Normal ve kötü over cevaplı hastalardaki intrasitoplazmik sperm enjeksiyonu+embriyo transfer uygulamalarında mikrodoz flare-up, luteal long ve gnrh antagonist protokollerinin karşılaştırılması
Comparison of microdose flare-up, luteal long and gnrh antagonist protocols used in intracytoplasmic sperm enjection and embryo transfer cycles in normal and poor responder patients
- Tez No: 195752
- Danışmanlar: PROF. TARIK AKSU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Kadın Hastalıkları ve Doğum, Obstetrics and Gynecology
- Anahtar Kelimeler: Kontrollü ovariyan hiperstimülasyon, İn vitro fertilizasyon, luteal long, mikrodoz flare-up, GnRH antagonist, Kontrollü ovariyan hiperstimülasyon, İn vitro fertilizasyon, luteal long, mikrodoz flare-up, GnRH antagonist
- Yıl: 2007
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışmada normal ve kötü over cevaplı olgularda seçilen kontrollü ovaryan hiperstimülasyon protokollerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Normal over cevaplı çalışma kolunda (1.kol), luteal long lucrin protokol grubunda 193 (300 siklus), GnRH antagonist grubunda 215 hasta (300 siklus) mevcuttu. Kötü over cevaplı çalışma grubunda (2.kol) mikrodoz flare-up protokol grubunda 27 (74 siklus), luteal long lucrin grubunda 20 (32 siklus) ve GnRH antagonist grubunda 21 (45 siklus) mevcuttu. Birinci kolda, antagonist protokolde stimülasyon süresi luteal long lucrin protokole göre daha kısadır (9,6±1,6 ve 8,9±1,5; p<0.01). Ancak elde edilen oosit kümulüs kompleks (14,7±7,9 ve 17,2±9,9; p<0.01) ve 2 pronukleuslu oosit sayısı (8,9±5,2 ve 10,6±6,9; p<0.01) luteal long lucrin protokolüne göre istatistiksel olarak daha fazladır. Yine antagonist protokol alan olgularda 3. gün toplam embriyo sayısı (8,6±5,0 ve 10,2±6,6; p<0.01) luteal long lucrin protokol alan hastalara göre istatistiksel olarak daha fazladır. Her iki grubun klinik gebelik oranları benzerdir (% 45,7 ve %44,4; p>0.05). İkinci kolda stimülasyon süresinin (gün) antagonist protokolde mikrodoz flareup protokole göre anlamlı şekilde az olduğu görülmektedir (11,3±2,2 ve 9,8±2,6; p<0.05). Kullanılan toplam FSH dozu (IU) ise diğer iki gruba göre daha fazladır (6281,7±1783,9 ve 4933,6±1549,1; p<0.05 ve 6281,7±1783,9 ve 4506,6±1456,2; p<0.05). Klinik gebelik oranları her üç grupta benzerdir (%10,0; %23,3 ve %21,2; p>0.05).
Özet (Çeviri)
Bu çalışmada normal ve kötü over cevaplı olgularda seçilen kontrollü ovaryan hiperstimülasyon protokollerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Normal over cevaplı çalışma kolunda (1.kol), luteal long lucrin protokol grubunda 193 (300 siklus), GnRH antagonist grubunda 215 hasta (300 siklus) mevcuttu. Kötü over cevaplı çalışma grubunda (2.kol) mikrodoz flare-up protokol grubunda 27 (74 siklus), luteal long lucrin grubunda 20 (32 siklus) ve GnRH antagonist grubunda 21 (45 siklus) mevcuttu. Birinci kolda, antagonist protokolde stimülasyon süresi luteal long lucrin protokole göre daha kısadır (9,6±1,6 ve 8,9±1,5; p<0.01). Ancak elde edilen oosit kümulüs kompleks (14,7±7,9 ve 17,2±9,9; p<0.01) ve 2 pronukleuslu oosit sayısı (8,9±5,2 ve 10,6±6,9; p<0.01) luteal long lucrin protokolüne göre istatistiksel olarak daha fazladır. Yine antagonist protokol alan olgularda 3. gün toplam embriyo sayısı (8,6±5,0 ve 10,2±6,6; p<0.01) luteal long lucrin protokol alan hastalara göre istatistiksel olarak daha fazladır. Her iki grubun klinik gebelik oranları benzerdir (% 45,7 ve %44,4; p>0.05). İkinci kolda stimülasyon süresinin (gün) antagonist protokolde mikrodoz flareup protokole göre anlamlı şekilde az olduğu görülmektedir (11,3±2,2 ve 9,8±2,6; p<0.05). Kullanılan toplam FSH dozu (IU) ise diğer iki gruba göre daha fazladır (6281,7±1783,9 ve 4933,6±1549,1; p<0.05 ve 6281,7±1783,9 ve 4506,6±1456,2; p<0.05). Klinik gebelik oranları her üç grupta benzerdir (%10,0; %23,3 ve %21,2; p>0.05).
Benzer Tezler
- Kötü over cevaplı hastalarda folikül sıvısında IGF-1 düzeyleri
IGF-1 grades in follicular fluid of poor ovarian responders
SELİN AHN
Yüksek Lisans
Türkçe
2021
Histoloji ve EmbriyolojiUfuk ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Hemşireliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GAMZE SİNEM ÇAĞLAR
- Long luteal agonist kullanılan IVF sikluslarında, hipofizer baskılanma sonucu bakılan antral folikül sayısı, FSH değerleri ve FSH/IH oranlarının siklus performansını öngörmedeki rolü
The role of antral follicle count, FSH values and FSH/IH rates in predicting cyclic performance in hypophysic suppression in IVF cycles with long luteal agonists
AŞKI ELLİBEŞ KAYA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
Kadın Hastalıkları ve DoğumSağlık BakanlığıKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SERDAR DİLBAZ
DOÇ. DR. SEDA GÜVENDAĞ GÜVEN
- Lenfomalarda serum CA 125 düzeylerinin prognostik parametreler, hastalık aktivitesi ve IL-I beta ile ilişkisi
Serum CA 125 levels in patients with lymphomas: correlations with clinical and biochemical prognostic parameters, disease course and IL-I beta levels
EYÜP KÜLAH
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1999
OnkolojiAnkara Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. DİLEK DİNÇOL
- Düşük doz ve yüksek doz gonadotropinler ile ovulasyon indüksiyonu yapılan kötü over yanıtlı hastalarda luteinize granüloza hücrelerinde survivin gen ekspresyonunun embriyo kalitesi ve gebelik oranlarının karşılaştırılması
Comparison of effect of mild and high dose ovarian stimulation protocols on luteinized granulosa cell survivine expression, embryo quality, and pregnancy rate in poor responder patients
FİLİZ ÜLKER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2015
Kadın Hastalıkları ve DoğumErciyes ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ERCAN MUSTAFA AYGEN
- Kötü over yanıtı gösteren IVF sikluslarında lüteal fazda progesteron desteğine östrojen eklenmesinin gebelik oranına etkisi
The addition of estrogen to progesterone in a luteal phase support protocol in poor responding patients' IVF cycles: Results on pregnacy rates
FATMA KUTLUSOY
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2009
Kadın Hastalıkları ve DoğumGazi ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
PROF. DR. KUTAY BİBEROĞLU