin resistance rates were determined as the highest. CMLSB (constitutive macrolid, lincosamide and streptogramin B) macrolid resistance mechanism was determined as more dominant than others. In our region there is no resistance problem of penicillin G and ceftriaxone among GBS and they are still the first choice in GBS infections. It was determined that the erythromycin resistance doubled in comparison with the past studies and these kinds of antibiotics should not be preferred except for beta-lactam allergy.

Benzer Tezler

  1. Kobaylarda splenik ototransplantasyon ve postsplenektomi sepsisi

    Başlık çevirisi yok

    S.ÇAĞATAY ÇİFTER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Genel CerrahiGazi Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

  2. Boğazdan izole edilen coliform bakterilerin B- laktamaz enzim aktivitelerinin tesbit edilmesi ve B-laktamaz pozitif coliformların penisilinetkisinin inaktivasyonunun in vitro deneylerle gösterilmesi

    The Detection of beta-lactamasa activity of coliform bacteria isolated from th roat cultures and slovving the inactivation of penicilin by this beta lactamase produced by this caliform organisms

    GÜVEN URAZ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    MikrobiyolojiGazi Üniversitesi

    Genel Biyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ERDOĞAN BERKMAN

  3. Kadın genital bölgesi vajen ve serviks mikrobiyal flora dağılımı ve enfeksiyon etkeni patojen mikroorganizmaların tanımı

    The Distrubition of microbial flora of vagina nd cervix in women genital tract and description of pathooen microorganism which are infection agent

    NİHAL YÜCEL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    MikrobiyolojiGazi Üniversitesi

    YRD. DOÇ. DR. GÜVEN URAZ

  4. Değişik kaynaklardan temin edilen etlerin mikrobiyolojik kalite kontrolleri üzerinde araştırma

    Başlık çevirisi yok

    BENGÜ KAYA

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Gıda MühendisliğiAnkara Üniversitesi

    Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AHMET AKIN

  5. Tonsillo-faranjitis şüpheli 7-17 yaş grubundaki öğrencilerin boğaz kültürlerinden soyutulan aerob patojen mikroorganizmalar

    Başlık çevirisi yok

    SAFFET ELÇİ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    MikrobiyolojiDicle Üniversitesi

    Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ERALP ARIKAN